MR. KİNG

FİNAL...

İki ay sonra

Michelle arabayı sürerken heyecanla elimdeki dondurmayı kemiriyordum.

Karnım şimdiden kocaman olmuştu üçüncü ayım dolmuş bebeklerin cinsiyetini öğrenmek için hastaneye gidiyorduk.

Michelle de benden kat ve kat daha heyecanlıydı sabhtandır bir o tarafa bir bu tarafa koşturmasından başımı döndürmüştü.

"Aşkımm..." Dedim nazlı bir şekilde

Michellenin dudakları kıvrılırken gözleri kısa bir an bana dönmüş ama sonra tekrar önüne dönüp araba sürmeye devam etmişti normalde hep beni kucağında oturtur öyle sürerdi arabayı ama hamileliğimden dolayı artık yapamıyordu.

"Söyle güzelim "

Diye cevap vermesiyle heyecanla konuştum.

" Ben hepsini erkek hissediyorum !" Dememle gerilmişti aslında erkek de olsa hepsini seveceğini biliyordum ama michellenin kız çocuk sevgisi vardı.
Evde pıtı pıtı yüreyen süslü ve bana benzeyen minik bir kız çocuk istiyordu.

Bende onun bu zaafını bildiğimden sürekli onla uğraşmak için erkek hissettiğimi söylerdim.

" Yanlış hissetmissindir yavrum elbet bir kız vardır kenarda kıyıda..." Diyen umutlu sesiyle ağzımdan ufak bir kahkaha kaçtı.

Tam ona laf yetiştirecekken hastaneye vardığımı farketmiştim.

"Özel Caroline King hastanesi "

Bir ay önce yine kontrole gelmiştik ve benim koca ayım hastanenin ismini değistirip kocaman hastaneyi de benim üzerime yapmıştı.

Hastaneyi de ne yapacaksam artık ama yinede çok mutlu olmuş iki gün boyunca mutluluktan ağzım kulaklarıma varmıştı.

Seviyordum işte...

Kapımın açılmasıyla kafamı çevirip kapıyı açan Michelle'ye baktım. Üzerime doğru eğilip kemeri açmış beni kucaklayarak arabadan çıkarmıştı asla arabadan kendi ayaklarımla çıkmama izin vermiyordu.
Kucaklayıp çıkartıyor sonra da yere indiriyordu şimdi olduğu gibi.

Tabi indirmesini istemesem gün boyu beni taşıyarak heryere gidebilirdi. Ama Allah'tan bu bir iki ay içerisinde onu eğitebilmiş biraz söz dinler hale getirebilmiştim.

Michellenin eli belimde sarılı halde paytak paytak yürüyek hastaneye girmiş doktorun kapısının önüne gelebilmiştik ettafta hiç kimse yoktu çünkü Michelle yine hastaneyi kapattırmıştı.

Michelle heyecandan kapıyı açmayı bile unutmuş halde dururken onun yerine kapıyı açmış elini kavrayarak sürükleye sürükleye içeri sokmuştum.

Hale odaya bakıp bir karnıma bakıyor sanki kendi ismini dahi unutmuş gibi öylece duruyordu.

Bu haline istemsizce kıkırdayıp ayağa kalkmış sedyenin önünde bizi bekleyen yaşlı doktorum Martina ya baktım yüzündeki tebessümle oda bana bakmıştı.

Sakin adımlarla oraya ilerledim elinden sürüklediğim Michelle ile birlikte.

Salak adam hala kendine gelememişti.

Sedyeye yavaşça uzanıp titreyen ellerimle üzerimdeki michellenin bana beş beden büyük olan gömleğini sıyırmıştım.

Artık kıyafetlerim bana olmadığı için arada michellenin gömleklerini yada tişörtlerini giyiyordum hoşuma gidiyordu.

Michelle elimi sıkıca kavrarken Martina hanım elindeki aletle karnımı jelleyip makineyi karnımda gezdirmişti yanımdaki ekranda beliren beyaz siyah karaltılar ve kalp atışlarıyla gözlerim dolmuştu.