"Daha yakına gelmen gerek."
Bunu gözlerimin içine bakarak demesi de....
Bir adım daha attım.
"Daha yakına.." dedi. Gözlerinin içine bakarak emin adımlarla ilerledim. Boynumu uzattım, saçlarımı geriye çektim. Boynumu tuttu ve gözlerime bakarak aşıyı...
Merhaba arkadaşlar! yeni bölümle karşınızdayım. Keyifli okumalar. ^^
#########################
Arabadan inen çöl kurdu ve yanında elleri bağlı BREADEN! Yarı baygın- yarı ayık bir şekilde bana bakıyordu. Çöl kurdu ise bana sırıtıyordu.
"Tatlım, üzgün değilim. Şuan tam olarak bu durumdan zevk alıyorum." Deyip sırıttı. Sinirlenmeye başlıyordum.
"Onu bırak, istediğin güç benimle." Ellinde ki silahıBreaden'e doğru tuttu ve ardından onu yere atıp sırtından ateş etti.
O an her şey gözümde yok olmuştu. Aden* arkadaşımdı. Bana Annemi aramam için yardım eden kişiydi. Aden'i kaybedemezdim. Çöl kurdunu öldürmek için beni engelleyen bir şey kalmamıştı. Ya da hala annem olduğu için mi yapamıyordum?
"Tatlım yakında sende onunla gideceksin." Dedi. Ve aniden pençelerimi havaya kaldırıp onadoğru koşmaya başladım.
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
O ise arabasına binip gitti. Dönüp Aden'e baktım. Acısını almaya çalıştım; olmadı.
"Breaden! BREADEN UYAN!" hayır bu böyle olmamalıydı. Arkadan hırlama sesleri duydum ve arkama döndüm.
"Malia!" Theo'nun sürüsü buradaydı ancak kendisi yoktu.
"NE VAR"
"Sana yardım edebiliriz, ancak bir şartla."
"Sizin yardımınıza ihtiyacım yok benim!"
Breaden'i kucağıma aldım ve koşarak Deaton'un yanına gittim.
Gözlerimi açtığımda Deaton'un koltuğundaydım. Aden'i buraya getirmiş Deaton'a verdikten sonra midem bulanmış ve bayılmıştım. Aden iyileşmişti. Şuan yatıyordu. Scott'dan haber gelmişti. Gevavudan Canavar'ı ile ilgiliydi. Artık harekete geçecektik ve bu gece toplantı yapacaktık. Fakat Melissa bu toplantıya da yarın gece yapılacak canavar avına da katılmama izin vermiyordu. Ve sürekli bana bir şeyler yedirip içiyordu. Keşke Annem Melissa olsaydı. Keşke Melissa gibi bir Annem olsaydı. Keşke hiç doğmasaydım.
Sabah büyük bir sinirle kalkmıştım. Çünkü gece yapılan toplantı için uyandırılmamıştım. Ve kahvaltı masasında somurtkan bir şekilde oturup portakal suyumu içiyordum.
"Ben ne yapacağım onu söyleyin bari."
"Malia, sen evde kalıp Çöl Kurdunu bekleyeceksin. Aden ile beraber olacaksınız." Dedi Scott.
"Harika kendimi yem mi edeceğim! Bari sizinle gelip bir işe yarayayım."
"Hayır Malia! Ben gerekli yiyecekleri de doldurdum dolaba aç kalma sakın. "
