Ποτέ Δεν Σε Ξέχασα

κεφάλαιο 20

Αφού ο Αρης θυμήθηκε τι είχε ακριβώς γίνει... Δεν ξανά μιλήσαμε για αυτό το θέμα

Κάθομαι στον πάγκο της κουζίνας και περιμένω να βράσει το νερο για να ρίξω μέσα τις πένες ο Αρης ως συνήθως αργεί να γυρίσει από την δουλειά και τώρα τελευταία συνηθίζω να τρώω μόνη μου και καμιά φορά με την Δάφνη και τον Gray περνάμε ωραία μαζί δεν λέεω αλλά μου λυπει ο Αρης... Έχουμε απομακρυνθει κάπως τον τελευταίο καιρό...

Άκουω τα κλειδιά και καταλαβαίνω ότι γύρισε η ώρα είναι 7 και τέταρτο
Σήμερα ήρθε νωρίς τις προάλλες ήταν εδώ στις 9

"γυρίσεις ??" ρώτησα

"όχι στον δρόμο είμαι σε δέκα λεπτά έρχομαι..." Λέει εκνευρισμενος με ιρωνικο ύφος

Προσπαθώ να κάνω ότι δεν το ακουσα

Ανοίγω το κινητό μου και είχα 2 μηνύματα τα άνοιξα το ενα δεν έκανα καν τον κόπο να το ανοίξω για να δω ποιος ηταν ενώ το αλλο το διάβασα αμέσως ήταν η Δάφνη ήθελε να πάμε μια βόλτα για να θυμηθούμε τα παλιά... Ήμουν έτοιμη να απαντήσω αρνητικά αλλά με διέκοψε ο Αρης...

"Ελα να μου βάλεις να φαω..." είπε
Σηκωθηκα γρήγορα με το κινητό στα χέρια και πήγα προς το τραπέζι της κουζίνας και μετά του έβαλα να φάει...

Ένα άλλο μήνυμα ήρθε και ετρεξα να απαντήσω... Η Δάφνη ήταν πάλι είχε εκνευριστει που δεν απάντησα στο μηνυμα της τελικά η απάντηση μου ήταν θετική...

Ανεβηκα πάνω για να ετοιμαστω έβαλα την κόκκινη μπλουζα μου με την μαύρη μακριά μου φούστα και τις μαύρες με κόκκινο χρώμα στο πίσω μέρος γόβες μου έκανα τα μαλλιά μου μπουκλες και βαφτικα αρκετά έντονα αλλά παράλληλα όμορφα

Με το που κατεβηκα τα σκαλιά άρχισε τα επιφωνιματα με έπιασε και άρχισε να με φιλαει και ανταπεδοσα ... Άρχισε να μου λέει μην αργησεις και με ποιον θα βγεις αλλά δεν είχα όρεξη να του μιλήσω... Να μην τον βασανισω και εγώ μόνο αυτός να με βασανίζει. Δεν πάει έτσι

Βγενω από το σπίτι και όπως προχωρουσα για το σπίτι της Δάφνης κάτι με σταμάτησε...