Πηγενα προς το σπίτι της Δάφνης λίγα λεπτά πιο πάνω από το δικό μου αλλά ένα χέρι με σταμάτησε τρόμαξα τόσο πολύ Μέχρι και ανακοπή θα μπορούσα να είχα πάθει
Ευτυχώς ήταν ο Gray
"με τρόμαξες 🙊" είπα φανερά ταραγμενη
"συγνώμη δεν το ήθελα" είπε
"πάω στην Δάφνη εσύ που ήσουν ?"λεω
"στο σπίτι πηγα να παρω κάτι ρούχα" απαντάει
"οκ"
Με αυτά και με αυτά πήγαμε στο σπίτι της Δάφνης την πήρα και πήγαμε σε ένα μπαρ λίγο πιο κάτω από το σπίτι της
Αφού φτάσαμε στο μπαρ που είχα να πατήσω σχεδόν ένα μήνα γιατί δεν εβγενα καθόλου από το σπίτι γιατί διάβαζα για την σχολή!
Παραγγειλαμε τα ποτά μας και αρχίσαμε να μιλάμε
"Δεν ξέρω αλλά τώρα τελευταία νομίζω ότι έχω απομακρυνθει από τον Αρη..."
"ναι..αλλα ρε παιδί μου είναι και η δουλειά του στην μέση που σας κρατάει σε απόσταση..."
"ναι...ειναι κάτι και αυτό... Δεν ξέρω..."
Η ωρα ειναι 5:32 τα ξημερώματα και προσπαθώ να ανοιξω την πορτα του σπιτιού μου αλλά μάταια τίποτα δεν ανοίγει είμαι και "ντανα" (((όπως λέει και η Δάφνη❤😂)))
Ξαφνικά η πορτα ανοίγει και πέφτω με τα μούτρα στο πάτωμα
Άρχισα να γελάω σαν....δεν ξέρω και εγώ σαν τι... σαν φώκια 😂😂😂
Και αυτός να με κοιτάει με αυστηρό ύφος λέει και του σκοτωσα τη μάνα
"που ήσουν ??"με ρώτησε θυμωμένος
Ωχ αρχίζει η ανακρηση
YOU ARE READING
Ποτέ Δεν Σε Ξέχασα
RomanceΕ-Σαγαπαω... "Διαβάστηκε" Ε-Ξερεις κατι? εισαι σνομπαρα..τελος:3 "Διαβάστηκε" *Σκέψεις μου* Στο επόμενο διαβάστηκε θα τον διαβάσει παπάς τον μαλακαα... *Τελος σκέψεων μου* Ας το πάρουμε απο την αρχη...με λενε Χαρά Ειμαι 16 και ζω στην Αθήνα ...Εινα...
