Dragonchoi Academy

Chapter 1

Akisha POV

  " Kisha be ready na, aalis na tayo around 5pm okay " my momi said and she tap my shoulder saka nag-ayos muli ng gamit nya " its already 4pm kaya may 1hour ka pa para tapusin na yan ha " sabay hila ng maleta nya palabas ng kwarto nya. Katapat lang kasi nito ang kwarto ko.

" Pero mi, kaylangan ba talaga tayong lumipat? " ako. Habang inaayos rin ang gamit ko " Hindi ba pwedeng kumuha nalang ako ng condo para Hindi na rin ako lilipat ng school " hininto ko muna ang pag aayos ng gamit ko at umupo muna sa kama ko.

" Yes anak kaylangan " lumapit sa akin si mami at umupo sa tabi ko. " and its for your safety anak, sana maintindihan mo kami. Soon you will know the reason why we need to do this " makahulugang sabi nito.

" pero mi, paano kung mangyari ulit sakin yung nangyari sa akin dati sa school " kinakabahan kong sabi. " Natatakot ako na mabato ulit ako ng mga itlog bilang pa welcome sa akin " nanlulumong sabi ko rito.

" haha I know what happen to you that day " medyo natatawang sabi nya " pero believe me anak, everything settle be alright. Trust me okay? " sabay halik nito sa buhok ko.

" I trust you mom " saad ko rito saka inayos multi ang gamit ko.

Natapos na kami ni mami mag-ayos ng gamit. Hinihintay na lamang namin si dadi dahil nagpa gas daw muna ito, dahil mahaba-haba raw ang ibabyahe namin. Napalingon ako sa labas ng marining ko ang busina ni dadi kaya bumaba na ako ng kwarto para salubungin sa dadi.

" oh anak, anjan na ang daddy mo " mami habang daladala nya ang maleta nya. " Pa tulungan mo naman ako dito " saad ni mama Kay dadi. Mama at papa kasi ang tawagan nila, kaya pag naglalambingan yang dalawa ako yung mas kinikikig eh^^

" sge ma, ayan na lang ba yung gamit mo? " tanong ni dadi Kay mami. Tumango lang si mami Kay dadi. " ikaw kisha asan na yung mga gamit mo? Kompleto na ba yun? " tanong sakin ni dadi

" yes dad, asa sala na po yung mga gamit ko " sabay turo sa mga maleta ko " ako na po ang magsasakay ng mga yan sa kotse " saad ko Kay dadi kaya tumango lang ito at kinuha na yung gamit nila sa taas .

" wala na ba kayong nakalimutan sa loob " paniguradong tanung ni dadi bago ilock ang pinto. " Hala ! Wait lang di " saka lumabas ng kotse. " bakit ano ba nakalimutan mo at ako nakukuha " saad ni papa sa akin pero umiling lang ako. " ako na po di " saka tumakbo papuntang kwarto ko.

  Nakita ko si carry na nakapatong lang sa lamesa ko kaya kinuha ko na into " sorry carry nakalimutan kita ha " sabay yakap ko sa teddy bear ko. Bago ako bumaba pinagmasdan ko muna ang kwarto ko. Mamimiss ko ang lugar na ito, mamimiss ko ang bawat sulok ng kwarto ko dahil simula bata ay dito na ako lumaki, at dito na rin ako nagkaroon ng isip kaya nalulungkot ako na iiwan ko na ang lugar na ito.

" mamimiss mo talaga ito no? " tanong sakin ni dadi saka umakbay sa akin habang yakap yakap ko si carry. Tumango lang ako Kay dadi habang umiiyak. Ngumiti naman sa akin si dadi. " Hindi mo talaga makalimutan yang teddy bear mo ah " sabat pat sa ulo ko. Ngumiti lang ako ng bahagya sa kanya at lumabas na ng kwarto.

Sumakay na kami ng kotse, sa huling pagkakataon lumingon ako sa bintana ng kotse para sulyapan multi ang bahay. Naiiyak ako habang unti-unti na kaming umaalis sa bahay namin pero napahinto ako at takang tumitig sa gilid ng bahay.

Hindi ko alam kung namamalikmata lang ba ako ng may nakita akong isang image ng lalaki sa gilid ng bahay namin at ngumite ito sa akin?

" kisha are you okay? " tanung sakin ni dadi habang nagmamaneho, kaya nabaling ang tingin ko Kay dadi. " yes di, I'm okay " at saka sumilip ulit sa bintana, tanaw ko pa rin ang bahay pero wala na yung lalaki medyo bumilis na rin ang takbo ng kotse kaya umupo na ako ng maayos.

'Sino kaya sya, at bakit nandoon sya sa gilid ng bahay namin. Nakita rin kaya sya nila dadi'  tanong ko sa sarili ko.

  Malayo layo na kami at hindi ko na matanaw ang bahay kaya napagdesisyunan ko nalang na magpahinga.

  By the way I'm Akisha Mae Del Vigga, 17years old and step daughter of the Del Vigga na sila mami Maricel at dadi Japeth. Hindi nila alam, na alam kona na hindi nila ako tunay na anak, pero I thankful for them because they treating me like I'm there own child and I loved them.

Hindi ko na namalayan na nakatulog na pala ako kakaisip ng kung ano ano at dahil narin siguro sa pagod kanina.

- - - - - - - - - -
>hello po^^ done na sa first chaptie.. Plss vote and support po;) thakyou^^