A/N: This is so hard T.T Sobrang hiraaaaap! Ang sakit noh? Hahaha. Pero simula palang naman :))) Di dito matatapos ang problema nila. Hahaha. Charoooooot! Alam ko, naguguluhan kayo, nagtatanong kung anong problema ni Vice, di ko din alam. Ang cold kasi ng ViceRylle! Kaloka na silang dalawa. Pero kahit anong mangyari, di ko sila susukuan :))) I'll pray for their future :))) Samahan nyo kong ipagpray ha?? Basta, abangan nyo kung ano talaga ang problema ni Vice dito. Baka gawin ko syang beks dito. Hahaha. At isa pa, may bago dito. Hahaha. As in BAGO. Pero, pramis, abangan nyo. Support support ha? Mwa :** God Bless.
@ImAllyssahJhoi
--------------------
Karylle's POV:
Mag-iisang linggo na ako dito sa Antipolo. Tama nga si Anne. It's so relaxing here. Medyo maluwag luwag na din ang loob ko. Di pa ako kinokontak ni Vice. Di ko alam kung ano na bang nangyari sakanya. Kung nakakakain pa ba sya ng maayos. Baka kasi mapabayaan na naman nya yung sarili nya. Naputol ang pag-iisip ko ng dumating si Anne. Marami syang kasama. Mga lima sila. 1 babae, 3 lalaki. Panglima si Anne.
"Good evening K! Did you eat dinner na?" Bineso nya ako. At nagnod ako sakanya.
"Karylle, this is Vhong, Billy, Ryan, and Coleen. Guys, this is Karylle." Nakipagshake hands naman ako isa isa sakanila. Pero, yung Vhong, hinalikan yung kamay ko. Gentleman ah.
"Maganda ka pa sa gabi, magandang binibini." May asawa na ako. Mahal ko si Vice noh. Pero, ang gwapo nito, inferness.
"Salamat. Karylle or K nalang." I smiled. And then I excuse myself to them. I can smell something dun sa Vhong na yun e.
-----------------------
Vice's POV:
I'm here. Sa bahay lang namin ni K. Wala na sya. Nakakamiss din yung pangungulit at pagpapapansin nya sakin. Ewan ko din sa sarili ko. Kung anong nangyayari sakin. Para bang pakiramdam ko, hindi ako masaya. Para bang, di ko na kayang magpanggap na masaya ako. Eversince Karen died, 3 years ago. I blamed myself. Sinisi ko ang sarili ko dahil hindi ko naalagaan ng maayos si Karen kaya sya kinuha. Di ako naging masaya. Oo mahal ko si K. Pero, I never really moved on. Pano ako magiging masaya para saamin kung di naman talaga ako masaya para sa sarili ko? How can I love Karylle if I doesn't love myself? Mas masasaktan ko lang sya. Natutunan kong mahalin si K. Kaya ko nga sya pinakasalan diba? Pero kasi, ang hirap pala na walang kang pagmamahal sa sarili mo.
Heto ako ngayon, dinner na, di pa din kumakain. Mga dalawang araw na akong hindi kumakain. I miss Karylle. I miss her so much. Her scent. Her hair. Her hugs. Her smile. Her LOVE. Pero kelangan ko munang mag-isip. Kelangan ko munang hanapin ang sarili ko. Mahal na mahal ko si Karylle. Pero hindi ko kaya na saktan sya araw araw. Araw araw ko syang sinasaktan. Hindi man pisikal, pero emosyonal. Di ko kayang makita sya na minamahal ako pero ako, sinasaktan sya. Kumusta na kaya sya? Sana naman kumakain sya ng maayos. San kaya sya nakatira ngayon? Hay. Patawarin mo ko Karylle. Sana bumalik ka na sakin bukas. Ipinikit ko ang mga mata ko.
"Ser, kain na po kayo." Sabi ni Manang.
"Ayoko po Manang. Kayo nalang ho." Ewan ko kung hanggang kelan toh. I should contact Karylle. Di ko na sya matiis.
-----------------------
Karylle's POV:
"Girl! Movie marathon tayo!" Anne shouted. I'm lying on my bed na. Gabi na rin kasi e. Wala atang tulugan sila Anne. Andito pa yung mga friends nya. Pero di pa nakuntento si Anne. Kinatok pa nya ako. Binuksan ko.
"Girl!! Tara bilis! Nood tayo ng Vampire Hunter. Maganda daw yun." Ang kulit talaga nitong babaeng toh.
"Anne--"
"Sige na!! Di naman tayo iinom e. Please???" Aish.
"Anne! Nakahanda na yung mga snacks natin." I heard someone shouted. Before I could say something, sumulpot si Vhong sa harap namin ni Anne.
"Karylle! Tara manood tayo." He smile. Napakunot ako ng noo. He's cute. Stop it Karylle. May Vice ka.
"Ah, sige." Wala na akong nagawa. Nanoood nga kami. Ayun. Pagtapos nung Vampire Hunter, Titanic naman yung pinanood namin. Naalala ko si Vice. Well, di naman ganun yung story namen, naalala ko pa rin sya. I miss him. Napatingin ako kay Anne. Di pa sya natutulog. Lahat kami di pa natutulog. Napansin ko na nakatingin si Coleen sakin. Ngumiti sya.
"Hi ate." Ang ganda nya. She's someone you can't take your eyes off.
"Hello. Wag mo na akong tawaging ate. Ilang taon ka na ba?" Katabi nya si Ryan. Korean pala yun. Bulol pa nga sa tagalog e.
"22 years old palang po ako ate. 32 na po kayo diba?" Aah. Kaya pala ang bagets ng itsura. Di ko nagets agad.
"Aah. Okay. Ate K nalang itawag mo sakin." I smiled at her. Smiling face tong batang toh! Nanahimik kami ng konti. Nasa climax na kasi yung pinapanood namin. Lumingon ako kay Coleen.
"Coleen, nanliligaw ba si Vhong kay Anne?" Ewan ko kung saan ko nakuha yung tanong ko.
"Hindi ate. Si Kuya Billy yung nanliligaw kay Ate Anne. Bagay sila noh?" Kaya pala kanina pa nakatingin si Billy kay Anne. Hm. Bagay nga sila. Parang pareho silang may lahi.
"Ah." Yan lang ang nasabi ko. Ang cute nilang couple. (A/N: Imaginin nyo nalang! XD)
"Si Kuya Vhong naman, di pa nakakagraduate." Huh? Para namang may career na siya at mukang proffesional e.
"Di pa nakakagraduate?" Ang gwapo, tamad pala.
"Di pa nakakagraduate sa Torpe University! Hihihi. Sya ata ang presidente ng mga Torpe." Binulong nya sakin. Napasulyap naman si Vhong samin. Nginitian nya lang kami. Torpe pala toh. Pfft.
"Alam mo ba ate, kanina pagdating namin, lahat kami gulat na gulat sa ginawa nya sayo. Yung paghalik nya sa kamay mo? Naku. First time nya atang ginawa yun. Kasi sobrang torpe nyan. Tsaka di sya basta basta nagkakagusto sa babae." Ah. Ganun naman pala. Nginitian ko nalang si Coleen. Nanood na ulit kami. Nagulat ako kasi akala ko, sakin babagsak yung ulo ni Billy. Kay Anne pala. Ganito yung pwesto.
Vhong--Anne--Billy--Karylle--Coleen--Ryan
Ganyan. Natapos ang palabas at lahat sila tulog na. It's already, 2:00am. Hay. Niligpit ko na yung mga pinagkainan namin. Tapos, pumunta na ako sa kwarto ko.
To be continued....
BINABASA MO ANG
Beautiful Nightmare *ViceRylle*
FanfictionBook 2 of Accidentally in Love. Enjoy reading ;))
