Bound by the Billionaire's Command

Chapter 8: The Taste of Redemption

Alexander's POV

Pagkapasok namin sa Calder Mansion, ramdam ko ang bigat ng bawat sulok ng bahay na ito. Ito ang lugar kung saan ko siya ikinulong, kung saan ko siya sinubukang basagin. Pero ngayong gabi, habang naglalakad kami patungo sa aming kwarto, hindi ko na nararamdaman ang pagiging "master." Ang nararamdaman ko ay isang matinding pangangailangan—pangangailangan na patunayan sa kanya na totoo ang lahat ng binitawan kong salita sa isla.

Pagkasara ko ng pinto, hindi ko na hinintay ang isang salita. Hinarap ko si Bianca. Ang bawat ilaw sa chandelier ay sumasalamin sa kanyang mga mata, at sa mga mata na iyon, wala na ang takot na dati ko nang nakasanayan.

"Sa wakas," bulong ko habang niluluwagan ang aking kurbata. "Tayong dalawa lang."

Lumapit ako sa kanya, dahan-dahan, binibigyan siya ng pagkakataong umatras. Pero nanatili siya sa kanyang kinatatayuan. Hinaplos ko ang kanyang pisngi, at ang balat niya ay parang kuryenteng dumadaloy sa aking mga daliri.

"Are you still afraid of me, Bianca?" tanong ko, ang boses ko ay halos paos.

"Hindi na," sagot niya nang may paninindigan. "Dahil alam ko na ang totoo. I know you were never the monster you pretended to be."

Ang mga salitang iyon ay parang isang matalim na kutsilyo na humiwa sa huling natitirang depensa ko. Hindi na ako nakapagpigil. Nilapit ko ang aking mukha sa kanya, at nang maglapat ang aming mga labi, hindi ito ang halik ng isang taong gustong manakop. Ito ay halik ng isang lalaking nagbabalik sa kanyang tahanan.

Binuhat ko siya nang dahan-dahan, ang kanyang mga braso ay mahigpit na nakapulupot sa aking leeg. Inihiga ko siya sa aming kama, ang mga kumot na dati ay tila pader sa pagitan namin ay ngayon ay naging saksi sa aming paglalapit.

Ang intimacy namin ngayong gabi ay malayo sa dati. Noong una, ginamit ko ang katawan niya para iparamdam ang galit ko. Ngayon, ginagamit ko ang bawat haplos para iparamdam sa kanya ang lalim ng aking pagsisisi at ng aking pagmamahal. Bawat dampi ng aking mga labi sa kanyang balat, sa bawat kurba ng kanyang katawan, ay isang pangako.

"Bianca..." usal ko sa gitna ng aming pagtatagpo, ang aking hininga ay mainit sa kanyang balat. "You are my redemption."

Nararamdaman ko ang bawat buntong-hininga niya, ang bawat pagtugon niya na puno ng init at pagmamahal. Hindi na ito laro ng kapangyarihan. Ito ay pagsasanib ng dalawang taong nakatagpo ng kapayapaan sa gitna ng gulo. Sa loob ng silid na ito, hindi ako ang bilyonaryong si Alexander Ethan Calder. Ako lang ang lalaking handang ibigay ang lahat—ang aking kumpanya, ang aking pangalan, at ang aking buhay—para sa babaeng nasa ilalim ko.

Habang mas lalo kaming nalulunod sa init ng aming pagsasama, alam ko na ang gabi na ito ay hindi lamang tungkol sa pisikal na koneksyon. Ito ay tungkol sa pagbubura sa lahat ng mga kasalanang nagawa ko sa kanya. Sa bawat haplos, sa bawat halik, sinusubukan kong ipakita sa kanya na mula sa gabing ito, ang lahat ng gagawin ko ay para sa aming dalawa.

Nang marating namin ang rurok, sabay kaming nakaramdam ng pagkawala ng bigat. Humiga ako sa tabi niya, hinahaplos ang kanyang buhok habang ang kanyang ulo ay nakasandal sa aking dibdib.

"Alex," mahina niyang tawag.

"Yes, my queen?"

"I'm glad we survived."

Ngumiti ako at hinalikan ang kanyang noo. "I'm glad, too. Dahil ngayon, sa wakas, mapapatunayan ko na sa'yo kung sino talaga ang lalaking mahal mo."

Pinagmamasdan ko si Bianca habang siya ay unti-unting nakakatulog sa aking mga bisig. Ang kanyang paghinga ay mahinahon, isang himig na nagpapatahimik sa ingay ng mundo sa labas. Sa mga oras na ito, hindi ko na kailangang mag-isip ng mga estratehiya sa negosyo o mag-alala sa mga taong gustong umagaw sa posisyon ko. Ang tanging mundo ko ay ang silid na ito, at ang babaeng naging dahilan kung bakit gusto kong maging mas mabuting tao.