One Small Bite

Chapter 1: New school, new Life.

(Vernice) 

I raised my left eyebrows when mom and dad bids goodbye. 

"Ms. Andrade. Let us know each other. Again, I am Robert Davis. The principal of this school. I've been running the school for almost seven years." Sa pananalita ng matandang ito'y mahahalata ang katandaan sa edad at pagiging strikto sa pamamalakad ng eskwelahan. Kung siguro ito ang school principal sa dati kong eskwelahan, baka kami ina Inigo, Lucian at Travis ay matitino na. 

" Ah, kaya pala weirdo ang mya estudyante." Bulong ko na kung se swertehin ay hindi na nakarating pa sa tenga ng matanda. 

"Vernice Kathleen Andrade. Sa tingin ko 'ho'y naipakilala na 'ko ng mgamagulang ko sainyo. Pwede na 'hu ba kong pumunta sa dorm na tutuluyan ko?" Walang-pasensya kong pagtatanong. I'm trying to be 'a female with respect' here. Pretty hard man. 

"Let me be your tour guide, Ms. Andrade." Sabay kaming lumabas sa principal's office. Bumungad ang student's council, may dalawang binatang naka-upo sa magka-ibang upuan at kinakausap ng matandang babae. Mapapansin rin ang mya sugat at pasa nito sa katawan at mukha. Wow, matatanda na ang mga namamahala rito. How could they handle stundents like these? Could they even handle me? 

Dere-deretso naming tinahak ang pasilyo palabas ng unang building na ito. May Apat na buildings ang lugar. Ang nasa kaliwang bahagi ay dormitoryo para sa mga babae ang nasa kanang bahagi ay dormitoryo ng lalaki, nasa kaliwang gitna ang para sa mga freshmen at sophomore at sa kanang gitna ang juniors at seniors. nasa kabilang gilid naman ang maliit na opisina. Malawak ang eskwelahang ito at maaaninag ang katandaan ng lugar (just like their school principal). Umaga palang ngunit marami na ang aktibong estudyante. At akalain mo, may dinidisiplina na agad. 

Nang makarating sa Dormitoryo ng mga babae, marahan lang kaming naglakad. May mga nakaka-salubong kaming mga female high-schools, mga cheerleaders, naka-p.e uniform, at kung ano ano pa. May mangilan-ngilang tumigil at tumingin sami ngunit wala ni isang bumati sa principal.

"Disrespectful bitches." I murmured. 

Nakarating kami sa sixth floor at tumigil sa isang pinto. Don't tell me dito ako. Oh, malamang ay dito nga. But wait, sixth floor?! Masyado itong mataas at nakakatamad may panik-panaog. 

"Girls, this is Vernice Kathleen Andrade, your new roommate. Sainyo ko muna sya ipagkakatiwala. So, take good care of her." At saka umalis ang matandang principal. Agad akong nagtungo sa dulong bahagi ng room. And there was a clean white bed na sa tingin ko'y naghihitay na mahigaan ng isa pang roommate which is me. 

"Hi Vernice! I'm Margarette, Maggy nalang for short. This is Cassey..." Turo ng babaeng may itim at nakataling buhok sa isa pang babaeng blonde at tila nerdy na tipo. "...And that one is Claire." 

I just stared, but I didn't show any emotions, "okay." I replied. Tila na amazed naman ang tatlo sa pinakita kong pag-uugali. Teka, ano bang pinakita ko? Wala pa naman ah.

Kalmado akong nag ayos ng gamit, ang mga damit ko, ay inilagay ko sa maliit na three layers cupboard, ang mga loved-novels, dinala ko rin. Nakita ko naman ang pag kuha ni Cassey sa Hunger games book ko. Uh, ang ayoko sa lahat ay hinahawakan ang gamit ko! 

"Nagbabasa ka pala neto?" Saad nya. At inilabas ko rin sa bag ko ang nutella which is sa tingin ko, huling nutella na mahahawakan ko sa buong buhay ko. Shit man! Akmang hahawakan ni Cassey ang nutella ng... "Uh-uh.Hands off, sweetie. You would hate to see it, pag hinawakan mo yan." Pagbabanta ko. Tila naman lumungkot ang mukha ng babaeng ito. 

Di nagtagal ay natapos narin ako. It's still weekend kaya there are no classes pa. Way better,

"Hey, Maggie. Hindi ba't pwedeng lumabas sa lugar na ito tuwing weekends?" Tanong ko, cause I'm planning to see my dudes at weekend. 

"Nope." Shit man. "Hey, it's lunch time. You wanna join us? We always eat together every breaktime." She asked. But I refused. "Okay, but if you want to, nasa cafeteria lng kami." I just shrugged. 

When suddenly, my phone rang. It was kuya Vincent.

"Hello, Kuya Vincent." I started. "Hey baby girl. Nakarating sakin ang nangyari sayo," And then I became emotional again.

"I'm so sorry baby girl. I will visit you there next week." Gosh. Lahat ng expectations ko, bumagsak. I thought he's gonna go here right now  and get me out of here. But I will not stop trying.

"Kuya, please, get me out of here. I don't want to be here." I cried. 

"Okay, ganto. I will do my best para ma-convince sila mom na ialisin ka sa eskwelahan na yan, but I can't promise you. Okay? Sweetie, I have to go. I love you" 

"I love you too kuya. Bye" Then he ended the call. 

Para mawala ang stress, I decided to go at the cafeteria, but, I will not join the tree ducklings.  Mabilis lng akong naka baba, at ngayo'y tinatahak ko na ang malawak na lupain ng eskwelahan. There were some cheerleaders na nagp- practice n stunts, mga naglalaro ng basketball. And oh, there's a female edition of basketball, huh. As fas as I remember, may napakalaking gymnasium ang school na ito located at the back of the juniors and senior's building. 

Mamaya ko na iisipin ang pag takas sa school na to at nagugutom nako. 

Papasok na ko sa cafeteria ng biglang may bumalya sakin caused para matumba ako. Oh, It was the female players. Dahil sa asar ako, I forcefully grabbed one of the hands of their members, 

"Kung magso-sorry kayo, baka pagbigyan pa kita." She then tried to grab back her own hands, but she didn't succeed. 

"Say Sorry." May diin kong sabi. 

"Hindi ako ang naka bangga sayo, Miss. Kaya pwede ba, let go." Then she rolled her eyes. When I noticed na halos lahat ng tao sa paligid ay naka tingin na, I get somehow conscious. Damn. 

"We're not yet done, bitch." I whispered.