~True Love waits~

Chapter twenty-seven

Sharmainne's POV

Isang taon ng makalipas graduate na ako susupresahin ko si Calvin di ko sasabihing uuwi na ako bukas hindi naman nya ako binigo lagi kaming naguusap sa skype parang screen lang ang pagitan naming dalawa hindi ko nararamdaman ang malawak na dagat na namamagitan saming dalawa masaya kaming nag-uusap lagi napakasaya like the old days lagi nya akong napapangiti. Nandun parin ang ngiti nyang nagpapainlove sakin araw araw sya ang inspirasyon ko araw araw na sabik na sabik na akong umuwi sa Pilipinas sinasabi kong malapit na malapit na

 mayayakap na kita ulit…..

……………………………………..

Nasa airport na ako ngayon… walang nakakaalam ng pagdating ko ang mga parents ko lang syempre naman pero sabi ko wag muna nilang sabihin sa iba….. Ngayon na ang araw na pinakahihintay ko…. Mayayakap ko na ulit sya makakasama ng matagal wala nga harang na dagat at screen…

Calvin konti na lang at mayayakap na ulit kita …