Michael's POV
Pagkatapos ng kantahan ng gabi nung nagyaya na akong umuwi.
"Sharmainne hated na kita"
"Nako Michael parepareho naman tayong pagod na sige na kaya ko na sarili ko safe ako ditto."
"Sure ka ba gabi na og sige na hated na kita"
"Wag na Michael sige na umuwi ka na text na lang kita pagkauwi ko"
"Sure ka ha sige text mo ko pag-uwi mo"
"Sige bye" sabay ngiti nya yang mga ngiti na yan ang nagpatibok ng puso ko, kahit pilit nyang tinangihan ang alok ko sinundan ko parin sya maya maya ay bigla syang tumakbo tatakbo n asana ako palapit sa kanya ng madapa sya ngunit ng maaninang ko kung sino eto si Calvin pala. Hindi ko marinig ang pinaguusapan nila kaya dumistansya ako ng konti para Makita kun anong ginagawa nila umupo sila at parang may tinitignan sa langit eto ba ang tinatawag na martyr, diba sabi nila kapag mahal mo daw ang tao maging masaya ka kung saan sila masaya pero bakit puro sakit ang nararamdaman ko ngayon parang harap harapan akong sinasaksak ni Sharmainne ako ang kasama nya all these years pero kahit anong gawin ko hanggang kaibigan lang ako etong lalaking kasama nya ngayon ang lalaki nanakit sa kanya pero masasabing kong sya parin ang pipiliin nya minsan umaasa akong sana kahit minsan ako naman pero hindi, pilit kung iniintindi minsan bakit ba hindi nya ako mapili pili ganun ba nya kamahal ang lalaking yan ako yung lagi nandito sa tabi nya pero ang puso nya ay nasa lalaki paring yun mga higit isang oras silang nakaupo dun nung tumayo sila ay tumayo narin ako at nagyakapan sila, tumayo na rin ako at tumalikod, pagkadating ko sa room ko tinext ko si Sharmainne kung nakauwi ba sya ng maayos.
To Sharmainne
-Sharmainne nakauwi ka ba ng maayos di ka na kasi nagtext e nagalala ako baka may anngyari na sayo. Please reply asap
Nagreply naman sya agad
From Sharmainne
Sorry Michael ha nakaidlip kasi ako kaya di ako nakapagtext agad oo nakauwi ako ng maayos thank you sa pag-aalala
Nagtiim bagang na lang ako alam kong nagsisinungaling si Sharmainne kasama nya ang lalaking yun kaya di sya nakapagtext agad kun di ko pa sya tinext maaalala nya kayang kailangan nya akong itext.
Sharmainne's POV
Matapos ang pag-uusap namin ni Calvin nagdecide na kaming umuwi niyakap muna sya at binigay nya ang number nya sakin at nagdecide na syang ihated ako sa building ko hindi na sya umakyat sa room ko hanggang sa elevator nya lang kong hinated pagkaakyat ko sa room ko tinext ko agad sya
To Calvin
Thank You for this night grabeng relief ang nararamdan ko ngayon at least okay na tayo thank you sa paghated text ka pag nakarating ka na sa room mo good night!!!"
Habang hinihintay kong magreply si Calvin tumunog bigla akong phone ko akala ko si Calvin na si Michael pala
From Michael
-Sharmainne nakauwi ka ba ng maayos di ka na kasi nagtext e nagalala ako baka may anngyari na sayo. Please reply asap
Shoot oo nga pala itetext ko pala sya nawala na sa isip ko, hindi ko naman pwedeng sabihin ang totoong rason diba
To Michael
Sorry Michael ha nakaidlip kasi ako kaya di ako nakapagtext agad oo nakauwi ako ng maayos thank you sa pag-aalala
Di na ako nakatanggap ng reply mula kay Michael sakto naman nagtext si Calvin
From Calvin
Nandito na ako sa room sobrang saya ko rin na okay na tayo matulog ka na free k aba tomorrow labas tayo?
To Calvin
Wala naman akong gagawin bukas san pala tayo pupunta?
From Calvin
Mamasyal tayo ano game ka ba bukas? Mga 10 para marami tayo mapuntahan.
To Calvin
Oo naman sige bukas ha good night
From Calvin
Good night~
Pagkagising ko kinabukasan ay excited na excited ako agad kong tinignan ang cellphone ko kung may nagtext
From Calvin
Good morning~
Agad naman akong nagreply pagkabasa ko
To Calvin
Good morning !!!!
Agad ako nagready at nagbihis ng simpleng damit at saktong 9:30 ako natapos at tumunog ang cellphone ko
"hello"
"O Calvin, oo sige baba na ako sige" di ko maalis ang ngiti saking mga labi
Pagkababa ko ay agad ko syang nakita
"Hi Calvin kanina ka pa ba"
"Hindi naman kakarating ko lang ang ganda mo ngayon" sabay ngiti nya
"Ano tara na?" yaya nya
"Ah sige sige"
Pumunta kami sa isang lugar kung saan kitang kita ang buong lugar mahahalintulad ko ito sa isang lugar sa San Francisco napakaganda nakakarelax ang tanawin nagmimistulang mga higante kami sa liit ng mga bahay at building. Naglunch kami sa isang restaurant malapit doon.
"Ah Sharmainne wait lang ha punta lang akong restroom"
"Ah oo sige"
Pagkabalik nya ay may dala na syang bulaklak napaganda at napakabango ng mga bulaklak na ito, lagi nya talaga akong sinusupresa.
Pumunta din kami sa mga pasyalan malapit dun nagawa din naming manood ng sine at nagikot ikot sa mall... tinry rin namin ang bagong ice skating sa mall na yon napakasaya ko ngayong araw.
The end~
BINABASA MO ANG
~True Love waits~
Teen FictionMagkakapaghintay pa kaya ang pagmamahal matapos ang ilang taon na ang makalipas? May magbago kaya? Let us see if True LOVE WAITS.
