Berdel

Bölüm 21

Arkadaşlar Okuyan yorum yapan oy veren herkese çok çok teşekkür ederim Bu bölüm medya Boş olacak kusuruma Bakmayın Birşeye Karar veremedim Umarım Beğenirsiniz Çok Teşekkür ederim herşey için :)

CEYLAN'DAN
Gece Bir Mide bulantısıyla Uyandım Devran yine Kollarıyla bütün bedenimi sıkmıştı ama ne yapsam bırakmıyordu ve midem alt üst olmuştu en sonunda seslenme gereği duydum ve
-Devran uyan midem offff.
Devran hemen uyandı ve beni serbest bıraktı hemen banyoya koşarak midemi boşalttım oda gelip saçlarımı toplayıp yüzümü felan yıkadı ama o elini sürdü diye ben tekrar yıkadım yüzümü sonra bana
-Neden miden bulandı yemekte yemedin.
Dedi bende
-Sen Sen benim midemi bulandırıyorsun.
-Ceylannnn Kocanım Ben senin benimle düzgün konuş yatmadan önce olan olayları hatırlatmayım.
-yoo ben hatırlıyorum zaten ama birşey daha şaka yapmıyorum senin kokun midemi bulandırıyor sigara kokuyorsun kan kokuyorsun Ayrı yatalım Bari
-Bu zeki fikirlerini kendine sakla duş alıp geliyorum senin bu saatten sonra benim yanımdan yamacımdan ayrın yok olamaz.
Dedi ve duş almak için banyoya gitti bende telefonumu aldım elime kimseyle konuşmuyorum en yakın arkadaşım cananla bile konuşmuyorum ama o bana hep yazıyor arıyor ama işte bu halleri kabullenemiyorum kimseyi istemiyorum hayatımda bıkkınlığım çok hat safa ben cananın mesajlarını okurken birden telefonumun elimden çekilmesiyle gözümü telefonu çeken devrana çevirdim bel altına bir havlu bağlayıp gelmiş ama duş jelinin erkeksi kokusu burnumun içinden ciğerlerime doluyordu ama şuan çok sinirliydim ve devrana ters ters bakıp
-Ne yapıyorsun be
Dedim sonra telefonumu iyice karıştırıp kapatıp şifonyerin üzerine bıraktı ve bana dönüp
-Gece gece neden bakılıyor bu telefona hayırdır kaçmayı felan mı planlıyorsun
-keşke devran keşke öyle bir şansım olsa bir dakika durmam yanında
Dedim sonra yine üzerime üzerime gelmeye başladı
-Nereye gidebilirsin ki muhtaçsın bana
-Değilim Sana muhtaç felan değilim.!
Diyerek bende onun üstüne yürümeye başladım yumruklarımı göğsüne vuruyordum ama banamısın demiyordu demir gibiydi artık yorulmuştum ellerim kızarmış hatta morarmıştı gözyaşlarımı tutamadım artık beni yatağa doğru itti ve üstüme çıktı sonra iyice boynuma yaklaşıp konuştu
-Sen Benim karımsın Kadınımsın Çocuğumun Annesisin İkinizinde canı tehlikede kendine hakim ol Çocuğa birşey olsun istemiyorum.
-Beni hiç Bir Zaman Anlamayacaksın Demi 17 yaşındayım Devran ben 17 Anne olamam neden anlamıyorsun beni kendi hayatımı seninle zor yaşıyorum daha seni kabullenemeden birde bebek olmaz yapamam.
-Benim kanımdan benim canımdan olana asla kimse birşey yapamaz sende bunu kafana sok alıştır kızım kendini anne oluyorsun Ona göre hareket et
-Niye sen baba olacak gibi mi hareket ediyorsun ?
-Yeter Yat uyu bebeğimizin gece gece canı sıkılmasın kendimi zor tutuyorum birşey yapmak istemiyorum
-Anlamıyormusun senden midem bulanıyor tiksiniyorum senden Kanım çekiliyor bana dokunduğunda hem sen nerden biliyorsun senin çocuğun olduğunu?
Evet denemem gereken birşey di bu ama canı yansın istiyorum benim canımı yakıyor oda yansın devran birden döndü kaldı sonra tabi bir tokat daha suratıma yemekle haddimi bildim sonra konuşmaya başladı
-Ceylan En son Bunu yaptığın zaman ne oldu hatırlamıyormusunda dik dik konuşuyorsun kızım lan valla kendini öldürtmek istiyorsun sen ne biçim laf lan o sen benden başka birinin olsan ben hissetmem mi ulan benimsin işte benim alış bu fikre artık çocuğumuzuda kabullen.!
Sustum uzun uzun sustum sonra
-sonsuza Kadar uyumak istiyorum.
Dedim devran da
-Sen uyu ben çıkıyorum hava alıcam terastayım birşey olursa haber ver.
Hiç birşey demedim oda kapıyı çarptı çıktı yoruldum çok yoruldum aklıma gelen şeyi yapmak zorundaydm artık makyaj çantamı alıp içinde ki kalem tıraşı çıkarıp jiletini çıkardım ve gözümü bile kırpmadan kestim bileklerimi hissediyordum sanki ölümü burnuma dolan kan kokusunu gözlerim kararmaya başlamıştı ve ben mutluydum herşey bitiyordu...

DEVRAN'A
Ona çok zarar veriyordum ama dengesiz konuşması benim sinirlerimi zıplatır haddini bilmek zorunda havada baya soğuk aklım ceylan da kaldı geri odaya döndüm tam kapıda Ahmet geldi yanıma
-Ağam hayırdır inşallah bu saatte bi isteğin mi var
-yok Ahmet uyku tutmadı da hava alıyım dedim
-Peki ağam hayırlı geceler
-hayırlı geceler
Dedim ve odaya girdim ama odaya girmemle gördüğüm manzara karşısında şok olmuştum ceylan intihar etmiş bileklerini kesmiş hemen orda çarşafı bileklerine bağladım ve Ahmete bağırmaya başladım tüm konak benim sesimle ayağa kalkmıştı koşarak arabaya götürdüm soğuktu buz gibi olmuştu onu kaybetmekten korktum ilk defa bu kadar hissettim onu ve bebeğimi kaybetmek istemiyorum ben bu düşüncelere Dalmışken hemen hastaneye geldik ve sedyeye aldılar ceylanı koridor da boş boş dolanma başladım yarım saat oldu içeren ne çıkan var ne giren babamlar sürekli arayıp duruyor hangi hastanede olduğumuzu öğrenmek için onlara geri dönüp hastanenin ismini verdikten sonra içeren çıkan doktorun yanına gittim hemen Doktor
-Ceylan hanımın nesi oluyorsunuz ?
-Eşiyim Doktor bey nasıl karım
-Eşiniz Baya kan kaybetmiş kan takviyesi yapıyoruz durumu kritik ama malesef bebeği kurtaramadık.
Doktorun son cümleleri beni hayattan kopartmıştı önüme ne gelirse kırıp dökmeye başlamıştım sonra doktora dönüp
-Ne demek kurtaramadık lan ne demek
-beyfendi sakin olun elimizden geleni yaptık ama anne kan kaybından dolayı oksijensiz kalınca bebeği hemen etkilemiş zaten yaşı küçük olduğu için düşük tehlikesi fazlaymış
Dedi ama çok ayrı kalmadım sadece 5 10 dakika çıktım terasa Babamın sesiyle kendime geldim
-Oğul ne oldu Ceylan kızımız iyi mi ?
-iyi değil baba iyi değil
Sonra annem yanıma gelip
-Oğul bebek nasıl peki
-ölmüş anne oksijensiz kalınca Anne karnında
-oğlum neden böyle oldu ne geçti aranızda ceylan kızımla
-istemiyordu Hanfendi bebeği ana
-Oğul ben bi yanına giriyim hele anne babasının da haberi olmuş ağabeyleri hep beraber buraya geliyor.
-Gelirlerse Gelsinler Ana Neyse sen dur ben bir hemşireye sorayım Girebilirmiyiz diye.
Sonra hemşire hanımın yanına gittim
-Hemşire hanım eşimi görebilirmiyiz?
-fazla yormadan görebilirsiniz
Dedi bende anamın yanına gidip
-Ana hele ben bi görüyüm ben çıkınca gör sen.
Dedim ve sonra ceylanın yanına gittim uyanık ama yorgundu yüzü yanına yaklaştım yüzünü çevirdi
-Neden? Dedim ona oda
-Bir Nedeni yok istemiyorum yaşamayı
-Ceylan bebeğimiz artık yok.
-en doğrusu buydu bizim için devran ne sen baba olacak birisin ne ben anne
-olurdum ceylan olurdum bana şans tanısaydın olurdum
-bana tokat atarak mı beni sana mahkum ederek mi nefesimi zor alıyorum devran sen bana ne yaptığının farkında değilmisin?
-Özür dilerim belki Birşeyleri düzeltemem ama sende suçlusun ceylan bebeğimizin hayatına kıyacak kadar bir olay değil di bu
Dedim ve çıkıyordum tam kapının koluna elimi attım ceylan seslendi
-De Devran O ölmedi
-Ne ne diyorsun ceylan
-Ölmedi işte ölmedi Sadece tepkini merak ettim Doktora yalvardım ve öyle söylettim ama hala istemiyorum onu inatla tutunuyor hayata
-sen sen ciddimisin Ceylan çok çok sevindim.
Çok sevinmiştim ama sinirliydim de hastaneden çıkana kadar birşey demek istemedim ama hemen yanına gidip karma ve çocuğuma uzun uzun sarıldım onları kaybetmek istemiyorum...