Helvete Mafia University

Chapter Ten

「Chapter X: The Demon's Game」

「Tamara Quinn」

I wanted to curse and fucking punch all them for giving us this kind of trashy game. Like for heaven's sake, sinong hindi maiinis sakanilang ipapagawa saamin? are they nuts? kinakabahan ako sa pwedeng mangyari saakin dito, I've never been into a mafia war or any fights in my whole entire life. Ni wala akong alam sa mga ganitong bagay, I am completely clueless on this kind of mafia stuffs. Mukhang dito na talaga ako mamatay. Maya maya lamang ay tumigil narin kami sa paglalakad nang lalaking umaalalay saakin, naramdaman ko ring tinanggal na nito ang aking piring kaya napamulat ako nang aking mga mata. And let me tell you, I almost call all the saints in heaven for being here....

I am now standing in front of a huge and dark maze entrance, a real life labyrinth that I can only see on movies and drama series. The tall structures of the maze are towering the whole place makes it's aura even more creepy and more dangerous, screaming death and bloodbath inside it. 

"Here, this are the your vest and your weapons."saad nang lalaki saakin saka niya tinanggal ang itim na bag mula sakanyang likuran. 

"Enter the labyrinth when your done, you only have one hour to complete this task or else you will die along with your opponents."nag yeyelo nitong turan saka ito tumalikod at naglaho na lamang na parang bula. I wanted to cry, yes indeed. Gusto kong umiyak dahil natatakot ako at kinakabahan sa kung anong mangyayari saakin. Yes I know how to fight and how to use weapons but I don't know how to kill. Kung maari lang sana, ayaw kong mabahiran nang dugo ang aking mga kamay.

"Damn,"I said slowly walking towards my stuffs and weapons scattered on the ground. Mabilis kong pinunasan ang mga luhang nag sibagsakan saaking mga mata at sinuot ang aking vest at inilagay saaking likuran ang ilang armas na aking gagamitin. 

 Ayokong matulad sa daddy ko na walang ginawa kundi kumitil nang buhay at pag dusahin ang mga taong gusto niyang mag dusa. Hindi ko alam ang nararamdaman ko ngayon, takot, kaba, puot, at pangungulila. Naghalo halo na, ayokong pumatay ayokong maging isang mamatay tao.

I know I look like an idiot. I am a mafia empress ngunit hindi ko alam ang pumatay, alam kong magiging isa akong kahihiyan saaking buong angkan  kung ako'y mapapaslang lamang rito. Napaiyak nalamang ako habang hawak hawak ko nang mahigpit ang anim na shuriken na naka ipit saaking mga kamay. Sa sobrang higpit nang pagkaka kapit ko ay dumugo ang aking mga daliri, ngunit hindi ko yon ininda. 

Napatigil ako nang may marinig akong kaluskos mula saaking likod, gamit ang aking pandinig mabilis akong tumalikod sabay hagis sa lalaking naka itim ang hawak kong shuriken. Agad itong tumama sakanyang ulo na siyang kumuha sakanyang buhay. Hindi ko na kaya, masyado ng brutal. Ngunit sinasabi nang aking utak, kailangan kong gawin 'to. Kailangan kong pumatay. Muli akong naglakad papasok sa masukal na daan, dalawa ang aking dadaanan kung kaya't nalito ako. Ipinikit ko ang aking mga mata at pinakiramdaman ko ang aking paligid.

Sa kanan, tinahak ko ang daanan mula aking kanan dahil doon ko naamoy ang kakaibang amoy na hindi ko pa nalalanghap. Nakarinig rin ako nang yabag kaya binilisan ko ang paglalakad.

"Stop right there!"mariing sigaw nang isang baritong boses na nag sisimula sa itaas nang maze, napatigil ako dahil roon. Maya maya pa ay biglang tumalon saaking harapan ang dalawang naka itim na maskarang lalaki. 

"Please, just let me pass. I won't harm any of you, I don't want to kil---"bago ko pa masabi ang aking sasabihin ay mabilis nila akong inatake, kaya't wala na akong nagawa kundi ang lumaban.