Masal.'' Okul kapısına yönelirken adımın sesnelimesiyle arkamı döndüm. yaren koşarak yanıma geliyordu.
''Sana öyle demek istemezdim.'' Yanıma gelir gelmez konuya girmesi beni şaşırtmamıştı. tabi Okul boyunca konumamıştık. Ne o benim sınıfıma gelmişti ,Ne de ben onun yanına gitmiştim. Tribimiz böyle devam etmişti.
''Biliyorum ama senin için endişelendim. '' Gözlerimi devirip koluma girerek beni çıkışa sürüklemeye başladı. Bizim küslüğümüz buraya kadardı işte.
''Kendimi savunabileceğimi biliyosun. Endişelenmen yetersizdi.'' Ne kadar kendini savunmayı bilse de sonuçta karşısında ki bir erkekti veya yaren miraç' a göre güçsüzdü.
''Evden gittikten sonra ne oldu..?'' Dedim konuyu üstlemeyerek Ne kadar inkar ederse etsin, bunun kendiside farkındaydı. Ancak dile getirilmesinden hoşnutsuzdu.
''En başta arabada ona saldırdığım için bana küfür etmekle başladı. ardından arabayı durdurup beni dışarı attı. Bildiğin ittirdi beni ya. Ama ben dururmuyum. Tabiki durmam. '' Nefes almak için biraz bekledi.
''İnadına arabayı peşledim. rezil olduğumu saymıyorum ama peşledim. Arada bir taş attım. bi ara elime şişe geldi onu da attım . Sinirden deliye döndüm. ya madem gidiyosun, niye geri geliyosun ki.?'' Sinirle yüzüne düşen sarı perçemlerini geri itti. Bunu anlatırken bile bukadar sinirlendiyse, dünkü halini düşünmek bile istemiyordum.
'' Geri mi döndü.?'' Dedim dinlediğimi belli ederek.
''Evet döndü, ve aynı hayvan şekilde beni arabaya bindirdi.''
'' Dur tahmin ediyim, binmemek için direndin.'' Bana ölümcül bir bakış attı. Zaten direnmeseydi ozaman bir sorun olduğunu anlardım.
''Sonra beni arabada tuttu falan. Bir saat sonra telefon görüşmesinden sonra beni eve yakın bi yere bıraktı ve final .'' Durağa geldiğimizde daha otobüsün gelmediğini görünce kenarda dikilmeye başladık.
''Dün birşey olmadı dimi..?'' kaşlarımı kaldırıp sorarcasına yüzüne baktım.
''Allah aşkına ne olucak .Hele Miraçla o salakla hiçbirşey olamaz.'' bu kadar haraketli tepki vermesi beni gülümsetirken kentkartımı cebimden çıkardım. her seferinde kartta resmimi görmek beni öldürüyodu. Vesikalık fotoğraflardan hep nefret etmiştim.
''Büyük lokma ye , büyük söz söyleme demişler. '' Otobüs önünde sıra oluştururken mırıldandım.
''Sen ne yaptın .'' Beni duymadığına sevinerek dün olanları atlayarak anlattım.'' Bu gece hazır ol sözünü es geçerek sınavda olanları da anlattım. Ve tabiki Aras Küfür ederek karşılık verdi.
''Hala ne istiyo bu çocuk anlamıyorum.'' Otobüse tek tek binerken yaşlılar öncelik kazandığı için yer kalmamıştı. ortalarda biyere,ayakta dikilmeye başladık,Hava sık sık değişim göstermeye başlamıştı ve gökyüzünün rengi gri hal almaya başlamıştı.
''Bize gelsene.'' Gözlerimi camdan çekip, çantasından kulaklığını çıkaran Yaren'e çevirdim. Annemler dün gittikten sonra masaya küçük bi not bırakmış ve bugün geri döneceklerini bildirmişlerdi. En azından notta böyle yazıyodu. Arası'n kendi kendine planları olmasaydı,onlara biraz vakit geçirmek isterdim ama akşam ne yapacağımızı bilmediğim için şimdilik bu fikri bir kenarı attım. Onlarla konuşmaya karar vermiştim . şu annelik-babalık ilişkimizi ele almanın zamanı gelmişti.
''Annemler bu akşam dönüceklermiş .Zaten dün gittiler, bugün dönüyorlar Bir veda bile etmediler.'' Dedim kendimi tutamayıp duygularımı dışa vurarak. Bana üzüntülü bir bakış attı. Bu konuda yorum yapmamayı tercih ediyordu. Herzaman.
