Canı gördüğüm an hemen sınıftan çıkmak istedim ama elime yüzüme bulaştırdım koşarken bir anda ayağım birinin çantasının koluna takıldı öyle bir ses çıktı ki herkes etrafıma toplandı bizim kızlardan sadace kübra sınıftaydı oda yanıma gelip sadece bakmakla yetişmişti birden kalabalığın içinden can çıkmıştı elini uzatınca gözlerine baktım sadece saçma bir sırıtış vardı uzattığı eli tuttum beni ayağa kaldırdığında ayağıma tam basamıyordum birden yüksek bir sesle "hala bizimi izleyeceksiniz yoksa önümüzden çıkacakmısınız"tam o sırada beyazlar içeri girdi herkesi bize yol açmış görünce beyza cok şaşırmıştı ama berra nın canının yandığını anlamıştım can benle ilgulenirken gözümü berradan alamıyordum can herkese dağılmasını ve hiçbir şeyin olmadığını söyledi hatta o kadar sert söyledi ki bizim kızlar bile ordan uzaklaştı ayağımda bir şey olmadığını görünce eğilip "beni görünce bu kadar heyecanlanıcağını bilseydim önceden haber verirdim be su "dedi kulağımdan uzaklaşınca "yardımın için teşekkür ederim ben su" dedim sadece benim duyabileceğim bir şekilde "baştan başlıyoruz demek ki tamam o zaman nasıl istersen " biraz daha yüksek bir sesle "önemli değil ben de can memnun oldum" "bende can "resmen bu sözlerimle ona meydan okumuştum daha öncede cana meydan okumuştum ama bu farklıydı biz farklıydık artık duygular ve hisler farklıydı kadro genişlemişti artık bambaşka bir hayata başlamıştık bende canda ve etrafımızdakilerde
Çok kısa olduğunu biliyorum ama ne kadar düşünsemde en mantıklı şeyin bu bölümü bitirip farklı bir bölüme başlamaktı lütfen anlayışla karşılayın hepinizi çok seviyorum
