Ch.20- Kidnapped?!
"Weeeeee!! You know, He's SO SWEET talaga!!!" Ewan ko ba! -_- Pagkakita ko sa kanya kahapon, pinanindigan niya na yung pagiging malandi niya.
ABAY! Kanina pa yan kinikilig! Kanina niya pa din ako niyuyugyog! =__=
Pigilan niyo ako! MASASAPOK ko tong katabi ko!!
"Cass tigil-tigilan mo nga ako dahil may iniisip ako." Sa ngayon kalmado pa ako dahil pinagbibigyan ko pa siyang kiligin diyan. Pero pag ako na banas na talaga, makakatikim siya ng 'You-shut-up-meet-my-fist'
"CHE! Puntahan ko na nga lang si Zion ko." Oh siya na. Inangkin niya na si Zion, pagmamayari niya eh. Tutal nililigawan na daw siya ni Zion.. O davaah! *u*
Umalis na siya sa tapat ko at mukhang pinuntahan na nga si Zion. Pero as if I care x_x
'18 ka na.... so pwede na?'
'18 ka na.... so pwede na?'
'18 ka na.... so pwede na?'
WEEEE!! >____< KINIKILIG AKO AMP!
Kung nagtataka kayo kung nasaan ako, walang iba kung hindi na sa bahay ko lang naman.
HELLO! Kakabirthday ko lang kahapon tapos gora pasok agad ng school kinabukasan?
Kaya ayun, hindi muna kami pumasok nila Cass, Zion, Eli bukod lang kay Tia. May aasikasuhin daw siya eh. Pero speaking of Eli, pagkatapos niyang magperform kahapon hindi ko na siya nakita.
BWISET SIYA!! Hindi ko man lang nakasayaw yung bestfriend ko sa 18 roses ko! T__T
Gusto ko siyang makita!! Gusto ko siyang makausap! >3<
Kinuha ko yung cellphone ko at saka ko siya tinext.
TO: ELI
Tara gala! *u*
Habang naghihintay ako sa reply niya nakipagsusap muna ako kay 'SimSimi'.
Baliw na kung baliw, kaysa naman mabaliw ako sa katahimikan. OO! TAMA KA! Nakakabaliw nga ang katahimikan :P
Simsimi: Hi!~
Ako-po-ito: Kinikilig ako! Anong dapat kong gawin?
Pasensya na SimSimi at pati ikaw ay nadadamay sa pagkabadtrip ko sa walang kwentang tao na yun =__=
Simsimi: Umihi ka.
Ako-po-ito: Ano? Baliw ka na din siguro!
Simsimi: Sorry if my awesomeness confuses you!
Asdfghjkl!! Pati si Simsimi binabadtrip ako eh! >___< ANG HIRAP KAUSAP!
OO na lang sa kanya!! TCH!!
At eto na naman! >__< Naalala ko na naman yung nangyari kahapon.
*FLASHBACK
Ano daw?!! Anak ng singkamas!! ANO YUNG SINABI NIYA?!!!
Tinulak ko siya papalayo kaya napansin lahat kami ng mga audience. Tiningnan ko si Mommy, at nakita ko naman sa mukha niya nagtatanong siya kung anong nangyayari.
Hinila naman ako ni Zac papalapit sa kanya at saka ulit nilagay yung dalawang kamay niya sa waist ko.
"Tsk! Don't make a scene." Sabi niya.
Anong 'don't make a scene'?! Eh siya nga itong ang daming alam!!
"Hoy! Punyemas ka wag mo akong sasabihan ng ganun ah!" Saka ko inapakan yung paa niya. LANGYA SIYA!! Ke bata-bata pa namin nagtatanong na siya nung tungkol dun sa *tooot tooot* na yun!!! AYSH!! KABANAS!!
BINABASA MO ANG
Strangers Again (END- not gonna update)
Jugendliteratur"But the thing about remembering is that you don't forget." I'm afraid that I might forget him, I won't forgive myself if I forget about him. I can't live if I lose him. So how am I gonna live? I am Lexi Santos and I hate myself for forgetting HIM...
