*O*

Hayatı değiştirmek

Buün bir karar aldım ve açıkçasi çok heyecanlıyım . Hayatımı tamamiyle değiştirme kararı aldım . Birşey farkettim ki o da insanları değistirmiyorsan sen değişeceksin .bu değişikliklere evim ile başlayacağım . Evimi değiştiricem , insanlardan uzakta ve sessiz bir yerin bana daha iyi geleceğini düşünüyorum . Umarım herzaman olduğu gibi bu kararlarımdan pişman olmam ve birilerine zarar vermem . Aslında istediğim şeylere bakılırsa pişman olunacak birşeymiş gibi gelmiyor göze . Ayrıca kendine bir müzik zevki edinmeyi de istiyorum ve birine hayran olmayı da . Mesela , Lady Gaga , Beyonce , Adele gibi isimler dinlemeye başlicam . Yani planlarım bunlar . Eminim ki hayatımı - en azından şimdikinden daha iyi - etkileyecekler . Yani öyle umuyorum . Zaten hep düşünmüşümdür ; insanlar nasıl rahatlıyor diye . Ama sonradan düşündüm ki ben insanlar gibi değilim ve onlara verilen haklar bana verilmemişti . Kendime acımaktan başka yaptığım birşey olmaması da beni çıldırtıyordu . Ayrıca köpek veya kedi almayı düşünüyorum .

Herşey çok güzel gidicek gibi bir his var içimde ...

Ama nedense bunu düşündüğümde yanlız ve cılız bedenin dona kalıyor . Sanki birşey benimle , hayallerimle , rüyalarimla kısaca benliğimle oynamıştı . Küçüklüğümden beri kendi isteklerimi yapamamak beni o kadar üzüyordu ki...

Vücuduma tutunmaya çalışıyordum ama olmuyordu . Sanki bana karşı geliyordu , yapamıyordum . Çok uzaktan gelen bir yabancı gibiydik birbirimize ruhum ve ben . Benin anlamım asla o olamayacaktı ama bu beni asla üzmüyordu . Bazı şeyler ters gitsede asla istemediğim şeye dönüşmüyordum . Kalp atışlarım kulaklarımda duyuluyordu . Hissediyordum ama gidemiyordum . Ben onun lideriydim ama o beni bırakmıştı , ama kimle ?

Birşeylere hazırdım ama ne olduğunu bilmiyordum . Aşık olmak aklıma geldi yine ve kimseye aşık olmadığım . Kendime herzaman kalbim taş olmasın diyordum ama artık yapamıyorum aşık bile olamıyordum . Ve belmi hiçbir zaman çocuklarım olamayacaktı . Ama tanrı biliyorki mutluluğum için savaşıyordum . Ama eğerki O mutluysa O'nun için mutluydum .

Sadece gerçekleri istiyordum . Budamı bana fazlaydı ?
Umarım ki birgün herkese gönül rahatlığı ile "görürüşürüz" deyipde gidebilirim . Duygularım karışık olduğu için adam akıllı anlatamıyorum bile . Çünkü tek arkadaşımı kaybettim . " lütfen beni benimle bırakmayın " diye bağırasım geliyordu . Ama kedim olmadan kalbim kırıktı özur dilerima ama seni seviyorum ve sana O'ndan daha çok ihtiyacım var çünkü hergün ağlamaktan bıktım . Ellerimi eskisi gibi tut ve bırakma sakın . Kal . Her parçam seni istiyor bunu biliyorsun . Ama neden hala dayanıyorsun . Nereye gidiyorum ?
Eğer ki kalmak istersen ben herzaman buradayım . Ama bu şekilde ilerleyemem . Bir "hoşcakal" bile demeden nereye gittiğini sanıyorsun . Aslında biliyormusun nereye gittiğini billiyorum ve seni göremesemde seni hala seviyorum . Sadece hayatta kalmak istemiyorum ama beni herzaman düşerken göruyorsun . Ama hikayemi yazamazsın . "  ne cürretle beni kontrol edersin " . Umursama ve biliyorum , savaşıyorum zaten yapacak başka birşey kalmadı ama ateş benim ruhumu tekrar beslediğinde ne olacak ?
Bu bir kaza veya bir sorun değil tekrar düşün . Biliyorumki O'ndan daha birsürü var . Arkama bakınca neleri kaybettiğimi görüyorum aslında tek bir zafer bile yok ama beni bekle çünkü bundan sonra yükseliyorum ...