MUCİZE

Baykuş çocuk

Kral chanyeol,  kral baekhyun'un yanaklarını elleri arasına aldığında üst dudağını dudakları arasına aldı ve dilini yavaşça kral baekhyunun'un ağzının içine ittirdiğinde kral baekhyun,  kral chanyeolün dilini emdi.

Nefessiz kalana dek öpüştüklerinde kral chanyeol yavaşça geri çekildi ve ellerini yanaklarından çekmeden alınlarını birbirine yasladı.

"Seni çok özledim"  kral chanyeol konuştuğunda,  kral baekhyun dudaklarını yaladı ve yutkundu.
"Beni neden bıraktın?,  neden öyle davrandın,  hiçbirşey olmamış gibi?"

Kral baekhyun bakışlarını aşağıya indirerek sorduğunda kral chanyeol burukça gülümsedi ve bir eliyle kral baekhyunun saçlarını düzeltmeye başladı.

"Koktum,  hemde çok korktum,  ilk defa hayatımda kaybetmekten korktum.  Kendimden çok sana bir şey olacak diye korktum.  Hayatım boyunca yanlız olan ben yanlızlıktan korktum"

Kral chanyeol elleri ile kral baekhyun'un saçlarını düzeltmeye devam ederken,  Kral baekhyun başını yavaşça kaldırdı ve kral chanyeol'ün badem gözlerine dikti gözlerini.

"Seni kaybedemezdim. Zarar görmeni izleyemezdim.  Her gece ama her gece kendime lanet ettim, buna sana yaptığım için ama şimdi yanıma gelmiş beni öpüyorsun ve hamile olduğunu söylüyorsun.  Bunların anlamını bilmediğimi sanıyorsun lanet mi kırıldı sen mi bana aşık oldun?"

Kral chanyeol buruça gülümsedi ve kral baekhyunun anlını öpüp geri çekildi.

"Biliyorum buda gördüğüm o imkansız rüyalardan biri değil mi?  Bu sefer kaç gündür uyuyorum?  Daha fazla piriç şarabı içmiş olmalıyım"

Kral chanyeol büyük elleri ile kral baekhyun'un elmacık kemiklerinin üzerinde gezdirdi.

" Çünkü bu sefer diğerlerinden daha gerçek hissediyorum"

Kral chanyeol bu seferde kral baekhyunun elini tuttuğunda gülümsedi ve gözünden gelen yaşı diğer eli ile hızla sildi.

"Gerçek olamanı istiyorum,  o geceye tekrar tekrar geri dönmek ve seni her defasında benim yapmak, kokunu içime çekmek ve güzel sesinin kulaklarımı doldurmasını istiyorum."

Kral baekhyun onca zaman onu suçladığı için kendine lanet etti.  Kral chanyeol her gün acı çekerken ve onun iyiliğini düşünürken kral Baekhyun,  kral chanyeol'ü suçladığı için kendinden nefret etti. 

Kral baekhyun,  kral chanyeol'ün ellerini kavrayıp yaklaştığında gülümsedi ve parmak uçlarında yükselerek dolgun kırmızı dudakları,  ince dudakları ile esir aldığında kral chanyeol'ün elleri,  ellerinin tutuşundan kurtulmuştu.
Belinde hissettiği büyük eller ve kollar ile gülümsediğinde ayrılan bu sefer kral baekhyun olmuştu.

"Günlerce seni suçladım durdum,  bilmezdim kendini harap ettiğini ama başka ne düşünebilirdim o sabah dediklerinden sonra aklıma gelir miydi?" Kral baekhyun konuştu.

Kral chanyeol o sabah dedikleri aklına geldiğinde kafasını eğdi,  hiç birşey hak etmiyordu ya işte.  Kral baekhyun bir eliyle yanağını kavradı.

"Ben  senin olduğum için pişman olmadım kral chanyeol.  Hiçbir zamanda olmayacağım."

Kral baekhyun gülümsediğinde kral chanyeol gülümsedi ve kral chanyeol,  kral baekhyunu son bir kez daha öptü.

"Bu rüya değilse ve sen buradaysan,  peki ya dediklerin?"

Kral chanyeol sorduğunda kral baekhyun,  kral chanyeolün beline sarılı olan kollarından bir tanesini tutup karnına götürdü.