Whaa nag-babalik po ako :)) (Author 2) ang saya :))
wiiit ADVERTISMENT PO MUNA :)) follow niyo mga official twitter ng mga Char. ng BOY'S P.O.V
Akhaya - @Akhaya_BPOV
Arnesha- @ArneshaJigh
Xia: @xia_byspov
Kristoffer: @IamkRICHtoffer
Jasper : @B_JasperCreigh
Sean: @_perfecSEAN
Brina: @_InaGrey
Charrie: @Charrieganda
Follow niyo sila <3 <3
~~~
Chapter 22:
Chandrex P.O.V:
Nakasandal ako ngayon sa kotse ko.12:00 midnight, hawak ko ang isang stick ng cigarette, nag buga ako ng usok..
RING... RING...
Kanina pa nag ring cellphone ko, pero wala akong pake kung nag-aalala sila. Nasa labas ako ng Madison Cementery.
Masakit padin..
Hindi ko padin tanggap..
Hindi nadin ako pumapasok, ayoko makita si Jasper, ang lalaking pinag-buhsan ko ng oras at panahon ko ay ang dahilan ng pagkamatay ng mga magulang ko F*ck
AYOKO PA MAG-PATAWAD
RING... RING...
Napatingin ako sa tumatawag..
CHACHA CALLING..
bakit gising pato? hindi ako nag dalawang isip na sagutin ito
"Hello" Simpleng sabi ko
"[Chan.. Go home.]" ikinagulat ko ang nagsalita sa kabilang linya, hindi ako umimik mas lalong nag init dugo ko.
"[Mom is really worried, please..]" nakokonsensya lang to tsss.
"Don't worry.. iam safe." ibababa ko na sana kaya lang bigla ule siyang nag salita
"[ She needs you, come home.. for mom Chandrex ] " Jasper said in a calm tone.
"Don't act like you care Jasper F*ck" then i hang-up
binulsa kona agad cellphone ko at sumakay sa kotse ko, pinaharurot ko agad to.
-----
"Pera ng mga Creigh gamit mo Chandrex" sabi ni Kris
Andito ako ngayon sa junk shop nila. Sa kanya palang ako nag pakita. nakonsensya naman ako sa sinabi niya.
"Ayokong makasakit"
"Wag mo nalang pansinin. Kilala mo si Jasper kahit kailan wala siyang pinapanigan, walang paki-alam sa mundo" tama siya..
nag labas nalang ulit ako ng yosi at sinindihan ito.
"WHEN DID YOU START SMOKING CHANCHAN?!" Nagulat ako sa babaeng nasa harap ko, hinila niya ang yosi
"ChaCha" tinignan ko si Kris na parang nag tatanong kung bakit andito si Charrie.
"Answer me" i sighed "you don't care" sabi ko kay Charrie at nag lakad nako papuntang kotse ko.
wala na nga talagang puwedeng pagkatiwalaan.
"Why are you acting like that Chandrex" She said seriously, i faced her.
She.. She's crying..
"Charrie, why are you crying?" nilapitan ko siya "Because of you, you've change a lot! where's my ChanChan?! THE ONE WHO IS HAPPY EVEN IF HE IS IN PAIN, why are you so cold? why did you change?"
What's wrong with people?hindi ba nila alam ang epekto pag nasaktan ka? f*ck
"You don't know a thing" tinignan ko siya ng malamig.
"That you are adopted? shallow reason just accept it!"
Kung babasagin lang ako, nabasag nako dahil sa sinabi niya. taena monster kill.
"SHALLOW?! f*ck! PAGKATAO KO ANG TINAGO NILA! MAGULANG KO NAG TAYA NG BUHAY PARA MABUHAY AKO AT TAONG GINAGO ANG BUHAY KO! P*TANG *NA ANG SAKIT! GUSTO KO UMINOM NG UMINOM NG ALAK PARA MAKALIMOT , SUMINGHAP NG USOK PARA MARELAX, GUSTO KO MANAKIT NG TAO PARA MABAWASAN SAKIT SA PUSO KO! KASI T*NG *NA HINDI KO TANGAP!!"
lumabas ang luhang ayokong makita ng iba.. sinigawan ko siya
"Chan...."
"paulit-ulit kong tanong, ANG SAMA KOBA MASYADO PARA MADANAS KOTO?! MASAMA BANG MAG HANGAD NG KAPATID?!" dugtong ko. niyakap niya ako pero dama ko parin ang laming ng katawan ko at ng mainit na likidong umaagos galing sa mata ko.
Tanggap kona ang babaeng mahal ko ay hindi para sa akin..
pero ito? HINDi!
~~
END.
bukas na yung next chap. mag uupdate ako promise haha, malapit na pala matapos yung SEASON 1 ng BOY'S P.O.V whaaa SEASON 2 na konting push nalang :))
VOMMENT :))
--INFINITY
ESTÁS LEYENDO
BOYS' P.O.V
Novela Juvenil"Lagi nalang BINABALEWALA ang opinyon namin, Laging NAG-MUMUKANG MANHID sa mata ng iba, Laging NAG-MUMUKANG MANLOLOKO.. May nararamdaman din naman kami! kaya puwede kami naman ngayon ang pakinggan niyo? 'COZ IT'S OUR P.O.V"
