Not Just A Band (Niall Horan fanfic)

~35

Mijn gips is nu extra mooi geworden want Niall heeft er met allemaal verschillende kleuren hartjes op getekend.

Ik heb mijn roze koptelefoon op en luister naar liedjes van One Direction. Het is alweer avond en ik  verveel me. Ik zit op de vensterbank en kijk uit het raam. Daar loopt James, de jongen waar ik stapelgek op was toen ik nog in Nederland woonde.

Ik klop op het raam en zwaai naar hem. Hij draait zich om en kijkt me aan. Hij begint te lachen en zwaait terug. Ik sta op en loop naar de voordeur. ''Heey'' zegt hij en hij geeft me een knuffel. ''Hey!''

''Ik ga naar een feestje, wil je mee?'' vraagt James. ''Ja leuk, wacht dan kleed ik me eerst even om.''

Ik loop naar mijn kamer en pak een donkerblauw jurkje. Dat trek ik aan, kam mijn lange blonde haren en doe wat mascara en eyeliner op.

''Waaw, je bent prachtig'' zegt hij wanneer ik de kamer in kom gelopen. Ik glimlach en trek mijn ballerina's aan. Hij staat op van de bank en loopt achter me aan naar buiten. ''Van wie is het feestje eigenlijk?'' vraag ik. ''Natasja'' antwoord hij blij.

Natasja, het meisje dat ik niet uit kan staan. Waarom moet het nou weer haar feestje zijn. Op school schold ze me altijd en ze zette me verschud. Zal ik terug naar huis gaan of..

James kijkt me raar aan en ik begint te lachen. ''Niet leuk om naar Natasja te gaan?'' vraagt hij. ''mwah jawel'' mompel ik.

We rennen het laatste stukje naar haar huis en dan zie ik een auto die maar van één iemand kan zijn.. Die van Robin. James had zonder dat ik het doorhad mijn hand gepakt en zo lopen we nu nog steeds. We lopen de grote tuin in waar een podium, zwembad, ballonnen en roze troep staat.

Natasja staat op het podium, zodra ze me ziet veranderd haar gezicht in een monster en ze rent op me af. ''En wat doe jij hier, loser.'' fluistert ze hard in mijn oor. ''James vroeg als ik mee wouw naar een feestje?'' zeg ik zo normaal mogelijk terug.

James doet zijn arm om me heen om me te beschermen, het voelt slecht maar het maakt me veiliger. Natasja kijkt me boos aan en loopt dan bitchy weg. James haalt zijn schouders op en blijft me vast houden.

De muziek start en daar komt Robin. Ze verteld een brief dat ze voor Natasja heeft geschreven, het gaat zo: 'Lieve Natasja, je bent nu 20 geworden maar altijd nog mijn beste vriendinnetje van de basisschool. Samen lol trappen en kinderen mode advies geven. Hartelijk gefeliciteerd lieverd!''

W..w..wacht eens even..

Vriendinnetje van de basisschool?! Was Robin het andere meisje dat me altijd pestte. Ik moet hier nu meteen weg.

Ik loop naar de deur maar Natasja staat ervoor en houd de deur dicht. ''Als je eenmaal binnen bent blijf je ook hier'' lacht ze vuil. ''Natasja, laat me gaan!''  ''Nope''  ''Wat heb ik jou ooit aangedaan?!'' schreeuw ik een beetje te hard want Robin komt naar ons toegelopen. ''Denisee wat doe jij hier?'' glimlacht ze. ''Blijf uit mijn buurt!'' roep ik en ik draai me om naar James.

Ik loop naar hem toe en zeg: ''Help me naar buiten, alsjeblieft!'' Hij kijkt me vragend aan maar duwd me voorzichuit naar de deur.

''James, wat doe je?'' zegt Natasja kwaad. ''Laat haar gaan als ze dat wil'' antwoord hij ruw terug. Ik ben blij dat James me tenminste helpt. Hij duwd Natasja een de kant en ik loop de poort uit. ''Bye beauty.'' zegt hij. Ik glimlach en loop weg. 

Robin komt achter me aan en zegt: ''Ken je Natasja ook?'' ''En hoe'' antwoord ik zacht terug. ''Waarom blijf je niet gezellig?'' vraagt ze lief.

Ja tuurlijk, doe maar lief dan denk je dat ik je vergeef na alles wat je me hebt aangedaan. Dat het dus effe van niet.

Ik loop door zonder iets te zeggen. ''Denis, wat is er?'' vraagt ze terwijl ze voor me gaat staan. ''Jij en Natasja hebben mijn leven zuurgemaakt. Door jullie heb ik slechte herinnering aan de basisschool, ik had nooit met James moet komen..''

Robin kijkt verbaast en zegt: ''Ben jij echt dat eene nerdje van de basisschool..?''

Woeehoee super lang hoofdstuk. Iemand nog ideeën, of wil iemand in het verhaal komen? Stuur je naam, leeftijd en wat je doet en bent :)