Not Just A Band (Niall Horan fanfic)

~10

Hij kent me niet eens,

Waarom zou ik dan geen verkering mogen hebben met iemand die me wel kent en die echt van me houd?

*Vrijdag*

Over een paar uurtjes moet ik weer optreden, ik heb de jongens sindsdien niet meer gesproken.

Ik wil 'The monster' eigenlijk niet meer zingen, maar het kan niet meer veranderd worden. De stylist pakt een donkerblauw jurkje met zwarte sneakers en ik doe het aan, dan word mijn haar en make-up gedaan.

Er komt een man naar me toegelopen en zegt: ''Je bent aan de beurt.'' ik knik en loop met de man mee naar het podium.

De mensen beginnen te klappen. Ik loop naar de microfoon en begin:

''I'm friends with the monster that's under my bed, get allong with the voices inside of my head..''

De mensen klappen nu nog harder en alle juryleden staan op van hun stoel en juigen mee. ''Je bent door naar de volgende ronden'' zegt de man in het midden. Ik glimlach en er rolt een traan over mijn wang.

''You're gonna be the next superstar darling'' zegt de andere man. Ik glimlach en zeg: ''Bedankt'' hij knikt en gaat weer zitten. Mensen gooien knuffels op het podium, ik pak er een paar en loop dan het podium af.

Ik wil de gang uitlopen maar dan hoor ik de stemmen van One Direction, shit ze komen mijn kant op. Ik ga achter een geluid box zitten en wacht tot de stemmen weg zijn. Ik hoor dat ze vlakbij zijn. Ik ga nog opgepropter zitten en wacht. Ze lachen en lopen langs me naar het podium.

De mensen in de zaal beginnen allemaal te schreeuwen. Ik moet gewoon even gaan kijken!

Ik loop naar de zijkant van het podium en ga gehurkt op de grond zitten. Niall kijkt mijn kant op, snel buk ik zodat hij me niet ziet. ''You and i, we don't wanna be like them. We can make it to the end, yeah nothing can come between you and I.'' zingen ze.

Als ze klaar zijn ren ik snel naar de damestoilettes, daar ben ik wel veilig. Ik maak de deur open en stap naar binnen.. Ohnee..

Daar staat Robin.. Ik scherm onopvallend mijn gezicht een beetje af en loop een wchokje binnen. ze is aan het bellen: ''Niall, kom op. Doe nouw niet zo, je kent haar niet eens, laat haar dr eigen keuzes maken'' ze hebben het over mij.. Ik maak het slot open en loop het wc hokje uit. Robin kijkt me recht in mijn ogen aan. Ze hangt op en stopt haar mobiel in haar broekzak.

''Hey!'' zegt ze vrolijk. ''Hajj'' zeg ik. ''Mooi gezongen!'' ''Dankje'' antwoord ik en ik geef haar een knuffel.

''Niall zoekt je'' zegt ze dan.

''Uhmm.. Zeg alsjeblieft niet dat ik hier ben'' smeek ik.

''Oke, ik zeg niks. Maar praat alsjeblieft tegen hem, hij doet heel raar''

Ik knik en geef haar nog een knuffel.

Dan word er op de deur geklopt, het is Liam hij zegt: ''Schatje, tegen wie praat je?'' ik schrik en ren snel het hokje weer in. ''Ohw.. Niemand, ik was effe aan het bellen met mijn moeder'' verzint ze snel. ''Oke, kom je, we gaan naar huis'' vraagt hij. ''Ja ik kom.''

''Wij staan alvast bij de auto''

''Oke lieverd.

Ik loop het hokje uit en zeg: ''Thank you''. Ze glimlacht en loopt de wc's uit.

Lang hoofdstuk :D

Tot vanavond x