Not Just A Band (Niall Horan fanfic)

~54

Ik kam snel mijn haar en doe nog wat lipgloss op. Pak de sleutels en loop het hotel uit. Als ik de meeuwen hoor moet ik gewoon even naar het strand.

Ik trek mijn schoenen uit en loop met mijn blote voeten langs het water.

Aan de andere kant zijn weer allemaal cameramannen die achter me aan komen rennen. Ik kijk achterom en ren snel weg. Ze schreeuwen dingen die ik maar gewoon negeer. "Waarom neem je steeds met je vriendjes vrienden?" hoor ik nog net iemand roepen. Dit is de druppel. Ik draai me om en begin te schelden. "LAAT ME MET RUST, JULLIE VERPESTEN MIJN LEVEN, WAT HEB IK JULLIE OOIT AANGEDAAN. IK HAAT JULLIE, GA WEG. FUCK JULLIE" ik schrik er zelf van. De tranen branden in mijn ogen en dan komen ze mijn ogen uit. Ik draai me om en ren snel weg.

Ohnee.. mijn hele lijst van twitter staat vol, het is op tv geweest. Ik krijg een sms. "Echt zielig dat mensen dit hebben gefilmd, we snappen dat je knapte. Niall heeft je echt nodig. Alsjeblieft, hij moet terug komen. Succes Niesje x Loulou :)"

Ik moet weer een beetje glimlachen en loop richting naar het paleis.

Dan klop ik twee keer op de deur. Jean-Paul maakt open en zegt: "Mevrouw, u bent terug." "Hallo, is Niall hier?" Vraag ik vriendelijk. "Ja, die zit op zijn kamer. U weet nog waar het is?" "Ja." Glimlach ik en JP (jean-paul) laat me binnen. Meteen loop ik de trap op. Ik klop op de deur van de slaapkamer en er maakt niemand open. "N..n..niall" zeg ik bang. Ik hoor voetstappen en zie een schaduw onder de deur. De deur gaat open, Niall heeft natte wangen en rode ogen. Hij veegt zijn wangen droog en komt op me afgelopen met zijn armen uit elkaar. Ik loop naar hem toe en hij trekt me in een knuffel. Ik wil weer loslaten maar hij blijft me vasthouden. Hij heeft zijn armen om me heen en huilt op mijn schouder.

"Niall.. ik hou van je.." fluister ik. "ik.. ook van jou.." mompelt hij in mijn shirt. "Het spijt me zo.." "Nee, ik gaf je teweinig aandacht. Je betekend alles voor me, en het maakt me niet uit wat ik daar voor moet opgeven." snottert hij.

"Je mag niet stoppen met de band.." zeg ik als we langs elkaar op het bed zitten. "Maar, door de band zie ik jou sws minder.." en er rolt weer een traan over zijn wang. Ik veeg hem weg en geef een zoen op zijn wang. "Het spijt me zo erg.. ik zal het nooit meer doen." "Maakt niet uit lieverd, ik heb je gezien op tv.." en hij kijkt me diep aan. "Ohhw.. ja, ik viel een beetje uit." zeg ik verlegen. "Hahaha, ik vond het wel stoer van je." lacht Niall.

Ik knoop mijn armen om zijn nek en we zoenen. "I love you so much" zeg ik onder het zoenen. "I love you so much too honey" zegt hij en we zoenen weer verder.

Niall is de ware voor mij, als het echt uit zou gaan tussen ons dan zou ik echt met niemand anders meer nemen. Ik ga misschien nog wel een liedje over hem schrijven..

Hij pakt de sleutels van de huurauto en we rijden naar de kliniek waar Liam en de rest is.

We lopen de kamer binnen en de jongens lijken allemaal te schrikken. Niall loopt meteen naar Liam toe en geeft hem een dikke knuffel, dan loopt hij naar Zayn, dan naar Louis en dan Harry. Ik glimlach en geef ze ook nog allemaal een knuffel.

"We're not just a band.." glimlacht Niall..