6.De trein naar Zweinstein

56 3 2
                                        

'We zijn er' zei mevrouw Duffeling, terwijl ze uit de auto stapte. Meneer Duffeling stond al bij kofferbak om Dirks koffers uit de auto te halen. 'Oké' zei Dirk zenuwachtig. Hij stapte ook uit de auto en liep samen met zijn ouders naar de ingang van Kings cross. 'oké Dirk, onthoud goed, dat wat er ook gebeurd, je kan ons altijd met je telefoon bellen als er wat aan de hand is.' 'Ja mam' zei Dirk vermoeid. Hij had dit gesprek thuis al een aantal keer gevoerd, op de weg hierheen een aantal keer en nu weer. Hij had de boodschap van dit bericht ook al begrepen na de eerste keer. 'En het is nog maar ongeveer 2 maanden voor kerst en dan kan je weer lekker naar huis' begon mevrouw Duffeling weer. 'Ja mam' zei Dirk zonder enige interesse. 'Dirk mijn jongen. Als je wilt kan je nu nog terug. Je hoeft niet naar die achterlijke school te gaan' zei meneer Duffeling. Dirk keek op naar zijn vader. 'Pap ik ga gewoon, als ik een tovenaar ben dan wil ik dat graag leren.' zei Dirk. 'Weet je Dirk, ik heb eigenlijk liever niet dat je gaat' zei meneer Duffeling zelfverzekerd. 'Wat?...' zei Dirk een beetje verdrietig.' Wil je niet dat ik ga?' 'Eigenlijk niet. Het is echt een school voor freaks en je zou naar het Ballings college gaan, je zou Drillings overnemen. Ik had zo'n mooi leven voor je gepland.' zei meneer Duffeling zacht. 'Pap ik weet wat ik doe. Ik wil dit graag.' 'Maar als je het toch niet meer wilt moet je maar bellen en ik kom je meteen ophalen' zei meneer Duffeling.

'Schat waar moeten we zijn?' vroeg mevrouw Duffeling. Dirk pakte zijn kaartje. 'Ehh.. op perron 9 3/4' zei Dirk verbaasd. Meneer Duffeling pakte het kaartje ruw uit Dirks handen. 'Dit is vast een grap. We gaan nu naar huis.' Meneer Duffeling pakte mevrouw Duffelings hand en trok het met hem mee. Maar mevrouw Duffeling bleef staan en keek uitdagend naar Meneer Duffeling. 'Nee we gaan. Ik weet toevallig waar dat is. Ze pakte Dirks hand en liep samen met hem naar het hek tussen perron 9 en perron 10. Meneer Duffeling bleef versuft staan terwijl Mevrouw Duffeling en Dirk doorliepen. 'Dirk je moet hier doorheen lopen. Ik kan helaas niet mee want ik ben geen tovenaar. Maar als je door deze muur heen loopt kom je bij Perron 9 3/4.' 'Moet ik door de muur lopen?' vroeg Dirk ongelovig. 'Ja als je het eng vindt kan je beter rennen. 'Veel plezier schat ik houd van je.' Ze omhelsde Dirk en toen rende Dirk door de muur heen.

Toen Dirk aan de andere kant uit kwam was het eerste wat hij zag de vuurrode trein die stoom uitblies. Hij keek verbaasd rond over het perron. Overal waar hij keek zag hij ouders die kinderen knuffelde en uitzwaaiden. Hij dacht dat hij maar beter gewoon naar de trein kon lopen en zijn koffers inladen. Toen hij bezig was met het optillen van zijn koffers gebeurde er iets waardoor hij daarmee werd gestoord.

H.P zonder HarryVerhalen om door geobsedeerd te raken. Ontdek het nu