Mijn gedichten

Een manier van leven

Ook dieren moeten leven,

Dus misschien kunnen wij ze wel wat geven.

Een beetje liefde en een beetje raad,

Maar doe ze zeker maar geen kwaad.

Want dieren kunnen niet met ons praten,

Dieren kunnen ook niet haten.

Dieren kunnen eten en bewegen,

Dieren kunnen geen wiskundige formules weten.

Een beetje rekening houden met de dieren,

Dassen, vogels, paarden, mieren.

Allemaal aan één ding gelijk,

Ze zijn allemaal even belangrijk.

Want zie: iedereen is op deze aardbol met een doel,

Er zijn vast wel mensen die snappen wat ik bedoel.

Een uitzicht in het leven,

Wat je jezelf moet kunnen geven.

Dieren kunnen echter toch niet echt plannen,

Zij moeten aan de omstandigheden wennen.

Steeds weer een nieuw seizoen,

Dus ook steeds weer wat anders te doen.

Zij leven in het moment, de minuut en de seconde,

Daar zijn zij aan vast gebonden.

Mooi toch wel, lekker duidelijk ook nog,

Alleen de situatie van deze minuut afhandelen en niet vooruit denken, das mooi toch?

Nu heb ik weer een mooi gedicht,

Zo zoek je doel en bekijk het goed.

Denk goed na voor dat je jezelf ergens op richt,

Misschien moet je even gaan denken zoals een dier dat doet.

Door: Sophie E.M. Ellens

copyright 2014