İz ayakta dikilmeye devam ederek ellerini pantolonunun arka ceplerine yerleştirdiği sırada kızı tepeden tırnağa süzdü. Güzel olduğu su götürmez bir gerçekti. Kalın ve biçimli dudakla, küçük kibirli bir burun, açık renk kirpiklerin çevrelediği kahver...
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
***
Ah, göğsündeki her yarayı merhametle öptüğüm, Geç kalınan hiçbir hayat, hayat değildir. Hayatın olmayı dilerdim. Didem Madak
***
İz serseri bir gülüşle kaşlarını kaldırırken "Bu kadar güzel kızlar olduğunu bilseydim," diye mırıldandı. Kısık sesi, beğenisini fazlasıyla belli etmişti. "Daha önce gelirdim."
Sare dişlerini birbirine bastırırken yapmacık bir gülüşle gözlerini kıstı. "Densiz misiniz?"
Adam başını şaşkınca geriye atarken kaşlarını çatarak gülümsedi. "No entiendo?"*Anlamadım?
Kız yüzüne, meseleyi uzatmak istemediğini anlatan bir ifade yerleştirerek bakışlarını konferans salonuna çevirdi. Şu aptal söyleşinin bir an önce başlamasını istiyordu. Böylece İz Gece Üstünel'e katlanması gereken süre de azalmış olacaktı. Utanmasa saniyeleri de saymaya başlayacağını hissederken bakışlarını bileğindeki saate indirdi. Ardından ifadesiz bir yüzle vücudunu adama çevirdi. "Bu taraftan..."
İz kısılan gözlerini, ahenkli topuk tıkırtıları eşliğinde ondan uzaklaşan kızın ayakkabılarına eğerken keskinliğini kontrol etmek ister gibi dişlerini birbirine bastırdı. Eğer bu sarışın biraz daha bu şekilde damarına basmaya devam ederse kimse ondan dikenlerini içine çekmesini bekleyemezdi. Kızın, peşinden gelmediğini anlayarak ona çevirdiği bakışlarına kibirli bir gülümsemeyle karşılık verdi. Burada sıradan bir konuşmacı olarak bulunmuyordu, bu üniversite tarafından resmen davet edilmiş ve uzun uğraşlar sonucunda ikna edilmişti. Sarışının önce bunu anlaması gerekiyordu, bu, sıradan bir kulüp söyleşisi değildi. Sare'nin gergince durduğu yerde sallandığını fark ederken ellerini ceplerine yerleştirerek ağır adımlarla yürümeye başladı. Kızın yanından geçerken bir an durup kaşlarını oyuncu bir tavırla havalandırdı. "Sana bu işi silah zoruyla falan mı yaptırıyorlar?"
Sare başını şaşkınca geriye atarak İz'e baktı. Ondan hoşlanmamış olamaz mıydı yani? "Nasıl?"
"Hayır," diyerek iç çektikten sonra Sare'nin adımlarını ona uydurmasını bekleyerek devam etti İz. "İnsan bir güler yüz gösterir. Üniversitenizin misafiriyim sonuçta."
Kız insanı rahatsız eden bir alayla gülümsedi. "Alışmışsın tabi seni gördüğü ilk yerde çığlıklar atıp yanına gelerek göbeğine imza atmanı isteyen kızlara..." Öfkeyle mırıldandığı cümlenin fazlasıyla uzun olduğunu düşünerek bir an duraksadı. Kaşlarını meydan okurcasına havalandırırken bükülmesine izin verdiği dudaklarıyla kibirli ifadesini tamamladı. "Yadırgaman normal." Ardından, kendi kendini şiddetle onaylayarak başını sallarken İspanyolca devam etti. "Bastante normal."*Gayet normal.
İz işaret parmağıyla, belirgin kılmak istercesine öfkeyle sıktığı çene hattı boyunca hafifçe sakallarının arasını tırmalarken tehlikeyle koyulaşan ela gözlerini Sare'nin gözlerine dikti. "Sen, benim hakkımda ne biliyorsun?"
