Gabi Ng Lagim

chapter 1

AUTHOR NOTE:

ITO AY GAWA KO LAMANG PO BASE SA AKING IMAHINASYON,LAHAT NG PANGYAYARI,LUGAR,TAO AY HINDI PO SINADYA AT NAGKATAON LANG :)

PLEASE DON'T FORGET TO VOTE!

Plagiarism is copying another person's ideas, words or writing and pretending that they are one's own work.[1] It can involve violating copyright laws.[2]College students who are caught plagiarizing can be expelled fromschool. It can permanently damage a student's reputation.[3] Writers who plagiarize commit serious legal andethical violations.[3]

---Wikipedia

Alex P.o.v

Paano kung napunta ka sa isang sitwasyon na mahirap paniwalaan at sobrang hirap matakasan?
Ano ba ang dapat gawin?

Matatakot....

Susuko....

Mababaliw....

Kaya mo nga ba itong takasan ng mag-isa lang?

Hi, I am Alexandra Monticello a.k.a Alex for short. Dito... Ganito nagsimula ang kalbaryo ng buhay ko.

"Mama...saan na po tayo titira??"

Matinis ang tinig na tanong ko kay mama.

."ah, anak sa probinsya muna tayo ha??
may nakausap na'ko don mabuti nalang at may nagrekomenda kaya lang may kamahalan ang renta pero di bale na basta may matitirhan tayo kahit pansamantala Lang"

"Mama maganda ba yung bahay? ganto rin po ba sa bahay natin?"

Malawak ang ngiti ko at halatang excited na excited akong malaman kung anong hitsura ng bago naming titirhang bahay.

"Ah.. oo naman anak malaki rin yun...pero iyon nga lang medyo may pagkaluma na rin"

Paliwanag ni mama kaya medyo nalungkot ako kasi pangarap ko talagang tumira sa malapalasyong bahay! Pero wag kayo mag alala, ilusyon ko lamang iyon sapagkay hindi naman kami mayaman MWHEHEHEH.

'Hai ako nga pala si Alex Monticello...
14 years old..
May kapatid ako lalaki 8 years old palang sya, dalawa lang kaming magkapatid so meaning ako ang panganay.

"Ohh..nasan na yung kapatid mo at makakain na tayo?"

Walang ano anong tanong ni mama sakin

"Tawagin ko lang po sa taas ma"

Sagot ko  at tumungo na ako sa taas para tawagin sya

"Jerald!! Baba na daw kakain na! sabi ni mama"

Malakas na sigaw ko sa kanya sa nakasara niyang pintuan.
Pero no respond kaya kinatok ko na ang pinto.
nakailang katok na ako ngunit hindi parin sya sumasagot kaya nang  di ako makatiis ay binuksan ko na, mabuti nalang at hindi sya nag lo-lock ng pinto.

'anak ng...'

" Woy naglalaro ka lang pala dyan dika man lang sumagot?! Kakain na daw, bumaba kana"

Naglakad nako paalis pero di parin nya ako nililingon ni di man lang ito sumagot! Kaya umikot ako pabalik

"Jerald ano ba?!
kanina pa kita tinatawag ehh
Kain na daw sabi ni mama."

Pagkasabi ko non...paalis nako...
At narinig kong nagsalita ang kapatid ko..
"Wait lang ha, Kakain lang ako.
Mamaya nalang tayo maglaro"
Rinig kong sabi ng kapatid ko,kaya tumaas balahibo ko don.napalingon ako sa kausap nya pero walang tao
"Hoy..jerald sinong kausap mo?"
Tanong ko sa kanya..
"Ahhh..
Wala ate...kaibigan ko"
Sabi nya at nauna pang bumaba kesa sakin!
Nagtaka ako ..wala naman syang dinadalang kaibigan dito sa bahay bakit sabi nya may kaibigan sya?
Kaya pumasok ulit ako sa room nya wala lang gusto ko lang malaman kung sino kaibigan nya.
Pero wala namang tao.
Paalis na ako non..ng gumalaw ang kotse kotse ni jerald.....
Napahinto ako...
At......lilingon pa sana ako ng sumigaw si mama..
"Alex....bilisan mo kain na"
Sigaw ni mama sa baba..
"Opo!! Andyan na"
Sagot ko kay mama..
Habang kumakain kami..
Napansin kong namamaga mga mata ni jerald.
"Jerald..anong nangyari sayo?
Bakit ang itim itim ng baba ng mata mo?"
Tanong ko sa kanya..at...
Nagpatuloy lang sya sa pagkain nya..
Kaya diko nalang inulit yung tanong ko..

PLEASE DON'T FORGET TO VOTE!

KAMSAHAMNIDA! 😘😘