Vampire love

kennismaking

POV Roosmarijn

Het is zaterdag en ik ben al "wakker" om 6 uur in de morgen, omdat ik mijn sport kleding nog niet heb kan ik nog niet gaan hardlopen, dus ik besluit om naar de woonkamer te gaan. Ik loop naar de keuken om te kijken of ze eieren hebben. Ik zie dat ze eieren hebben dus ik pak wat eieren en maak een lekker ontbijtje voor mezelf. Ik verveel me hier alleen maar dus ik besluit rond te gaan lopen rond de school, zodra ik bij de deur beneden ben bij de deur, wordt ik tegen gehouden door iemand van de school. 'Sorry maar er mag nog niemand weg voor 7 uur 's ochtends.' Zegt de persoon. Dus liep ik maar terug naar mijn kamer, toen ik bij de deur was had ik door dat ik mijn sleutel was vergeten. Ik kon niks anders doen dan wachten tot 7 uur.

~ 25 minuten later

Het is 7 uur, dus nu mag ik naar buiten, ik loop naar beneden en loop naar buiten, ik zag gisteren dat er hier dichtbij een park is. Ik loop de weg die ik me herinnerd had en ga op een bankje bij het meer zitten. Ik gedraag me als een hele normale student zodat niemand er achter komt dat ik een vampier ben. Ik vind Simon wel aardig, maar de andere ken ik nog niet eens bij hun naam, maar dat komt nog wel. Ik kijk op mijn telefoon en zie dat het al 8 uur is. 

Ik besluit om weer terug naar school te lopen. Ik liep meteen naar mijn kamer, maar herinnerde dat ik mijn sleutel niet mee had genomen. Ik klop zacht aan om te kijken of er al iemand wakker was, maar ik deed het zacht zodat ik niemand zou wekken. Even later wordt de deur geopend door Simon. 'Ik was mijn sleutel vergeten.' Zeg ik voordat hij iets kan zeggen. 'Sinds hoe laat was je al wakker?' Vraagt Simon. 'Ik ben altijd rond 6 uur wakker.' Antwoord ik. Zodra ik de kamer inloop zie ik dat de andere jongens ook allemaal al wakker waren, maar het was ondertussen ook alweer half 9. 'Hoe laat komen ze je bagage brengen.' Vraagt een jongen met bruine ogen. 'Ze komen rond 10 uur.' Antwoord ik. 'Misschien kunnen we nu dat voorstel rondje doen.' Stel ik voor. 

~ 5 minuten later

We zitten op de bank in de woonkamer. 'Nou, ik ben dus Roos. Ik ben 17, ik hou ervan om muziek te luisteren. Ik luister vooral naar kpop. Ik hou ervan om 's ochtends te gaan hardlopen, verder doe ik aan tennis.'Zeg ik. 

'Nou mij ken je al, maar ik ben Simon en ik ben net 18 geworden. ik hou er van om enge films te kijken, maar ik hou er ook wel van om te lachen. Verder sport ik 5 keer in de week, in de ochtend ga ik ook vaak hardlopen.' Zegt Simon.

'Ik ben Nathaniel.' Zegt Nathaniel kortaf, je weet wel die knappe jongen.

'Ik ben Alex en ik ben 16 en bijna 17. Ik hou ervan om te gaan bowlen of zwemmen. Ik sport niet heel veel, maar ik zit wel in het voetbal team van de school en daarmee train ik 2 keer in de week.' Zegt Alex, diegene met de blonde haren en bij wie ik op de kamer lig.

'Ik ben Jax en ik ben vorige week 18 geworden. Ik hou ervan om gewoon een stukje te gaan rennen of wandelen. Verder hou ik ervan om op de bank of op mijn bed te liggen en filmpjes op YouTube te kijken.' Zegt Jax.

'Ik ben Joshua, maar mijn vrienden noemen mij Josh. Ik ben 19 jaar. Ik hou ervan om te gaan chillen met vrienden en gewoon samen wat te doen. Ik sport af en toe, maar niet echt vaak.' Zegt Josh.

'En ik ben Jonathan. Ik ben 18 jaar. Ik hou van sporten, films kijken en met mijn vrienden chillen.

'Zullen we truth or dare spelen?' Stel ik voor. Iedereen kijkt me aan of ik net wat verschrikkelijks heb gezegd. 'Zijn jullie bang ofzo?' Vraag ik aan ze om ze uit te dagen. Iedereen stemt er mee in om truth or dare te spelen, behalve Nathaniel. Hij loopt stil zijn kamer in zonder wat te zeggen. 'Is er wat met hem?' Vraag ik. 'Hij heeft soms gewoon wat tijd nodig om met iemand om te gaan, zo was hij ook bij ons in het begin. Later zal hij wel aardiger doen.' Zegt Simon. 'Wie begint er?' Vraag ik. 'Ik begin wel, truth or dare, Roos?' Vraagt Jonathan om het spel te beginnen. 'Truth.' Zeg ik. 'Heb je een vriendje?' Vraagt Jonathan. 'Nee, die heb ik niet.' Zeg ik. Ik heb alleen voor de tijd dat ik een vampier was een paar vriendjes gehad, maar daarna werd het te gevaarlijk. In het begin kon ik me maar moeilijk beheersen en ik kon nergens zo lang blijven. 'Truth or dare, Simon?' Vraag ik om verder te gaan met het spel. 'Truth.' Zegt Simon. Hier durft ook niemand dare te zeggen. 'Ben je straight or gay?' Vraag ik hem. ik hoor hem denken: 'oh kut.' Ik kan gedachten lezen, soms is dat wel beter maar soms ook niet. Voor deze keer is het wel handig want ik weet nu wanneer mensen liegen bij truth. 'Straight.' Zegt hij snel. 

Er klopt iemand aan. 'Ik ga wel.' Zegt Simon snel om het onderwerp te veranderen. Ik zie 2 mannen voor de deur staan. 'Wij komen de bagage van Rozemarijn brengen.' Zegt de linker man. 'Dat ben ik.' Zeg ik en loop naar de deur. 'Wij brengen de bagage naar deze verdieping, maar verder moet u alles zelf doen.' Zegt de rechter man. 'Oké bedankt.' Bedank ik de 2 mannen. Als alles boven is en in de woonkamer staat gaan de 2 mannen weg. Ik pak alles weg in mijn kasten en zet wat leuke deco dingetjes in de woonkamer. Als ik klaar ben ga ik uitgeput op de bank zitten. Ik kon het niet met super snelheid doen want dan zouden hun iets ontdekken, dus voor het eerst in mijn hele vampieren leven heb ik hard gewerkt. Ik merk dat het al 2 uur is. Ik loop naar mijn kamer ga op bed liggen en doe mijn ogen dicht. De jongens dachten waarschijnlijk dat ik sliep, want als het etenstijd is loopt iemand naar binnen en schud me "wakker." Ik kijk op en zie dat het Alex is. 'Het is al half 6 en we willen naar beneden gaan om wat eten te halen, kom je ook?' Vraagt Alex aan mij. 'Als ik me even mag opfrissen.' Zeg ik. 'neem je tijd wij wachten wel.' 

Ik pak een setje uit mijn kast(afbeelding). Ik doe het aan. Ik pak mijn make-up, loop naar de badkamer en doe in mijn snelheid mijn make-up. 5 minuten later ben ik klaar. Ik loop naar buiten en alle jongens behalve Nathaniel staren mij aan. 'Klaar.' Zeg ik. 'Oké laten we maar gaan.' Zegt Nathaniel. Het verbaast me dat hij überhaupt praat. We lopen met zijn allen naar de lift. We stappen erin als hij op onze verdieping opent. Ik ruik ineens iets heerlijks, ik voel mijn tanden groter worden. Ik houd mijn hand voor mijn neus en mond, als ik dat doe kijkt Nathaniel mij raar en, maar kijkt dan weer weg. Ik heb dit de laatste tijd al vaker, het lijkt erop dat ik weer een keer moet gaan eten en dan heb ik het niet over mensen eten. Als we allemaal klaar zijn lopen we weer naar onze kamer, ik heb weinig gegeten want als ik zin heb in bloed kan ik nog maar heel slecht menseneten eten. Als we terug op onze kamer zijn besluiten we om een film te gaan kijken. Ik doe midden in de film alsof ik in slaap val. Later als de film afgelopen is gaat iedereen naar bed en legt iemand nog een deken om mij heen. Als ik mijn ogen open doe zie ik Nathaniel voor me staan. 'Waarom had je je hand voor je neus en je mond in de lift?' Vraagt hij nieuwsgierig. 'Ik vond dat er iets heel erg stonk.' Zeg ik op een nerveuze manier. Hij loopt zonder wat te zeggen naar zijn kamer. 

Als ik na een half uur niks meer heb gehoord pak ik mijn sleutels en loop ik naar beneden. Ik zie niemand, maar ga toch maar lopend naar buiten van plaats met mijn snelheid. Als ik buiten ben gekomen zonder problemen loop ik naar het park om te kijken of daar iemand is. Ik zie een paar mannen lopen. Ze zien er dronken uit dus ze zullen zich niks meer herinneren van wat er vanavond gebeurt is. Ik zie dat er 1 man wat later achter hun aankomt. Ik ren er met mijn snelheid heen, grijp hem vast en zet mijn tanden in zijn nek, ik kan bijna niet meer stoppen, maar toch stop ik. Nadat ik klaar ben wil hij weg rennen, maar ik stop hem, ik dwong hem om alles te vergeten wat er zo net was gebeurt en liet hem daarna vrij. Het is handig dat ik mensen iets kan dwingen om te doen, maar ik moet zorgen dat ik de volgende keer niet meer zoveel honger heb, want anders vermoord ik nog iemand. Ik ga met mijn snelheid weer naar school. Als ik op school was loop ik langzaam naar mijn kamer, als ik op mijn bed lig val ik inslaap, omdat ik echt moe ben.