Σιωπηλή Αγαπη

charpter 1 Μαρκος

Δευτερα

Μαρκος pov

Φωτιά

Καπνός

Μια φωνή να φωνάζει από τα βάθη της ψυχής της για βοήθεια..

Ο ήχος του ξυλου που καίγεται ηχεί σιγανα τριγυρω σαν μουσική.

Βήχας οξυς βήχας δυνατός , ένας βάρος στο στήθος, αυτό που σε κάνει να πιστευεις οτι σου τραβάνε την ζωή από μέσα σου. Κάθε βήχας ένα λεπτό ζωής αφαιρείτε.

Και το μόνο ποθ υπάρχει στο τέλος είναι καπνός, ένα μουντό συνεφο που σε περικυκλώσει μένοντας μονάχα εσυ και το κενο καθώς σε καταπίνει ολόκληρο

Το τρανταρισμα του ξυλου ηχεί στο δωμάτιο καθως σηκώνομαι αποτομα . Ζέστη πολυ ζέστη, νοιώθω τις γλυκές σταγονες να κυλουξ στο μετωπο μου.

Καφέ τοίχος, μικρο γραφειο, ήλιος ποθ μπαίνει από το ανοιχτό πατζουρι. Γυριζω να εξετάσω τα παντα γυρω μου. Τα δάχτυλα των χεριών κάνουν μικρέ μαλάξεις στα μαγουλα μου καθώς μια ανάσα ανουφισης το σκα από το στόμα μου

Ήταν ένα όνειρο. Ευτυχώς . Σηκώνοντας το κινητό από το πάτωμα και βλέποντας ότι απομένουν μόνο 3 λεπτά μέχρι να χτυπήσει το ξυπνητήρι , βγάζω τα σεντόνια από πανω και πίνουμε με Άργους βασανιστικοθς ρυθμους προς το μπάνιο

Νέο ξημερωμα ισούται με μια ακόμα μερα  γεματη μάθηση, συμφωνα με τα λεγόμενα των Υπουργών. Επιτρέψτε μου να διαφωνησω.

Μετά απο όλη την αδιάφορη ρομποτική διαδικασία επιλογής ρουχων αρπάζω την τσάντα μου και ξεκινάω να κατεβαίνω τις σκάλες προς τον κάτω όροφος.  Μπορώ να ακουσω τις φωνές τους από εδώ.

Ενθουσιασμενες , όπως πρέπει να είναι

Η μυρωδιά του ζεστου καφέ με οδηγεί κατευθείαν στη κουζίνα. Εκεί ειναι και αυτές. Πρώτου σ γνωρίσω την παρουσια οποιουδήποτε παίρνω γρήγορα μια κουπα καφέ που είναι αφημενη στον πάγκο της κουζινας και κατεβάζω μια μεγαλη γουλια  τησ

"Καλημερα και εσάς. Μην ενοχληστε από την παρουσια μας. Πείτε μας τι θελατε για πρωινό.Αυγα με μπέικον ; Τηγανητές ;"

Τράβαει την καρέκλα για να κάτσω και σαν κυριος του σπιτιού που είμαι το αποδέχομαι και κάθομαι.