Deadly Rose

Chapter 19( Waking Up)

Accept the truth, because you need to wake up in the reality.

..........................................

Nagising ako habang habol habol ko ang aking hininga. Napahawak ako sa dibdib ko dahil ang lakas ng tibok nito at may nakapa akong isang bagay at nagulat ako kung ano iyon.

"Totoo yung panaginip." Bulalas ko. Dahil ang nahawakan ko ay ang kwentas na ibinigay sa akin ng isang lalaki sa aking panaginip pero hindi, hindi iyon panaginip totoo dahil ang ibinigay niyang kwentas ay nasasaakin.

Agad akong napahawak sa Diary at binasa ang huling naka sulat dito.

"My Name is Freya Clark and that's my story.

And I have wished before I died.

I will bear again in the other person, in the right time, in the right place so that I can correct my disparagement.

And that person is no other than,

Kendra Samantha Piercy.

I'm able to grow and flourish even in the most broken place,

Coz' I'm a wild bloody red rose, the undying rose. "

Sabi ko sa sarili ko hindi ako iiyak pero hindi ko kaya lalabas talaga siya kahit pigilan mo pa. Bago mamatay si Freya alam na niyang mabubuhay ako, mabubuhay ang isang Kendra Samantha mabubuhay ang isang katulad ko. All this time hindi ko inaakalang itong buhay ko ngayon ay isang hiling, so that late Freya Clark bear again and to correct her disparagement.

I can't imagine my life now, bakit? Bakit ako pa? ang daming tao dito sa mundo bakit ako pa? akala ko kakambal ko si Freya but no, hindi imposible iyon dahil sigurado akong hindi pa ako nabubuhay sa panahong iyon.

"You read it." Napatingin ako kung saan ko narinig ang boses.

"So all this time alam mo?" gigil kung tanong.

"Yes, and I know that you stole that diary." Kalmado niyang sagot. How dare he is? Paano niya nagawang maging kampante habang ako nanggigigil na.

"Why in the first place, all of you didn't tell me? Why?" inis kung tanong bakit kailangang itago pa sa akin ang lahat?

"Because, we cared about you at hindi pa iyon ang tamang oras Sammy—"

"Shut the fuck up!"

"All of you cared?" sarcastic kung tanong. Natahimik siya.

"So kalian niyo sasabihin sakin? Ha?" naiinis na ako sa kanila. The are so unfair. Bakit hindi nila sinabi sakin.

"We will not tell you." Agad kung natapon ang vase na nasa gilid ko.

"The Fuck!for pete's sake! So gagawin niyo akong tanga? All this time akala ko isa lang akong simpleng tao na namumuhay dito sa ibabaw ng mundo but not, my life is miserable ang gulo ng buhay ko." baliw ba sila, wala silang balak na sabihan ako?

"Para yun sayo!---"

"Shut up and leave." Gusto ko munang makapag isip ng maayos.

"But Sam—"

"I SAID LEAVE!" wala na siyang magawa ng ipinagtulakan ko na talaga sya.

Agad akong napasalampak sa kama at doon ibinuhos ang lahat.

"I curse this fucking life. AHHHHHHH!" Sigaw ko.

I wish I could wake up with amnesia and forget this fucking problem.

"Freya?" Agad akong napa bangon at hindi ako nagkakamali. Ito yung lalaking nag bigay sa akin ng kwentas nandito siya sa loob ng kwarto.

"Don't let you anger ruin you! Wake up Freya—"

"Samantha, Samantha ang pangalan ko. I'm not Freya, patay na sya!" pagtatama ko.

"Yan ang ibig kung sabihin hindi mo matanggap kung sino ka, buksan mo ang utak mo. Isipin mo kung bakit ito nangyayari. All of this has a reason. May rason kung bakit ikaw ang napili."

"Itatak mo sa utak mo na may rason ang lahat ng nangyayari ngayon. Wag mong hayaan manaig ang galit at gulo sa isip mo. Gumising ka at harapin mo ang problema."

"Paano? Naguguluhan ako?"Talagang naguguluhan na ako. Ano ba alaga ang dapat kung gawin?

"Paano? Gumising ka! Tanggapin mo ang kapalaran mo Samantha, tanggapin mo na ito na ang buhay mo----"

"PAANO KO NGA IYON MATATANGGAP KUNG NAGUGULUHAN AKO?"

"Buksan mo ang iyong puso at isip."kumuha siya ng isang pulang rosas sa vase dito sa kwarto ko."

"You see your self as a wild bloody red rose, so dapat matapang ka make your self stronger than any one else Samantha. Itong Samanthang nakikita ko ngayon? Hindi ito ang samanthang kilala ko. Iispin mong pagsubok lang ang lahat ng ito Samantha. You're better than any one else."

"I'm not strong, Oo sa tingin niyo malakas ako dahil nakaya kong mabuhay magisa ni walang tulong kahit nino man, sa tingin niyo malakas ako dahil kahit ano mang pagsubok sa buhay nakayanan ko pero akala niyo lang yon dahil deep inside I'm dying and also I'm tired. Pinapalabas ko lang na malakas ako but no! I'M A WEAK PERSON DON'T YOU GET IT?"

"You're not weak, oh crap. Lahat tayo mahina. Pero lahat tayo may kakayahang maging malakas all we need to do if we feel weak is ilagay lang natin sa utak natin na all of this has a reason, may rason ang lahat ng ito."

"What if hindi ko kaya?"

"Kaya mo Samantha don't think negative, thing positive. Kasi kung magiisip ka ng mga negative na mga bagay yun yung paniniwalaan mo dahil takot ka, takot kang paniwalaan ang totoo. Accept the truth, because you need to wake up in the reality."

That's hurt!

"Kaya ngayon pa lang gumising ka na, gawin mo ang tama at piliin mo ang tama. kung sa palagay mong mali wag mong gawin. Hindi ikaw iyan Smantha. Gisingin mo ang sarili mo sa katotohanan. GUMISING KA!"

Agad akong napamulat, nakatulog pala ako at gumagabi na dahil madilim dilim na sa kwarto ko at natatamaan na rin ako ng sikat ng buwan pero bakit parang iba ang buwan ngayon? Again nagpakita nanaman siya, nagpakita ang lalaking nagbigay sa akin ng kwentas.

Tatayo na sana ako pero bigla akong nabagsak. My body is trembling, at ang init para akong nasusunog, nauuhaw ako uhaw na uhaw, ang sakit ng ulo ko na parang binibiyak.

"FUCK!"

Feeling ko inaapoy ako ng lagnat. Dahil ang init ng katawan ko pati sa loob ng katawaan ko parang kumukulo dahil sa init. Hindi ko maintindihan ang nararamdaman ko. Madami akong naririnig na mga kakaibang bagay. Gaya ng na mga taong nagtatakbuhan, mga tahol ng aso, mga huni ng mga ibon, tunig ng ibat ibang hayop. Ang pagalaw ng mga damo at puno.

"Alam na niya?"

"Yes, she remembered everything."

"So anong naging reaction niya? Is she okay? Is Kendra Okay?"

"Mas mabuti dahil alam na niya."

"Her heart was full of anger, naguguluhan siya at hindi niya matanggap."

"Paano yan?"

"Let's give her a time, maiintindihan niya rin ang nagyayari-----"

"WALA NG ORAS!" ewan ko kung sino ang sumigaw pero parang si Jasper at bagong dating lang.

"What are you talking about Jasper?"

Gusto kong sumigaw ng tulong, pero wala ng lumalabas sa bibig ko. Uhaw na uhaw na ako. Tuyong tuyo na ang lalamunan ko.

"Wala ng oras because they're on there way here!" 

VOTE AND COMMENT and be FAN!