Hoofdstuk 8 (de tweede dag)

83 13 0
                                    

Ik wordt wakker in de armen van Aqua, ik heb heerlijk geslapen in zijn armen. Aqua kijkt me lief aan. Ik sta op. Aqua geeft me een borstel en ik fatsoeneer mijn haar een beetje. Ik loop naar buiten. Aqua volgt me, de rest is ook al buiten. "Ik ga wat te eten vangen." Deel ik even mee. Voor ze me kunnen tegen houden, spring ik op Sweetheart, door de geur van Sweetheart, zullen de dieren haar ruiken voor ze mij ruiken. Ik stap een stukje weg van ons kamp, ik zie een heel klein kalfje. Het is gewond aan zijn been. Ik loop stap af, want het dier kan geen eens lopen. Ik steek mijn mes in zijn hart en leg het kalfje met moeite op de rug van Sweetheart. Zo loop ik terug naar het kamp. Daar aangekomen maak ik het beest schoon. Nettle maakt een vuur. We bakken het vlees van het kalfje. En verdelen het. Ik eet dat van mij allemaal op, want ik heb sinds gister ochtend niks meer gehad en zoveel is het nou ook weer niet, de rest eet ook gewoon alles op. Door de regen bij, hebben we genoeg drinken, dus dat hoeven we niet meer te halen. "Ik ga paardrijden." Zeg ik. "Kan ik wel zo lang zonder jou?" Zegt Aqua met een zielig stemmetje. "Je zal wel moeten, want je kan me niet tegenhouden." Zeg ik plagerig. "Dan wil ik wel nog een kusje." Zegt hij. Ik vindt het goed en geef hem een kus. Daarna stap ik op Sweetheart. En rij in stap weg, ik heb mijn rugzakken mee, en ook al mijn wapens, als ik iemand tegenkom, dan is diegene er geweest.

Ik kom uiteindelijk dichtbij een kudde koeien met lange hoornen. Ik zie Coal ertussen lopen. Ik voel verwarring. Moet ik naar hem toe? Ik besluit dat dat inderdaad moet, ik wil niet dat hij dood gaat, terwijl we ruzie hebben. Ik wenk hem, hij ziet me en komt naar me toe. "Wat moet je?" Zegt hij stug. Ik stap af. "Het goedmaken met jou." Zeg ik. "Waarom?" Zegt hij nu verbaasd, maar hij klinkt nog steeds stug. "Omdat ik niet wil sterven met ruzie." Zeg ik. Hij leunt een beetje naar voren. Ik vindt dat raar. "Waarom leun..." Ik kan niet uitpraten, want hij kust me. Ik wil hem van me af duwen. Maar hij houdt me stevig vast. Ik blijf proberen hem weg te duwen, na een tijdje verzwakt hij zijn greep. Ik geef hem een harde zet. Hij valt en omdat we op een kort bergje stonden valt hij naar beneden. Een koe valt hem aan, hij probeert de koe af te weren, maar de koe boort zijn hoorns in hem. Een paar seconden gilt hij hard en dan gaat het kanon af, hij is dood. Ik hou me voor dat het zijn eigen schuld is, maar het is mijn schuld ik heb hem geduwd. Ik begin te huilen, ik heb Coal vermoord. Ik ga zitten. De tranen lopen over mijn wangen. Ik hoor iets ik grijp mijn zwaard en kijk schichtig om. Daar staat Aqua. Hij loopt bezorgd naar me toe. "Arnica? Wat is er?" Vraagt hij bezorgd. "Ik... Coal... Vermoord..." Stamel ik. "Heb je Coal vermoordt? Oké, vertel me maar hoe het gegaan is, misschien voel je je dan beter." Zegt hij. O, nee nu moet ik vertellen dat Coal me heeft gezoend. "Ik wou het met hem goedmaken, want ik zag hem nog steeds als gewoon een vriend van me." Ik zie de pijn in de ogen van Aqua, maar hij zegt er niks van. "Dus wenkte ik hem, hij deed heel bot. Toen leunde hij een beetje naar voren. Ik vroeg waarom hij dat deed, maar voor ik uitgepraat wat, had hij zijn lippen op die van mij en me heel stevig vast..." Vertel ik, ik stop even om te kijken hoe Aqua hierop reageert. "En wat deed jij?" Zegt hij zachtjes. "Ik probeerde hem weg te duwen." Hij haalt opgelucht adem. "Maar het lukte niet. Op een gegeven moment verslapte zijn greep een beetje. Ik duwde hem de berg af. Hij werd aangevallen door een koe. De koe heeft hem doorboort met zijn hoorns, na een paar seconden was hij dood." Zeg ik verdrietig. "Het is volgens mij zijn eigen schuld, hij had je niet moeten zoenen." Zegt Aqua troostend. "Ben je niet boos op me?" Vraag ik nog voor de zekerheid. Hij schud zijn hoofd. "Nee, jij kon hier toch niks aan doen?" Ik nestel me blij in zijn armen, hij heeft het voor elkaar gekregen, ik ben vrolijker. "Kom we moeten terug, de rest maakt zich vast zorgen." Zegt hij. Om te laten merken dat ik er niet mee eens ben, ga ik op hem liggen en zoen hem. We blijven zo een tijdje liggen en zoenen. "Nu moeten we echt terug." Zegt hij. Ik heb nog steeds de teugels van Sweetheart vast, samen stappen we op haar rug en ze draagt ons naar het kamp. Ik voel me dolgelukkig. Bij het kamp aangekomen haalt de rest opgelucht adem, omdat we veilig terug zijn. "Weten jullie wie de dode was?" Vraagt Savory. Ik knik "Coal, ik heb hem vermoord." Zeg ik. "Niet waar, het is zijn eigen schuld." Zegt Aqua, om mij te verdedigen. Aqua legt uit wat er gebeurt is. Ik krijg van iedereen blikken vol met medelijden. Dan maken we een lunch klaar. Ik vang drie konijnen. Dat kunnen we niet goed verdelen, maar omdat Nettle het grootst is en dus het meest moet eten, krijgt hij dus een heel konijn en de rest een halve.

Savory's P.O.V.

Ik eet mijn stuk konijn en kijk stiekem wantrouwig naar Aqua. Ik vertrouw hem niet, waarom weet ik niet. Ik kijk naar hoe hij liefdevol mijn halfzusje zoent. De rest trekt zich er niks van aan, maar mij zit het niet lekker. Ik vertrouw die gast echt niet. Ik pak mijn boog en pijlen. Ik richt ze onopvallend op Aqua. Ik laat zogenaamd per ongeluk los. Het komt in Aqua's bovenarm terecht. Hij doet zijn best niet te gaan schreeuwen. Iedereen kijkt me geschrokken aan. "Het spijt me zo erg Aqua. Ik dacht dat ik een vogel zag, maar ik miste." Zeg ik en het klinkt echt alsof ik heel erg spijt heb.

Arnica's P.O.V.

Ik pak geschrokken mijn EHBO kit. Hoe kans Savory nou misschieten? Nou ja het gebeurt zelfs de beste waarschijnlijk wel eens. Ik trek de pijl eruit en geef hem terug aan Savory. Ik ontsmet de wond. Aqua scheld op me, ik weet dat hij het niet meent, hij heeft gewoon pijn. Ik verbind zijn bovenarm. Hij blijft op me schelden, maar ik trek me er niks van aan, hij meent het niet. Als zijn wond helemaal ontsmet en verbonden is. Geef ik hem een kusje. "Het komt goed." Zeg ik lief. Hij trekt me tegen zich aan en we zoenen gewoon weer verder. Ik hou zoveel van hem. De rest van de dag, eten, slapen en zoenen we (nou ja het zoenen alleen ik en Aqua.) dan is het volkslied, alleen Coal is vandaag gestorven.

de honger spelen (bedrogen)Waar verhalen tot leven komen. Ontdek het nu