𝙈𝙚𝙖𝙣𝙩 𝙩𝙤 𝙗𝙚 || 𝘠𝘪𝘬𝘶𝘯/𝘡𝘪𝘬𝘶𝘯 [𝘏𝘪𝘢𝘵𝘶𝘴]

၄

ကားရပ္ေတာ့ နွစ္ေယာက္သားဆင္းၾကတာေပါ့.. Xukun မွာလည္း ေခ်ာင္းၾကည့္ေနရတာ အေမာ.. သူ႔ Ziyi ေလးကကားေပၚကဆင္းတာေတာင္ ေခ်ာလိုက္တာ... ေဘးကၾကည့္လည္းေခ်ာ.. အေပၚကၾကည့္လည္းေခ်ာ.. ေအာက္ကၾကည့္ရင္.. ခိခိ

တစ္ေယာက္ထဲစဥ္းစားၿပီး တစ္ေယာက္ထဲရယ္ေနပါေလေရာ...

"ဘာရယ္တာလဲ"

Xukun ဒီဆစ္ေခါက္ ဘာမွျပန္မေျပာေတာ့ Ziyi သေဘာေပါက္သြားတယ္..

"စကားေျပာလို႔ရၿပီ.."

"ဘာမွမဟုတ္ပါဝူး.. ရယ္စရာတစ္ခုေတြးမိလို႔.. ဒါနဲ႔မင္းအိမ္ေရာက္ၿပီလား"

"မဟုတ္ဝူး ပ်င္းလို႔ taxi ေပၚကဆင္းလာတာ"

Ziyi အျမင္ကပ္ကပ္နဲ႔ ျပန္ေျဖလိုက္တယ္..

"ဟာ... မင္းကလည္း.. ပိုက္ဆံကုန္တာေပါ့"

"ဘယ္လိုအရူးနဲ႔ လာတိုးေနလဲမသိဘူး"

Ziyi တိုးတိုးေလး သူ႔ကိုယ္သူေျပာလုိက္တယ္..

"ဘာေျပာလိုက္တာလဲ"

Xukun ျပန္ေမးလိုေတာ့ Ziyi တစ္ေယာက္စိတ္ကုန္ၿပီး ဘာမွျပန္မေျပာေတာ့ဘူး..

အိမ္ထဲဝင္ဖို႔လုပ္ေတာ့ Xukun ကသူ႔ကိုအတင္းႀကီးလွန္းဆဲြေတာ့တာပဲ..

"မင္း... ပိုက္ဆံမရွိရင္ေျပာေပါ့ ငါေခ်းမွာေပါ့ သူမ်ားအိမ္ဝင္ခိုးတာ မေကာင္းပါဝူးကြာ"

Ziyi သက္ျပင္းခ်ကာ ဘာမွမေျပာဘဲဝင္သြားလိုက္တယ္... ထိုအခ်ိန္မွာပဲ ဂိတ္ေစာင့္ဦးေလးႀကီးကို လွမ္းျမင္လိုက္တဲ့ Xukun ကျမန္ျမန္ Ziyi ရဲ႕အိတ္ကို ဖ်တ္ကနဲဆဲြလိုက္တယ္..

"အေစာင့္ရွိတယ္ကြ"

ဒါေပမဲ့ အေစာင့္ဦးေလးႀကီးက ရုပ္တည္တည္နဲ႔ထြက္လာသည္... ငါေတာ့ဒီလိုနဲ႔ေထာင္က်ေတာ့မွာဘဲ.. Xukun ေတြးၿပီးေၾကာက္လန္႔ေနမိတယ္..

"သခင္ေလး.. သခင္ေလးအိမ္ေရာက္ရင္ သူေဌးကေတာ္က ဧည့္ခန္းထဲမွာ ေစာင့္ေနပါတဲ့"

သခင္ေလး.. ဘယ္သူ႔ကိုေခၚေနတာလဲ..

"ဒီတစ္ေယာက္ကိုလည္း အန္တီေခၚလို႔တဲ့"

မဟုတ္မွလဲြ ဒါ Ziyi အိမ္လား.. ဘုရား.. ဘုရား.. အႀကီးႀကီးနဲ႔နန္းေတာ္က်ေနတာပဲ.. ခ်မ္းသာမွန္းေတာ့သိတယ္.. ဒီေလာက္ခ်မ္းသာမယ္မထင္ဘူး..  ဒါမ်ားဘာလို႔ ပုဂၢလိကေက်ာင္း မတက္လဲမသိ..