Mahiveda {texting}

f o u r t e e n| 14

♡

Adamlar,
benden bana ♪

Mart ayına girdiğimiz için artık hava daha soğuktu, bulunduğum bölgede ise kış biraz geç geldiğinden daha yeni yeni soğuklar başlamıştı ve bugün dışarı çıkmanın iyi bir fikir olmadığı bir gündü.

Aniden bastıran yağmur ve fırtına, beni bir süreliğine eve kapatsada merdiven aralığında yağmurun dinmesini beklememe engel olamamıştı.

Bugün onu görecektim, söz vermiştim çünkü.

Görüşemediğimiz bir kaç hafta içinde Lodos'u stalklamış ve bir sosyal medya sitesinden doğum gününü öğrenmiştim. Bir kaç gün önce ise doğum günü hediyesi almış, gittiğimde de ona vermeyi planlıyordum. Gerçi doğum gününde vermeyi planlamıştım ama spontane gelişen bir durum olduğundan bugün vermeyi düşündüm hem ona bir sürpriz yapmak istemiş hemde hediyeyi gördüğünde mutlu olacağını düşünmüştüm.

Burada çok yalnızdı, her ne kadar kalabalık çevresi varmış gibi görünmeye çalışsada onu gözlemleyen biri yalnız olduğunu görürdü.

Telefonumun titreşimiyle irkilirken montumun cebinden çıkartmış ve gelen mesajı bildirim ekranından okumuştum.

Lodosalamir: gelecek misin artık?

Cevaplamazken derin bir nefes çekip merdivenden kalktım ve kenara bıraktığım şemsiyeyi alarak dış kapıya yöneldim.

Bunu yapabilirim, belki hasta olacaktım ama yapmak zorundaydım.

Kapının kolunu açarak dışarı çıktığımda rüzgar bütün gücüyle kafamın üzerindeki şemsiyeyi geri savurmuştu. Ben bir kaç adım atabildiğimde yağmur daha da şiddetlenmiş, şimşekler çakmaya devam etmişti.

Hava ne ara bu kadar kötü olmuştu bilmiyordum ama bunun bir işaret olduğuna inanmak istemiştim o an.

Evden bir kaç adım uzaklaşamadan geri döndüğümde büyük bir hayal kırılığıyla Lodos'un mesajına girmiştim.

Belki de bu gerçekten bir işaretti, bugün değildi ama başka bir zaman olacaktı.

sunset: gelemiyorum
sunset: :(
görüldü

***
Yorumlarınızı alayım :)