By My Side || taekook ||

chapter - 2

ခ်စ္ရသူႏွင့္ အတူရွိေနေသာ အခ်ိန္တို႔သည္ ဘယ္အရာနဲ႔မွလဲ၍ မရႏိုင္သည့္ ဆုလာဘ္တစ္ခု။ အေတာ္ၾကာ ေဝးကြာၿပီးမွ ျပန္ေတြ႕ရတဲ့ ဒီအခ်ိန္ေလးက ကုန္ဆံုးသည္ကို ကုန္ဆံုးမွန္းမသိေအာင္ပင္ ၾကည္ႏူးဖို႔ေကာင္းသည္ေလ....

အျခားသူေတြ မသိေပမဲ့ Taehyung ကေတာ့ Jungkook သူ႔အနားမွာ ကပ္ေနလၽွင္ ေပ်ာ္ေနတတ္သည္။ ဒီလူႀကီးက သူ႔ကိုေပးမသိတဲ့ အလုပ္ေတြနဲ႔ ခပ္ရႈပ္ရႈပ္ရယ္... တစ္ခါတစ္ေလ ေလး ငါးရက္ ေပ်ာက္သြားၿပီးမွ ျပန္ေပၚလာတတ္တာမ်ိဳး။

သို႔ေၾကာင့္လည္း Taehyung စိတ္အာရံုမ်ားက လြမ္းခဲ့ရေသာသူ႔အေပၚ အကုန္ပံုအပ္ထားမိသည္။

​ေနထိတိုင္း တစ္​လက္​လက္​​ေတာက္​တတ္​သည္​က သူ႔နား႐ြက္​ရွိ စိန္​ပြင္​့ခပ္​​ေသး​ေသး...
အျပစ္အနာအဆာမရွိေသာ သူ႔က်န္​နားတစ္​ဖက္​ကို ကိုင္တြယ္​ ကစားရသည္​ကို​ေတာ့ ကိုယ္​ႏွစ္​သက္​သည္​။

အျမဲတမ္းတင္းမာေနေသာ မ်က္ႏွာေပးေၾကာင့္ ဇီဇာေၾကာင္ကာ မာနႀကီးသည္ ဟုအထင္ခံရေသာ္လည္း Taehyung ထိုသို႔ လက္ကျမင္းတိုင္​း​ေတာ့ အႏွီလူသားက ေစာဒကမတက္... ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴပင္ ျငိမ္​​ေနတတ္​ပါ၏။

အမွန္​ဆိုရ​ေသာ္​ Jeon Jungkook ဟူသည္​မွာ Kim Taehyung ဟူသည္​့ ကိုယ္​ လုပ္​သမ်ွကို အျပစ္​မျမင္​တတ္​သူ​ပါေလ။

ခုလည္​းၾကည္​့....

ေအာက္ၾကမ္​းျပင္​​မွာေျခဆင္​းထိုင္​​ေန​ေသာ သူ႔ဆံပင္​နက္​တို႔အား ဆိုဖာေပၚတြင္ အခန္႔သားထိုင္ေနတဲ့ ကုိယ္က ပ်င္းပ်င္းႏွင့္ လိုသလိုပံုသြင္​းေနပါ​ေသာ္​လည္​း ခြန္းတံု႔ျပန္ျခင္းမရွိ။

မလုပ္​တတ္​လုပ္​တတ္​ ကုိယ္တိုင္စမ္​းလုပ္​ၾကည္​့​ထား​ေသာ ​ေကာင္​းပါသည္ လို႔ေတာင္ဆိုမရသည္​့ ဆန္​မုန္႔ တို႔ကလည္း သူ တစ္ခုၿပီးတစ္ခု ယူစားေနတာ ေၾကာင့္ ခုနကပင္ အျပည့္ႀကီးရွိေသးေသာ ပန္းကန္ထဲမွာ အခု တစ္ဝက္ေတာင္ မက်န္ေတာ့ေခ်။ ဒီလူႀကီးပါးစပ္ကသာ အစားမျပတ္တာ ခပ္ဝိုင္းဝိုင္းမ်က္လံုးေတြကေတာ့ ဖန္သားျပင္ေပၚမွမခြာ။

ကိုယ္​က TV ကို အာရုံမ​ေရာက္​သည္​​ေၾကာင္​့ အစက ဘာၾကည္​့​ေနမွန္​း​ ​ေသခ်ာသတိမထားမိ။ အသံတစ္​ခ်က္​မထြက္​ဘဲ အာရုံစိုက္​​ေန​ေသာ Jungkook ေၾကာင့္သာ ဖန္​သားျပင္​ဆီ အၾကည့္ေရာက္မိေတာ့....