Rubicon

Chapter 1

"RUBICON!"

FUCK!

Ang sakit! Feeling ko biglang nakuryente yung katawan ko sa biglang pwersang dumagan sakin. Agad kong tinulak ang hinayupak na dumagan sakin. Pabangon palang ako ng may sumunggab ng kayap ulit sakin.

"Rubicon! Tangina ka! hindi ka man lang nag sasabi na uuwi ka! Tapos matatagpuan ka namin dito sa palasyo mo!" - maktol ng isa sa pinaka espesyal na tao sa buhay ko , si Marianne. Natawa lang ako at niyakap sya ng mahigpit. Na miss ko 'to.

"So ganon!? Paano ako!?" Biglang sabi ng taong halos pumatay sakin kanina. Si Miko.

"Tangina ka! Miko! Muntik mo ko mapatay kanina!" Sabi ko sa kanya at sinakal sya.

"Ano ba Bro!" Sabi na at umubo ubo pa , dahil sa pag kaka sakal ko. "Na miss lang talaga kita! Na excite ako ng makita kita!" Sabi nya pa at makahawak sa mukha ko , habang sakal sakal ko sya.

"Ang bakla!" Sabi ko sa kanya ng nandidiri at binitawan ko na sya. Tawa sya ng tawa sa pandidiri ko.

"Pero bro , seryoso 'bat di ka man lang nag sabi na uuwi ka? 'Edi sana nasundo ka man lang namin sa Airport."- naka ngiti nyang sabi , pero seryoso ang tono.

Sinuklay ko ang buhok kong hanggang leeg ko. Ngumiti lang ako sa dalawang taong alam kong mas nakakakilala sakin 'kesa sa magulang ko.

"Surprise!"

simple kong sabi sa kanila at ngumisi sa kanila. Alam kong hindi sila naniniwala sa dahilan ko , di naman kasi talaga kapani paniwala.

Bumuntong hininga si Marianne at lumapit sakin. Hinawakan nya ang buhok ko at sinuklay ito. Naka tingin ako sa mga mata nya. Mata nyang alam kong naaawa sakin. Ayoko non. Ayoko na kinakaawaan ako. Di nya man sabihin alam ko na 'eto na naman ako. Dagdag na naman ako sa isipin nila.

Hinawakan ko yung mukha nya at nilapit ko ang labi ko sa noo nya at hinalikan.

"Don't worry. I'm fine.." Sabi ko sa kanya at niyakap sya. "You know what? I miss you."

"I miss you too.." Sabi nya at hinigpitan ang yakap sakin.