Completed
Εκείνος δεν μπορεί να ακούσει. Ο άλλος δεν μπορεί να μιλήσει. Το μόνο μέσο με το οποίο μπορούν να συνεννοηθούν είναι η νοηματική γλώσσα. Μέσα από την φιλία που δημιουργούν, ο Yoongi δείχνει στον Hoseok τον κόσμο και την κοινωνία με διαφορε...
Ολο το βράδυ, ακόμη και τώρα, δεν μπορούσα να κοιμηθώ. Στριφογυρνουσα όλη την ώρα έχοντας στο μυαλό μου αυτή τη συζήτηση που έκανα με την Jiwoo.
Είμαι απόλυτα σίγουρη πως τρεφεις αισθήματα για τον Yoongi.
Δεν λέω. Ειναι γλυκούλης, ευγενικός και ... νομίζω η Jiwoo εχει δικιο.
Έκατσα καλύτερα στο κρεβάτι, στήριξα το κεφάλι μου στα χέρια μου και σκεφτομουν. Σκεφτομουν πως θα ήταν να είμαι ζευγάρι με τον Yoongi.
Αμέσως άρχισα να χτυπιέμαι σαν ένα έφηβο κορίτσι όταν σκέφτεται αυτόν ή αυτην που της αρέσει.
Hoseok. Συγκεντρώσου. Δεν πρέπει να είναι τόσο εμφανές ότι νιώθεις κάτι για τον Yoongi.
Κοίταξα πάλι το ρολόι όπου έδειχνε πως η ώρα είχε πάει κιόλας 6:36. Ωρα να σηκωθώ.
___
Oups ! Cette image n'est pas conforme à nos directives de contenu. Afin de continuer la publication, veuillez la retirer ou mettre en ligne une autre image.
Περπατούσα στους γεμάτους με χιόνι δρόμους της Σεούλ με προορισμό που αλλού; Στην καφετέρια. Έκανα σαν ένα μικρό παιδάκι όταν βλέπει χιόνι.
Όσο έπαιζα με τα πόδια μου με το χιόνι, έπεσα πάνω σε μια κολώνα. Μια φράση μόνο.
Αουτς.
Έπεσα κάτω και ένιωσα στα χέρια μου το κρύο χιόνι. Έπιασα το μέτωπο μου στο οποίο χτύπησα.
Ελπίζω να μην αφήσει κοκκινιλα. Και να μην με είδε κάνεις. Ρεζίλι έγινα.
Κοίταξα γύρω μου και παρατήρησα πως έφτασα στο γνωστο μερος. Καλύτερα να πηγαίνω μέσα πριν γίνω ρεζίλι ακόμη περισσότερο.
Όταν μπήκα, είδα τον Yoongi να κάθετε αλλα ήταν κάπως σκεφτικός. Πήγα κοντά του και όταν με είδε σηκωθηκε από την θέση του και μου έκανε υπόκλιση.
"Yoongi τι κάνεις;!"
"Θέλω να σου ζητήσω συγγνώμη για αν σου εκανα κάτι χθες και έφυγες τόσο γρήγορα."
"Καλά. Σταμάτα τώρα και κάτσε κάτω."
"Πραγματικά Hoseok συγγνώμη αν έγινε κάτι."
Ξέρεις εσύ είσαι αυτό το κάτι αλλα το παραλείπουμε.
"Δεν έγινε κάτι Yoongi. Απλώς... κάτι μου είχε τύχει. Μην ανησυχείς."
Μείναμε για λίγα λεπτά ήσυχοι κοιτώντας ο ένας τον άλλον.
"Έχω μια ιδέα Hoseok. Έλα μαζί μου."
"Που παμε;"
"Με εμπιστεύεσαι;"
"Τι;"
"Με εμπιστεύεσαι;"
"Ναι; Δεν ξερω."
Με έπιασε από το χέρι και άρχισε να τρέχει ακολουθώντας τον εγώ από δίπλα του. Όποιος μας έβλεπε στον δρόμο σίγουρα θα έλεγε πως αυτοί οι δύο δεν είναι στα καλά τους.
___
Πριν φτάσουμε στον προορισμό μας, είχαμε περάσει από έναν φίλο του Yoongi για να πάρει κάτι και φύγαμε.
"Που με εφερες;"
Ήταν ένα απλό χιονισμένο τοπίο με μια μικρή παγωμένη λιμνούλα.
"Ξέρεις να κάνεις πατιναζ;"
"Να πω την αλήθεια όχι."
"Ωραία. Θα μάθεις τώρα." είπε και μου έδειξε την τσάντα που κουβαλούσε.
"Έχεις παγοπεδιλα εκεί μεσα;"
Κούνησε το κεφάλι του καταφατικά.
"Ωραία, νομίζω πως θα πάω σπίτι μου τώρα αν δεν σε πειράζει."
Γύρισα από την άλλη μεριά για να φύγω αλλα εμφανίστηκε ο Yoongi μπροστά μου χωρίς να με αφήνει να φύγω.
"Μα φοβάμαι Yoongi."
"Γι'αυτό ειμαι εδώ εγώ. Θα σε κρατάω όλη την ώρα και δεν πρόκειται να σε αφήσω. Δεν με εμπιστεύεσαι;" με κοίταξε σαν ένα μικρό μωράκι που θέλουν να του κάνουν τα χατίρια.
