05**: Okulda seni izledim bugün
05**: Fark etmedin beni
05**: Sahiden çok mu seviyorsun onu
05**: Gözlerin titriyordu ona bakarken
05**: Bencillik ama kıskandım onu
05**: Bir kez bana öyle bakman için tüm ömrümü feda ederdim.
05**: O kız ne kadar şanslı olduğunun farkında değil.
05**: İçimde onun seni üzeceğine dair bir his var.
05** Umarım haklı çıkmam çünkü senin üzgün olduğunu görmek beni daha da çok mahveder
05**: Hiç şansım yok belki fakat en azından son zamanlarımı seninle böyle konuşarak geçirmek istiyorum
05**: Sonunda kararımı verdim her şeyim tamam neredeyse
05**: Bir şey dışında...
05**: Özür dilerim ama ben artık yapamıyorum, dayanamıyorum daha fazla
05**: Sen sormadın ama ben sana her şeyi anlatacağım çünkü içimde tutmaktan patlayacak seviyeye geldim
05**: Hayatımın bok yoluna gittiği ilk zamanlar yani ortaokulun başları
05**: Bir çocuğu seviyordum, o zamanlar da içime kapanık biriydim. Pek arkadaşım yoktu. Yalnız dolaşırdım.
05**: Onu sevdiğim için de takip eder hakkında bir şeyler öğrenmek isterdim. Bir gün yine takip ederken çocuğun arkadaş grubu da arkamdan beni takip etmiş. Yakalanmıştım. Beni sıkıştırıp öldüresiye dövdüler peşini bırakmam için. Tamam dedim ama bir anda unutamadım tabii ki. Yine yakaladılar. Bu sefer dövmek yerine annem ile babama anlattılar. Babam deliye döndü bir erkeği sevdiğim için. Benim oğlum ibne olamaz, erkeklerin altına yatamaz dedi. Bilmiyor ki düşündüğüm en son şey cinsellik.
05**: Neden bütün insanlar böyle düşünüyor? Sevgilim varsa onunla sevişmek için mi? Bir insan bir kalbe aşık olamaz mı? Olur benim gibi. Acısını da çeker ama yine de vazgeçmez.
05**: Oh sanırım burada yanlış yaptım. Vazgeçebilir çünkü ben vazgeçtim. Dayanamıyorum artık. Neyse konumuza dönelim. Babam ve annem de öğrenince babam evden kovdu beni. Annem durdurmaya çalıştı ama başaramadı. Arada annemle konuşuruz. Para gönderir. Ama o adam beni ilk gördüğü yerde öldürecek kadar sinirli bana.
05**: Ailemin yanından kovulunca hayatta kalmak için çalışmam ve para kazanmam gerekiyordu. İş bulamadım. Sonra izbe, sessiz ve ıssız bir sokakta olan bir bar buldum. Dansçı arıyorlardı. İşsizliktense gireyim dedim. En fazla ne olabilir ki?
05**: Utanıyorum. Utanç kaynağıyım. Ne kadar aptalmışım. Hâlâ kendimi affedemiyorum. Her yatağa girdiğimde kabuslarla uyanıyorum.
05**: İlk haftalar her şey normaldi. Dans eder, gece yarısı eve dönerdim. Ama işler ikinci hafta değişmeye başladı. Bir adam vardı. Tahminen 35-40 yaşlarında. Büyük cüssesiyle ve derin bakışlarıyla bardaki herkesi korkutuyordu. O adamın son zamanlarda bana olan davranışları değişmişti. En yüksek bahşişi o bırakmaya başladı. Birkaç gün böyle devam etti. İşte o gün işten çıkmış sokakta yürüyordum. Caddeden geçerken yanımda bir araba durdu. İçinden de bu adam çıktı. İçmişti. Fazlasıyla sarhoştu. Zorla arabaya bindirdi beni.
05**: Korkuyordum. Bir yandan ağlayıp bir yandan da yalvarıyordum. Ama bırakmadı beni. Ormanlık bir alanda küçücük bir kulübeye getirdi beni.
05**: Zorla sahip oldu bana. Bedenime... Masumiyetime. Çocukluğuma. İşi bitince bırakıp gitti. Hâlâ o sikik adamın dokunuşlarını hisediyorum bedenimde.
05**: Lütfen sahip çık bana.
05**: İhtiyacım var sana.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
suicidal thoughts
Cerita PendekŞu siktiğimin yerinde bir kez olsun mutlu hissedemeyecek miyim?
