Δύο Φίλοι

x Κεφάλαιο 2ο x

Στο προηγούμενο...

Όταν το κοίταξα πιο αδιάκριτα μου χαμογελασε κάπως σατανικά και απομάκρυνα το βλέμμα μου από πάνω του.

Ένιωσε να με τραβάει το χέρι του Liam πιο κοντά του και να με αγκαλιάζει.

"Μακριά από αυτόν Alice..." Είπε και μου μίλησε τόσο σοβαρά για πρώτη φορά στην ζωή του.

~•~•~•~••~•~•~••~•~•~•~•~•~•~••~•~•~•~•

"Τι έπαθες;" Ρώτησα και τον κοίταξα κατάματα.

"Τιποτα απλά αυτός ο τύπος δεν μου αρέσει και καλύτερα να μείνεις μακρυά του.." Είπε και χαλάρωσε το κράτημα του.

"Οκ..; Αλλά χαλάρωσε λίγο" Είπα με νευρικό γέλιο.

Έβλεπα αυτό το αγόρι να μας πλησιάζει και η αύρα του ήταν ή μάλλον την ένιωθα κάπως περίεργη.

"Καλησπέρα σας..είμαι ο Leo! Θα ήθελες  μήπως να με ξεναγήσεις λιγάκι στο σχολείο;" Είπε κοιτώντας με γλυκά.

"Εμ..ναι.." Είπα και αποχωρήσαμε αλλά λίγο πριν απομακρυνθούμε έριξα μια μάτια στον Liam και του είπα σιγανά "συγνώμη".

{•••}

"Και τελευταίο, εδώ είναι τα εργαστήρια χημείας." Είπα και έδειξα με το χέρι μου τα εργαστήρια.

"Ουαου..πραγματικά το σχολείο σας είναι πιο ωραίο από ότι νόμιζα." Είπε και πλησιάζαμε την τάξη στην οποία είμαστε.

"Πέρασα πολύ ωραία μαζί σου. Να βγούμε κάποια στιγμή δεν νομίζεις;" Είπε και μου έπιασε απαλά το χέρι.

"Εε..ναι φυσικά γιατί όχι;" Είπα νευρικά.

Χτύπησα διστακτικά την πόρτα και μπήκαμε μέσα.

Δεν μας έκανε παρατήρηση ο καθηγητής γιατί ήταν ενημερωμένος για την ξενάγηση.

Πλησίασα το θρανίο το οποίο κάθομαι εγώ και ο Liam.

Κάθισα ήσυχα στην θέση μου και περιμενα όπως κάθε φορά να μου έρθει "το ραβασάκι" του Liam.

Μιλάμε με χαρτάκια...

Αστειο..όπως το δημοτικό ή το γυμνάσιο.

Αλλά το θέμα είναι ότι αυτό το ραβασάκι αυτή την φορά δεν έφτασε πρώτο στην μεριά μου και έτσι αποφάσισα να του δώσω εγώ χαρτάκι.

"Ειιι τι έπαθες;" Ρώτησα και το έδωσα στον Liam.

Ο Liam το κοίταξε με δισταγμό αλλά μετά πήρε το στύλο του και άρχισε να γράφει.

Μετά από λίγη ώρα ήρθε στην μεριά μου το χαρτάκι και έτσι το ξετύλιξα.

"Σου είπα να μην πας μαζί του!" Έγραφε και από ότι καταλαβα από το θαυμαστικό...

Ήταν πολύ νευριασμένος...

"Μα τι να του έλεγα Liam! Δεν μπορούσα να αρνηθώ έτσι στα ξαφνικα χωρίς να μου έχει κάνει τιποτα!" Είπα και του το έδωσα νευριασμένα.

Μετά από λίγο μου ήρθε ξανά ένα χαρτάκι στην μεριά μου και το κοίταξα περίεργα.

"Μπορεί να μην σου έχει κάνει τιποτα τώρα. Αλλά θα σου κάνει στη συνέχεια και στο εγγυώμαι αυτό..." Είπε και μου το έδωσε.

Τρόμαξα λιγάκι να πω την αλήθεια αλλά η απορία μέσα μου με έτρωγε.

"Τι εννοείς;" Απάντησα.

"Θα μάθεις σε λίγο καιρό Alice, αλλά και πάλι όσο ζω και υπάρχω ακόμη στην ζωή σου να ξέρεις ότι θα κάνω τα πάντα για μην σου κάνει τιποτα αυτός ο άνθρωπος..." Είπε και αυτό ήταν το τελευταίο ραβασάκι που ανταλλάξαμε.

~•~•~•~••~•~•~••~•~•~•~•~•~•~••~•~•~•~•

Γεια παιδάκια!

Λοιπόν!

Φτάνουμε τις 1k προβολές!

Είμαι τόσο ενθουσιασμένη!!!

Χάρηκα τόσο Μα τόσο πολύ!

Πραγματικά σας αγαπω και σας ευχαριστώ!

Ο κάθε ένας από εσάς είστε κομμάτι της ζωής μου!

Τέλος πάντων...

Σας αρέσει μέχρι στιγμής η ιστορία;

Αν σας αρέσει αφήστε ένα σχόλιο εδώ:

Και ψηφίστε βρε παιδάκι μου δωρεάν είναι!

Με το ζόρι εγραψα κεφάλαιο και τώρα κουτουλαω από την νυστα.

Μα λίγα λόγια προσπαθώ να σας εξηγήσω πως στο Truth or Dare θα αργήσω λιγάκι να ανεβάσω λόγο των διαγωνισμάτων.

Λογικά θα κάτσω να το γράψω αύριο το βράδυ 😴

Τέλος πάντων αυτά για την ώρα!

Σας αγαπω!

Kisses 😘 by Rianna