Δύο Φίλοι

x Κεφάλαιο 3ο x

Στο προηγούμενο

"Τι εννοείς;" Απάντησα.

"Θα μάθεις σε λίγο καιρό Alice, αλλά και πάλι όσο ζω και υπάρχω ακόμη στην ζωή σου να ξέρεις ότι θα κάνω τα πάντα για μην σου κάνει τιποτα αυτός ο άνθρωπος..." Είπε και αυτό ήταν το τελευταίο ραβασάκι που ανταλλάξαμε.

~•~•~•~••~•~•~••~•~•~•~•~•~•~••~•~•~•~•

Όταν χτύπησε το κουδούνι για διάλειμμα έτρεξα αμέσως στο προαύλιο να προλάβω τον Liam με την Bella.

"Ειι περιμένετε λιγάκι!" Φώναξα λαχανιασμένη.

Έστεψαν τα πρόσωπα τους και άρχιζαν να βαδίζουν πιο γρήγορα.

Μα καλά τι τους έπιασε;

Είχαν φτάσει σε ένα κρυμμένο σημείο του σχολείου που το οποίο ανακάλυψα τώρα. -.-'

Όταν πλησίασα τα παιδιά είδα τον Liam να έχει «στριμώξει» την Bella και να φι-

Φι-

Φι-

Δεν μπορώ να το πω!

Φίλιοντουσαν μεταξύ τους.

Χαχα ζηλέυεις..>:)

Γιατί να ζηλέψω; Τζιζους υποσυνείδητο. -.-'

Ααα...δεν ξέρω ή μάλλον ξέρω >:)

Οκ σταματα!!

Μετά από αυτήν την μικρή συζήτηση με το υποσυνείδητο μου έτρεξα μακρυά τους για να μην τους ενοχλώ.

Μετά από λίγα μέτρα μακρυά άρχισα να περπατάω κανονικά.

Άρχιζα να κάνω βόλτες στο προαύλιο για να περάσει λίγο η ώρα και έτσι αποφάσισα να κάτσω στις κερκίδες.

Συνήθως στις κερκίδες δεν έχει καθολου κόσμο και είναι όλος ιδανικό μέρος για να ηρεμήσεις.

Καθησα λοιπόν στις κερκίδες και έβαλα τα ακουστικά στα αυτιά μου.

Άρχιζα να ακούω μουσική.

Η μουσική με ταξιδεύει σε έναν κόσμο ο οποίος με κάνει να ξεφύγω από τα προβλήματα της καθημερινότητας μου και τις σκέψεις που με βασανίζουν (γκουχου Leo, Liam..).