Δύο Φίλοι

x Κεφάλαιο 8ο x

Στο προηγούμενο...

"Alice Watson..." Είπα και της έδωσα το χέρι μου ως ένδυση γνωριμίας.

"Βερόνικα Χατζιγεωργειου...." Απάντησε με την σειρά της.

~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•

Ανταλλάξαμε τηλέφωνα και έφυγα γρήγορα για το σπίτι μου.

Γαμωτο είχε δίκιο ο Liam...

Δεν έπρεπε να του συμπεριφέρθω έτσι..

Ήταν ο μοναδικός μου φιλος και μου λείπει...

Λίγο πριν στρίψω για το σπίτι μου άλλαξα πορεία και κατευθύνθηκα προς το σπίτι του Liam.

Με γρήγορα βήματα και με πολυ θάρρος χτύπησα την ξύλινη πόρτα του σπιτιού του.

Μετά από λίγο ένας σοκαρισμένος Liam βρίσκεται μπροστά μου.

Δεν τον άκουσα παρά τις ενστάσεις του και μπήκα μέσα και έπειτα έκανα τις ματιές μας να κλειδώσουν.

Χωρίς να χάσω χρόνο τον πιάνω από την μπλούζα του απότομα και κλείνω τα χείλια μας με ένα ζεστό φιλί.

Στην αρχή ήταν σοκαρισμένος αλλά έπειτα έπιασε την μέση μου και έφερε τα σώματα μας πιο κοντά.

Αχ αυτά τα χείλια μου είχαν λείψει.

Όταν έσπασα το φιλί μας κοίταξα από ντροπή στο πάτωμα.

"Συγνώμη που σε αμφισβήτησα, έπρεπε να σε ακούσω!" Είπα και ξέσπασα σε κλάματα.

"Δεν πειραζει Alice. Τουλάχιστον είσαι καλά;" Ρώτησε και έπιασε τους ώμους μου.

"Ναι, αλλά φοβάμαι..." Είπα και κοίταξα το πάτωμα.

"Όσο εχεις εμένα μωρό μου δεν θα φοβάσαι κανέναν..." Ψιθύρισε και με ξανα φίλησε πιο έντονα εκείνη την φορά.

Ξαφνικά ένα δυνατό χτύπημα μας έκανε να σπάσουμε το φιλί μας.

Ο Liam πλησίασε την πόρτα και χωρις να ρωτήσει ποιος είναι την άνοιξε και κοίταξα έντρομη το άτομο που μπήκε μέσα.

"L-Leo?" Είπα τρέμοντας.

"Τι θες Leo?" Είπε ο Liam ήρεμα και ψύχραιμα.