Δύο Φίλοι

Η ανακάληψη

* Όταν η Emma κάλεσε τον Max*

(Emma): Γειά Max τι θα έλεγες να πηγαίναμε στο εγκατελιμένο εργοστάσιο:

(Max): Ναι αλλά γιατί στο εργοστάσιο?

(Emma): Δεν νομίζω η Emily να μας βρει εκεί...

(Max): Οκ τότε τι ώρα λοιπόν?

(Emma): Λέω να συναντηθούμε κατά της 19:10...

(Max): Εντάξει τα λέμε εκεί...

* Κλείνοντας το τηλέφωνο..*

(Emily): Emma το ξέρεις ότι σας μισώ και τους δύο σωστά?

(Emma): Ναι...

*Ενώ η Εmily κρατούσε ένα σκηνί πίσω από την πλάτη της*

(Emily): Τότε θα κάνω κακό και στους δυό σας...

(Emma): Τι ενν-

* Πριν προλάβει να τελείωσει την φράση της και την δένει με το σκηνί*

* Όταν έφτασε η ώρα να συναντηθούν ο Max μπήκε μέσα στο εργοστάσιο είδε κάτι που δεν περίμενε..*

(Max): Μου είχες πει ότι δεν θα την ξαναενοχλήσεις!

(Emily): Και για μην την ξαναπηράξω εσύ μου είπες να είμαστε μαζί! Αλλά αυτό το αγνόησες! Τώρα θα πάρετε και δυο το μάθημα σας

* Η Emily έβγαλε πάλι ένα μαχαίρι από την τσάντα της ο Μαx προσπάθησε να την σταματήσει αλλά δεν πρόλαβε...*

(Max): Δ-δεν μπορεί να συμβαίνει αυτό...

(Emily): Σου είπα ότι πήρε το μάθημα της...

(Emma): Max....δεν νομίζω ότι θα μπορέσω να μιλίσω για πολύ ακόμα....αλλά θα ήθελα να σου πω ότι σε α-αγαπώ-ω....

* Και αυτές ήταν οι τελευταιές λέξεις της Emma*

(Max): Κ-και εγώ σε αγαπώ Emma!

* Και μέσα σε όλο αυτό το βαθύ σκοτάδι άστραψε ένα τεράστιο φως και εκεί ο Max είσε κάτι που τον έκανε να πετάξει από την χαρά του*

(Max): Emma! Είσαι ζωντανή!

(Emma): Ναι...

(Max): Πως αφού...

(Emma): Max εσύ με έσωσες....

(Max): Ναι αλλά πως!

(Emma): Έχεις μια περίεργη δύναμη που μπορείς να ζωντανέψεις κάτι που αγαπάς πολύ και δεν θες να χάσεις...

* Ο Max ερχόταν ποιό κοντά *

(Max): Τώρα που το ξέρω ότι το κάνω αυτό δεν πρόκητε να σε πειράξει κανένας και ούτε να μας χωρήσει...

* Τουλάχιστον νόμιζαν η Emma και ο Max..*

(Emma): Το ελπίζω...

* Και εκεί ο Max ήρθε ποιό κοντά και της έκανε μια αγκαλιά και την φίλισε...*

* Όταν η Emma επέστρεψε σπίτι της έλαβε ένα μύνημα νομίζωντας πως είναι ο Max αλλά ήταν κάποιος που δεν περίμενε...*

Μυνήματα...

(Lukas): Σου έλειψα...?

* Η Emma δεν ήξερε τι να κάνει*

(Emma): Όχι! Και σου είπα να μην με ξαναενοχλήσεις...!

(Lukas): Έλα Emma αφού το ξέρω οτί ακόμα σου αρέσω....

(Emma): Lukas με αδειάζεις...και σε μισώ!

(Lukas): Από το μίσος ξεκινάνε όλα...

(Emma): Όχι και όλα...

(Lukas): Καλά να είσαι έτοιμη την Παρασκευή σε θα σε επισκευτώ...

(Emma): Δεν θα σου ανήξω τότε!

(Lukas): Το ξέχνας ότι μου έδωσες κλειδιά από το καινούργιο σου σπίτι σωστά!

(Emma): Ναι..το ξέχασα...

(Lukas): Τα λέμε την Παρασκευή και μην διανοηθείς να πας οπουδήποτε θα σε βρω να το ξέρεις...

* Η Emma αγνόησε το μύνημα και πήρε τον Max*

Παιδάκια αυτό ήταν το 7ο κεφάλαιο τώρα ξεκινάμε με το 8ο! Και θέλω να σας πω ένα μεγάλο ευχαριστό που με κάνετε να βγάζω κεφάλαια για το βιβλίο μου γιατί ξέρω ότι σας αρέσει δεν θα αργήσει το 8ο κεφάλαιο να βγει kisses😘