Just a Bad Day

2--Crazy Stupid Authoritative Assuming Girl

Slowly, Ezra opens her eyes. Ayaw pa sana niyang bumangon but her mind insisted to. She's not usually waking up late. Her body clock was around 5-5:30. Im not in my sanctuary to act like a princess, pilit niyang ipinagsisiksikan iyan sa kanyang isip. Pagal pa rin kasi ang kanyang katawan sa nagdaang araw.

At sa mga nangyayari ngayon, she couldn't just waste her time sleeping. She just took a shower before going down the dining room. Its already 10 and she's a bit hungry.

Pagbaba niya ay naabutan niya silang nasa hapag kainan na. Hindi pa naman sila completo kayat wala pang gumgalaw sa pagkain.

Teka ako na lang ba ang kulang?

Saglit niyang inilibot ang paningin. Isa. Kulang pa sila ng isa. Sino nama kaya iyon-

"Aren't you going to sit?"

Napaigtad siya sa boses na nagmula sa kanyang likuran. Hindi lamang sa pagkabigla kundi maging sa manly authoritative voice itself. Minsan na niya itong narinig magsalita. Yeah the one at the room. Si she-can't-remember-if-Vien-or-what. Pilit niyang inaalala kung ano nga ba ang pangalan nito but she really can't recall. Hell, she's completely tensed at that time to give notice with his name.

"Yes! We're already complete na. So guys lets eat na!"

Masiglang wika ng babaeng hindi niya kilala. Ngayon pa lamang ay naiirita na siya rito. Shes too shallow. Nakangiti ito habang naglalagay ng pagkain sa sariling plato. Really, whats so enjoyable in there? Feeling niya maging sa simpleng pagsubo, paghinga o pag inom ay nakangiti ito. Really? In this kind of situation?

Halos kalahati lamang ng hapag ang naukupa nilang lahat. Masyado kasi itong mahaba kayat nasa isang parte lamang sila. Napaka unethical naman kung lalayo pa siya hindi ba? Pero, err. She's not comfortable eating with anybody. Lalo pa at napakarami nila ngayon. Yeah right. Loner na kung loner pero it gives her peace of mind.

Sapagkat nahuli siyang dumating ay nasa ikalawang panghuli sa left side siya ng dining table. And of course as expected katabi niyang kumakain si Viel na siyang pinakahuli. Sa kanang bahagi naman niya ay isang babae. Hindi ito umiimik hindi katulad ng iba nilang kasamahan na abala sa pakikipagkilala sa bawat isa. Subo lang ito ng subo at walang pakialam sa mga kasama. Seriously. Bakit ba ganito na lang palagi ang nakakasama niya. Si Viel naman ay ganoon din. Tanging mga kubyertos lamang ng dalawang katabi ang ingay na nagmumula sa mga ito.

Katapat naman niya si Jairo. Iyong isang lalaki sa silid. Abala ito sa pakikipag kwentuhan. Seryoso itong nakikipag usap habang iyong kausap naman nito ay abot tenga ang ngiti.

Naisip tuloy niya kung ano ba ang pinag uuasapan nila.

Natigil ang kanyang pag iisip nang maulinigan niya ang katabi na parang bumubulong.

"What is it again this time?" Iritabling niyang tanong dito. Ano naman kaya ang ipinagsusungit nito.

"Are you just going to stare at other people? Its rude. You should mind your food alone" suhestiyon nito. Marahil ay napansin siya nitong nakatingin sa mga kaharap nila. Bakit ba? Gusto lang naman niyang alamin kung ano ba ang magandang pinag-uusapan nila. Samantalang siya noon ay hindi man lamang nito tingnan habang nakikiusap.

"Why do you even care?"

"You're iritating me"

"Why are you even irritated?"

Teka- teka lang. Oh my. Kinausap siya nito. At yung sinabi niya kanina. It's not just four words. Madami yun. Dapat na ba siyang magdiwang?

"Im eating. If you want. Go to thier side"