Mardinin Masumu

37.Bölüm

Adam Arabaya bindi.Bende sırtına vurmaya başladım.

"Pislik herif naptın kocama huhuuğğğ kime diyom lan!"

Adam arkasına döndü.

En son hatırladığım adamın kafama bişey geçirmesiydi..

/\/\/\/\/\/\/\/\/\

"Ülküüü Ülküüü"

Uzaktan uzaktan sesler geliyordu.Yüzümü kaldırdım.Herşey bulanıktı.Yavaş yavaş netleşiyordu.Karşıda Başı yere eğik bir direğe bağlı olan Kayrayı gördüm.

"Kayra!"

Başını hızla kaldırdığında kafasını direğe vurmuştu.

"Ağğhh!"

"Kayra iyimisiğğnn?"

"Ülkü?"

Yüzüme baktığında gülümsedim.

"Piç!!Gel Ulan Buraya!!Çöz Bizi!!!"

Yazardan

Ülkü hala hiçbirşey anlayamıyordu.Kayra kafasının acısıyla bağırıp çağırıyordu.Sonunda bir ayak sesi duyduklarında sustular.Bu gelen...Şerefsizin önde gideni Poyrazdı.

Ülkü anlamsızca adama bakarken adam sırıtıyırdu.Kızı süzdü ve kaşlarını çatmış kızgın bir goril gibi bakan Kayraya döndü.Kayra Tolgaya

"Şerefsiz bu işle ülkünün ne alakası var bırak eve gitsin lan!"diye bağırdı.Poyraz cıkcık yaptı.

Ülküden

"Sana ne demiştim Kayra eğer şirketi üzerime geçirmessen..." Arkama geçti."..En değerlini alırım.Hatun baya güzelmiş"deyip boynumu öptü.Kayra sinirden köpürürken korkuyordum."Bırak lan onu dokunma!"Poyraz boynundaki öpücüklere devam ediyordu.Bir tane daha bıraktı ve Kayranın yanına gitti.Gözüne bir tane yumruk geçirdi.

"Ne bırakı lan!O şirketin üzerinde hakkım vardı!Babam banada bırakmıştı!Aaa ülkü sen bilmiyordun dimi?Bunun gerçek babası öldüü"şaşkınlıkla Kayraya döndüm.Bu nasıl olabirdi.Üvey kardeşimi vardı!Kayra bunu niye saklamıştıki.Bu adamda onun üvey kardeşimi oluyordu.Anlamadım.

"Aaa Kayra yoksa üvey kardeşini söylemeyi unuttunmu?O zaman annemide bilmiyordur değilmii"Kayra sinirle gözlerini kapattı.

"Bu Kayra varya annesi ölünce benim annemide öldürecekti biliyomusun Ülküü!"

Adam sinirle Kayraya silahı doğrulttu."Ölmelisin Kayra."Ben dur diye bağırırken adam sırıtarak silahı indirdi.Ve tekrar yanıma geldi.Elini şakağımdan yanağıma indirirken donmuştum.Kayra kızgın bir boğa gibi bakıyordu.

"Belkide...En değerlini almalıyım.Gözünün önünde becersem ne olurki?"

"Poyraz!!Sakın Poyraz ne istersen veririm yeterki Ülküye dokunma!"

Poyraz Kayraya döndü.

"O zaman bir seçim yap.Ya karını beceririm yada seni öldürürüm"

Kayra iki saniye bile düşünmeden cevap verdi."Vur beni!"

Poyraz sırıttı.

"Kaymak gibi hatun kaçtı neyse demekki bir kadın için kendini feda ediyorsun.Öyle Olsun"Deyip silahı tekrar Kayraya döndürdü.Yaşlı gözlerle Kayraya baktım.Bana Bakıyordu.

"Ülkü beni birgün unutacaksın biliyorum.Ama başka birini...Hayatına sokarsan o pezvenegi düzgün seç.Seni ölsemde seveceğim.Benim için sakın ağlama"

"Ayyy ne duygusal ama ölüyorsun Kayra.Diğer dünyada başarılar"Dedi ve silah sesi duyuldu.Ben donup kalırken kayranın yarasına baktım.Kalbinden vurulmuştu.Ardından iki el daha duydum.Kayranın karnı ve omzuda delinmişti."Kayra!!"Kayra bişeyler mırıldandı ve başı düştü.Ağzından kanlar akıyordu.Önünde küçük bir kan gölü vardı.Bağıra bağıra ağlıyordum.Poyraza baktım.

"Mutlumusun!Öldü işte!Bi yararı oldumu sana!Şirketler üzerine geçtimi söyle!Öz değil Ama sen abini vurdun!Şerefsiz!!"

Poyraz bana döndü.Eli hala havadaydı.Başı bana dönüktü.

"Böyle olsun istememiştim.Böyle hayal etmemiştim.."dedi ve Kayraya baktı.Arkama gelip beni çözdü.Ayağa kalktım ve yanına gidip onlarca Tokat,Yumruk,Tekme attım ama karşı çıkmadı.Yerinden oynamıyordu pislik.En son yüzüne tükürdüm ve çıktım.Dışarıda akşam olmuştu.Ben bağıra bağıra ağlıyordum.Kayrayı öylece bırakıp gitmiştim.Yolda geçen insanlar bana bu gerzekmi bakışı atıyolardı.Yoluma tınlamadan devam ederken bir inşaat gördüm.Acaba yine Güneş gelirmiydi?İnşaatın tepesine çıkarken bir grup çete gördüm.Bana bakıyorlardı bende onlara"Ne var lan!!Önünüze dönün Piçler!"Koşarak tepeye çıktım.Ve oraya oturdum..Kayrasız bir hayat vardı Ama belki olmayabilirdide...

Eveğğtt Sonraki bölüm vee sonra Finağğğlll!İkinci kitabın birinci bölümü kapağı adı falan filan hazığğr!İyi Perşembeler :p