Allein
Pag labas nya ay Di ko na napigilan ang muling pag babalik ng mga alaala.
FlashBack
Kasalukuyan kaming kumakain sa isang restaurant dito sa building ng condo namin. We're living together for a couple of months now.But now she's very different. I know that theres something wrong. Parang lutang sya.
"Dont you like the food?" tanong ko dito.. Di ito nag salita.
"Hey.." i held her hand. "May problema ba?"
"Are you happy with us Lein?" tanong nito
"More than happy mahal. why? is there something you want to tell me?"
"A-ano kasi Lein.. My tito from new york was offering me to work in his company."
"NO." madiing sabi ko dito.
"but Allein that was a good opportunity for me. konting panahon lang naman un eh-"
"i don't want this kind of conversation anymore!" madiing sabi ko dito.
"Allein.."
"Please!" nag taas na ako ng boses. "Sa kompanya ka namin mag trabaho. Ibibigay ko sayo ang sahod na sasahudin mo dun."
*pak!*
Nagulat ako sa sampal na iyon. Nasapo ko ang pisngi ko.
Pinag titinginan na kami ng mga tao dun sa restaurant. Hinatak ko ito palabas ng restaurant.
"Ano ba Allein?!"
--
"Why do i have this feeling na tinanggap mo na yung offer na yun bago mo pa ito ipaalam sa akin?" Nang gagalaiting sabi ko.
She wiggled her arm.
"Im sorry. Pupunta ako dun whether you like it or not."
"Tell me yan ba talaga ang totoong rason? O may iba kana? Do you still love me?" Tanong ko dito.
Gusto kong kabahan ng yumuko ito at umiwas ang mata. Hinawakan ko ang braso nya, madiin.
"Nasasaktan ako Allein!" Anito.
"Sa palagay mo ako hindi?" Sabi ko dito. "Just fucking answer me."
"Oo Allein. I fell out love with you! Ayoko na!" Hindi ako naka huma sa sinabi nya. Napabitiw ako sa braso nya
"Hindi magandang biro yan." Kung biro yun ramdam ko ang pag punit ng kung ano sa loob ko.
"Im not kidding Allein." Parang bomba yun sa pandinig ko
"B--but why? May mali ba saken? Ano? May nagawa ba ako? Ano?! Tell me!!" Sigaw ko sabay suntok sa pinto ng condo ko.
"Wala! Ayoko na. Ayoko na Allein!!"
Dumeretcho ito sa kwarto at kinuha ang maleta.
"M-mahal wag naman ganito.." pinigil ko ang pag iimpake nito. "Wag mo akong iwan. Hindi ko kakayanin." Sabi ko habang inaalis ang mga damit na nilalagay nya sa maleta nya.
"Allein please!"
Napahawak ako sa dibdib ko dahil sa pag guhit ng kung anong sakit dun. Di ko pinansin ang mahirap na pag hinga ko. Marahil dahil lang ito sa pag iyak ko. Natapos syang mag impake hinila nya ang maleta palabas. Sinundan ko sya. Lumuhod ako sa kanya.
"M--mahal wag mo akong iwan!!"
Nakaramdam ako ng pang hihina ng tanggalin nya yung braso ko at tuluyang umalis.
---
Kringg..
Napa pitlag ako ng mag ring ang cellphone ko. Di ko napansin na napa luha na pala ako sa alaalang iyon.
"Baby! Thank you sa flowers." Si Kath.
"Anything for you. How was your day? By the way ate gusto ka daw makita ni ate." Sabi ko dito. Close kasi ito kay ate. Si ate lang naman kasi ang may gusto dito.
"She texted me nga" anito
"Ms Kath next set na po!" Anang ting sa kabilang linya. Artista kasi ito.
"Uh baby i have to go. My taping kami eh. See you. Bawi ako baby. I love you." Nawala na ito sa kabilang linya.
Sumandal ako sa swivel chair ko. Muling bumuhos ang ilang alaala
Flashback
Sinusundan ko parin sya buhat ng umalis sya sa akin. Nag makaawa ako na bumalik na na sya pero bingi sya. Ni hindi nya ako hinaharap.
Hanggang sa dumating na ang wedding ni Pj.
"Wala ang groom at ang maid of honor!" Para iyong bomba sa pandinig ko. So all along si Pj un? Put*ng ina!
Nag bakasakali pa ako na baka andun pa sya sa dati nyang inuupahan. Pero wala na,wala na sya. Parang gusto ko ng mamatay.
Umuwi ako sa condo ko and drink my self to death. Gusto ko lang makalimutan ang lahat ng ito.. Gusto kong makatulog agad. Gusto ko ng mamatay. Pero hindi, hindi pwede. Babalik sya. Babalik sya sa akin. Pero lumipas ang ilang araw hanggang naging linggo na walang Kaye na bumalik. Di ako lumalabas ng condo ko nun. Lagi akong lasing. Puro alak lang ang nilaman ko sa tyan ko. Hanggang sa halos isang buwan ata nun ng pumasok sa isip ko ang mag pakamatay..
Nag laslas ako nun. Nag hihingalo na ako ng may marinig ako na pag mura. hindi ko na alam kung sino yun. Basta ang alam ko lang gusto ko nang mamatay. Gusto ko ng tapusin ang pag hihirap ko na ito. Gusto ko ng mawala ang sakit na ito. Gusto ko ng mawala.
Naramdaman ko ang pag buhat akin. Yun na ang huling alaala ko at nag dilim na ang lahat sa akin.
Nagising ako na nasa hospital na ako at narinig ko ang pag hikbi ni mama. Parang ayokong idilat ang mata ko nun. Kaya pinatili ko na lang na pikit ang mga ito.
Nariring ko ang pag iyak ni mama. Napa luha din ako. Naawa ako sa sarili ko. Naawa ako kay mama.
"Anak.. si mama to.." narinig ko ang hikbi ni mama. "Dont do that again. Wag mong iiwan si mama." Ani mama habang pinupunasan ang mga luha na nag landas sa mata ko.
Mag isa lang ako ng mag pasukan ang mga kaibigan ko si Alex, Ian at Jerwin
"Tol di mo dapat ginawa un. Iyak ng iyak si tita." Ani Alex.
"Di nyn na dapat ako dinala dito!! Dapat hinayaan nyo na akong mamatay!" Sigaw ko.
Napalingon ako ng may pumasok sa pinto. Si Kim. I can see so much sadness in her eyes.
"Boys iwan nyo muna kami."
She became my bestfriend. Everytime na lasing ako sya ang nag ti tyagang mag alaga sa akin.
"Tama na yan anak. Lasing ka na naman." Napalingon ako kay papa.
"Sorry pa. Sorry kasi ang hina ko. Sorry kasi hindi mo ako maipag mamalaki. Look at me. Iam wasted. Dahil lang ito sa isang babae. Walang kwentang babae. Sorry papa. Sorry." I cried. Fucking tears!!
My father tapped my shoulder at kinuha ang bote ng alak sa akin.
"You'll get through this son. Malalampasan mo din ito." Ani papa.
"Kim suggested that i should undergo rehab." Sabi ko kay papa.
"Shes an angel to you son. Gusto mo ba? Youre going to stay there for less than a year." Ani Papa.
"I want to be better pa. I want to fix myself." Sabi ko dito.
"Were on your side son."
