Unexpected within Reality [Underconstruction]

©ฅ'ω'ฅ© Five

»~«

Nichole's PoV

"Okay magsimula na tayong mag aral." At ganun nga nagsimula na kaming mag-aral nakakatamad ang boring bukod syempre sa paborito kong math. Sabi nila mahirap daw ang math pero para sa akin hindi. Nadadalin pa nga ako sa math kesa sa english.

Ang boring ayaw ko na mag aral kanina pa kaming nag aaral mga 68928363672819101727 minutes joke mga 4 hours lang siguro.

"Ang boring gusto ko nang umuwi."

"Haven't you heard, your staying here for two months."

"Oo nga pala! ehh.. gamit ko?"

"It's in that corner, you're not even aware of you're surroundings."

"Sorry naman. Eh sa kanina pa ako nabobored pake mo. Saan nga pala ako matutulog?" Tanong ko.

"Jan ka sa queen sized bed." Bakit kaya meron dito nyan? Pagkapasok ko kasi kanina nandito na yan. Sino kaya kasama nitong matulog dito, mama nya?

"But if you're scared I can share a bed."

"Uuwi na ako." Baka manyakin pa ako nito maka alis na lang. Papalakad na ako palabas ng sinabi niya kung saan daw ako pupunta, diba kakasabi ko lang na uuwi ako ang bingi talaga nito.

"Do you know where this place is? You're not really paying attention when we were on the car. Were on a mountain retard."

Iniinsulto pa ako nito, hindi po ako bobo pero ano daw sabi nya nasa..

"Bundok?! " Di ko napansin un ahh kasalanan to nung gwapong butler na nasa harapan ko kanina.

"Hahahaha.. You didn't even noticed that, you're such a retard."

At pagkatapos na pagkatapos niyang sabihin un *growwwwwwlll* un ang dahilan kung bakit bigla kaming tumahimik. Agrghhh nakakahiya, buti na lang hindi nya ako tinawanan.

"Almost forgot, we haven't eaten yet."

May pinindot syang pulang switch. Pag katapos ng limang minuto dumating na ang pagkain namin. Salamat at makakakain na ako gutom na gutom na ako kanina pa, pero ang bilis ha, wala pa nga kaming sinasabi.

Pinatong lahat ng pag kain dun sa lamesa dito sa loob ng room kung saan kami nag-aral kanina. Pagkatingin ko sa appetizer hangang sa dessert bakit parang paborito ko tong lahat at parang deja vu? nangyari na ba to.

"Why aren't you starting yet? All of those are my favorites so don't you dare complain?"

"Wait! Di nga? Eh paborito lahat to eh."

"What a coincidence." Bakit kaya parehas kami ng paborito. Masyado naman ata kung tatawagin nating tong pagkakataon lang.

Nang matapos na kaming kumain pinaligpit na nya ang mga palto. Inaantok na ako ang dami ko kasi nakain. Matapos ang sampung minuto hindi ko na alam ang nagyari nakatulog na ako, pagkagising ko nung umaga tulog pa si Mike kaya nakaisip ako na magrequest kung pwede kong gamitin ko ang kusina at gagawa ako ng breakfast.

Bakit hindi? At baka nagsasawa na din si young master sa high class food." Sabi nung Head maid, hindi ko pa din alam pangalan nya.

"Thank you po!"

"No I should be the one whose grateful."

"Bakit po?" Bakit sya mag magpapasalamat eh, ako nga ang manghihiram?

"Wala lang."

Pagpasok na pagpasok ko sa kusina nganganga ka sa laki, pagka organized at pagkaganda ng kusina pag tingin ko sa ref ang daming laman. Okay tama na ang pag hanga mag stastart na ako. Pagkatapos ko tumingin ako sa orasan at 6:30 na ang pasukan namin ay 8:00 pumunta na ako sa kwarto ni mike. Kumatok muna ako.