i don't care ☯ adrinette

five

[ben ne yazmışım, siz nasıl okumuşsunuz aq? düzenlendi.]

Genç adamın beyaz yüzü hafifçe pembeleşti. Önüne döndüğünde genç kız kıkırdayıp uzandı ve hızla uykuya daldı.

Adrien, yüzündeki mutlu tebessümle fısıldadı. "Sen de iyi ki varsın Marinette."

Sonrasında önüne döndü ve motoru çalıştırdı. Yavaşça ilerlemeye başladı ve ardından hızlandı. O sırada kendi bile zor duyacak bir şekilde fısıldadı. "Seni seviyorum."

Genç kızın evine geldiklerinde, onu uyandırdı ve sessizce konuştu.

"Marinette. Geldik güzelim. Hadi uyan."

"Yaaa anne, beş dakika daha. Lütfen."

Adrien, kendisine anne demesinden ötürü kıkırdamaya başladı. Ardından kıkırtıları, gülmeye ve gülmesi kahkahaya dönüştü. Genç kız, gülme sesleriyle iyice ayıldı ve doğruldu. Sonrasında söylediği şeyi fark etti ve utandı. Utandığını belli etmemek için o da gülmeye başladı. Gülmeleri bittiğinde, iki genç de birbirinin gözlerine bakıyordu. Biri ormanlarda öylece dolaşırken, diğeri çoktan okyanusta boğulmuştu.

Adrien, boğulduğu okyanustan hızlıca kurtuldu ve konuştu. Cümle kurmak onun için zorlaşmıştı. Evet, o diksiyonuna rağmen.

"Evi-evine geldik Marinette."

"Teşekkürler Adrien." dedi ve genç oğlanın yanağına bir öpücük kondurdu. Ardından hızla arabadan indi ve baş dönmesinin geçmesini bekledi. Birkaç adım ilerledikten sonra arkasını döndü ve el salladı. Genç oğlan da ona el salladığında arkasını döndü ve çantasından anahtarını çıkardı. Yarı pastane yarı apartman olan binanın kapısını açtı ve içeri girdi. Arkasını döndü ve baktı. Adrien'ın onu izlediği gördüğünde başını eğerek yeniden minikçe teşekkür etti. Adrien arabasını hareket ettirdiğinde, Marinette merdivenlere yöneldi ve evinin kapısını açtı. Çantasını ayakkabılığın olduğu yere koyduktan sonra topuklu ayakkabılarını çıkardı ve eline aldı. Çatı katında olan odasına çıkan merdivenlere yöneldi ve odasının alttan girişli olmasına sövdü. Kapıyı açmak kolayken, kapatması zordu. Mutlaka ses çıkarıyordu. En az ses çıkaracak şekilde kapıyı kapattıktan sonra nefesini verdi. Nefesini gerginlikten tutmuştu ve bunu yeni farkediyordu.

Hızla dolabına yöneldi ve üstündeki mini eteği ve omuzundan başlayan siyah, uzun kollu, ince kazağını çıkardı. Pijamasını giydi ve banyoya yöneldi. Duş almak istiyordu ama saat gecenin biriydi. Ailesinin uyanmasını istemediğinden sadece makyajını temizlemekle yetindi. Odasına geri döndüğünde çantasını ve telefonunu aşağıda bıraktığını farketti. Ağzından çıkan küfürü tutmaya çalışmadı ve aşağı indi çantasını ve telefonunu aldı, odasına geri çıktı. Kapısını sessizce kapattı ve telefonunun kilidini açtı. Ardından yatağına doğru ilerledi. Bu esnada WhatsApp'a girdi ve Adrien ile olan konuşmasına tıkladı. Hala sarhoştu ve çift görüyordu. Bunu umursamadan yazdı.

← actually adrishit

Twşwkkğr edetim Adwitem

[Twşwkkğr edetim Adwitem]
Rica ederim marimari
Ama benim ismim Adwitem değil, Adrien

Bişiyprun srmi aotal
Yazqmuypruö

Farkındayım dalga geçiyorum
Alındım ben aptal değilim

Aptaşın önfe gidenifin

:((
Bu beni üzer

Daha öok üxülcen

Hiç mutlu olmadım ki zaten :d/
Nasıl üzülecekmişim güzelim?

Güzekim mş
Sne iui mşsin salqk

Yokluğunda iyi değilim/
Gözlerindeki okyanuslarda boğuldum/
Senin deyiminle ormanlarıma hapsetmek istedim seni/
Ama olmadı Marinette/
Sen kendi okyanuslarına bakmadan, başka okyanuslara açılıyorsun/
İyiyim.

𝓵𝓪𝓿𝓮𝓪𝓾