Annesini iki aydir kaybetmis olan Deniz babasida esinin olumunden sonra bir kizinin oldugunu unutmus esinin mezarinda zaman geciriyordu.Genc kiz Deniz'i sadece Ali dayisi ve
en yakin okul ve sira arkadasi Bora yardimci olup onu ayakta durdurmaya ca...
"İmdaaat!" Diye bağırdım an bütün sesimi yükselttim.
Sesimi yükseltmemle üzerimdeki adam sert bir şekilde tokat bana yapıştırdı. Yediğim tokatla gözlerim bir kapanıp başım dönmeye başladı.
Başımın ve vücudumunagrısıyla kendime gelerek gözlerimi aralıklı açmaya başladım. Gözlerim her aralandığında Kaya'nın yüzünü görür gibiydim. Bir iki kere daha kırpıştıktan sonra gözlerimi tam açtım ve kendime geldim. Kaya karşımda durmuş bana kara gözleriyle bakarken neler olduğunu anlamam 30 saniyemi almıştı.
Mezarlık , o adam , adamın pantolonumun indirmesi, göğsumdeki o eller ve daha fazlası hayaller gözümün önümden geçerken korkarak fevri harektele ayaklanıp ağlamaya başladım. Ayaklanıp ayaklanmaz Kaya da benim gibi ayaklanıp kollarımdan tuttu;
" Deniz! Deniz. Hiçbirşey olmadı!"
Diye söylenirken ben tek kelimesini duyamıyordum. O anlar aklımdan geçerken delirecek gibi olmuştum.
" Deniz ! Deniz"
Yüzümü avuçlarına alarak kendisine bakmamı sağladı ve anlını anlıma dayarak" derin derin nefes al. " diyipkendisi dederin derin nefes alıp veriyordu. Bir öğretmen gibi ders gösteriyor gibi.
Kaya'nın dediğini ve yaptığı gibi yapmaya başladım.
" afferim sana, şimdi. Sana hiçbirşey olmadı. Dün akşam sana birşey olmasına izin vermedim. "
