Lab Partner//taekook

22

beklettiğim için üzgünüm bu yüzden uzunn ve bol feels geçireceğiniz bir bölümle karşınızdayım

oylarınızı ve yorumlarınızı lütfen esirgemeyin böylece beğendiğinizi anlayabileyim ve yeni bölümü yazacak hevesim olsun 😌💓

iyi okumalar~

________________________________

"Glider dediğimiz aracı bu noktadan bıraktığımızda aşağıya ulaşana kadar geçen süreden ve bir takım formülden yararlanırsak yerçekimi ivmesini hesaplayabiliriz gguk-ah. Soruda bizden bunu nasıl kullandığımızı anlatmamızı istiyor "

Bir halt anlamıyordum.

Taehyung'un salonunun ortasındaki bir masada, kağıdın üzerine çizmeye çalıştığı deney düzeneğine bakmam gerekirken geldiğimden beri tek yaptığım şey hareketini bir an bile olsun kaybetmeyen dolgun kırmızı ve ısırılmaktan biraz da parlak olan dudaklarını izlemekti.

Halimden tabii ki de memnundum fakat bütün sorumluluğu onun üzerine atıyor oluşum içimi rahatlatmıyordu. Dudaklarını mı yalamıştı o?

" Jeongguk? "

" Hm? "

" Bu beşinci soruşum olacak ama, kahve molası falan mı versek diyordum?"

Tuttuğu kalemi yorulduğunu belli edercesine kağıtların üzerine bırakıp kendini arkaya bıraktığında zarif parmakları direkt olarak şakaklarını bulmuştu. Yavaş hareketle bulundukları yerde oval hareketler çizen parmaklarla hipnotize olmuş gibi yaptığı her bir hareketi itinayla izlediğimi farketmiştim. Özellikle yaptığı bir şey yoktu, ben yine de çoktan gözlerimi Taehyung'dan alamaz haldeydim.

"Uhmm, evet- iyi olur sanırım.. " minik bir tebessümle sırtını yaslandığı koltuktan ayırırken iki elimi de göğsüne koyarak doğrulduğu yere geri yaslamıştım onu. Çok yorgun gözüküyordu çünkü açık sözlü olmak gerekirse aramızda beynini tam anlamıyla kullanan bir o vardı. Fiziksel olarak bir şey yapmamış olsak da beynini çalıştırmak onu fazlasıyla yormuş olmalıydı

" Hyung kalkma, en azından kahveleri ben yapayım.. hem, çok yorgun gözüküyorsun.. hm? Sadece malzemelerin yerini söyle sen bana" dediğim şeyle birlikte kaşları havalandı ve şaşkın ifadesinin yerini samimi bir gülücük aldı. Bir elini uyluğuma bırakırken olduğu yeri bir iki kez pat patlamıştı.

" Lavabonun üstündeki dolapta bardakları göreceksin, kahve ve şeker de kapının hemen yanındaki dolapta, eğer bulamazsan seslen bana tamam mı? " uyluğumdaki elin üstüne çok düşünmemeye çalışarak olduğum yerde doğruldum ve kafamı anladım dercesine aşağı yukarı sallarken mutfağın yolunu tuttum. Yaptığı her bir harekette kalbimin böylecesine tekliyor oluşu haksızlıktı.

Başkalarını baştan çıkaran ve en ufak hareketiyle etkisi altına alan her zaman ben olmuştum. Şimdiyse ilk defa bir erkek tarafından böyle duygulara maruz kalmak beni alışkın olmadığım hislere sürüklüyordu.

Derin bir nefes alarak suyun kaynamasını beklerken bir yandan da Taehyung'un yerlerini söylediği malzemeleri tezgaha koyuyordum. Suyun kaynadığını belirten düğme kendiliğinden atınca hazırlıksız yakalandığım için irkilip kafamı lavabonun üstündeki dolaba vurmuştum. Anında acıyla inlerken elimi vurduğum yere koyup ovmaya başlamıştım ama acı çok keskindi, aptal dolabın orda ne işi vardı ki sanki?