Je t'aime, Milan

SPECIAL CHAPTER: I Love You

Milan's POV

Nagre-review ako. Dahil kailangan kong i-maintain ang grades ko. Sayang naman kasi kung hindi ko ipagpapatuloy lalo na at nasa ikatlong pwesto na ako. Yes, I already replaced Wilton on his rank. Hays, I'm still in pre-med pero grabe na ang pagod at stress na nararanasan ko. Ewan ko ba.

At ngayon, ang daming nakakalat na mga papel at libro dito sa sahig ng unit namin ni kuya, dahil ganito ako mag aral. Sobrang makalat.

"So busy, mon amour." napalingon ako nang marinig ko iyon, and I just smiled.

Freed is here, and he will stay with me until kuya came back. Hindi ko nga alam kung ano ang sinabi niya kay kuya para pumayag iyon na dito muna siya mag stay dahil hindi makakauwi si kuya Mikoy rito sa bahay sa loob ng ilang araw.

Doctors.

He's currently playing with Jet'aime, while I'm studying.

Sa pagkakaalam ko, napaka-busy niyang tao, dahil negosyante to at napakaraming ganap sa buhay. Pero nakukuha pa niyang samahan ako. But, I like it anyway.

I feel safe, kapag nandito siya.

Hanggang ngayon ay nakatuon pa rin ang atensyon ko sa librong hawak ko. Ang kamay ko ay abala pa rin sa pagsusulat ng mga importanteng detalye na dapat kong pag aralan. Pero, napatingin na lang ako sa kanya nang bigla niya na lang kunin ang ballpen ko.

"Freed... Ibalik mo yan." hindi ko pa rin siya tinitingnan.

Busy ako sa pagbabasa. Hindi ko nga lang mai-take note ang mga importanteng details na nadadaanan ng mga mata ko dahil kinuha niya ang ballpen ko.

"Freed, yung ballpen ko, akin na." alam ko namang narinig niya ako. I lend my hand, at inaasahang ibibigay niya ang ballpen ko pero hindi niya pa rin ginawa.

"No. Pansinin mo muna ako." I heard he said, but I didnt do it. I still make myself busy in reading this book na hawak ko.

"Busy ako..."

"No ballpen too." sabi niya.

Freed naman e. Bahala ka nga diyan. Kumuha na lang ako ng ibang ballpen sa bag ko, pero malas lang kasi naalala kong nag iisa lang pala iyang ballpen ko.

Mapipilitan akong kunin sa kanya ang ballpen ko.

"Freed, ibalik mo na yan sabi e." pamimilit ko pero hindi pa rin niya ito binabalik sa akin.

"Look at me first. Pansinin mo naman ako. You're so busy on your books." nang sinabi niya iyon ay napalingon ako. Hmm?

I dont have any choice than to look at him. At nang nagawa ko iyon, inihiga niya ng maayos si Jet'aime sa sofa. Saka niya ako tiningnan.

"Tumingin na ako sayo, kaya akin na." I said, while waiting for him to give my ballpen back to me. Pero, hindi niya pa rin ibinigay.

Tumayo siya, dahilan kung bakit napatayo rin ako.

"Abutin mo." he said, at itinaas niya ang kamay na may hawak sa ballpen ko.

Naman e! Hindi na nga ako masyadong biniyayaan ng height, ipaaabot mo pa sa akin yan!

He's taller than me, at imposibleng maabot ko iyon.

So, I planned to jump, para lang makuha ang ballpen ko. Pero nagulat na lamang ako nang kargahin niya ako. Dahilan kung bakit pumulupot ang aking kamay sa kanyang leeg, and causing my legs to wrap around his waist. It was my support, para hindi ako mahulog dahil sa ginawa niya.

And then he walk. Hindi ko alam kung saan siya papunta. Naramdaman ko na lang na nakasandal na ako sa pader.

I looked at him, and he did the same.

"Nag aaral ako, kaya ibaba mo na ako." sabi ko. But he didnt let me go. And I just feel his hand on my thighs.

"Freed..." I said, but he didnt said a word, and just kissed me. At nagsalita siya nang magkawalay ang aming mga labi.

"Hindi kita ibababa, nor let you go." sabi niya, and kissed my lips again. "Kanina ka pa nakatingin sa libro mo, at hindi mo ako pinapansin."

"Nag re-review nga ako."

"Stop it and put your attention on me." he said, and he just kissed me again.

Hinayaan ko lang siyang gawin niya iyon sa akin, as long as hindi na siya lalampas dito. Just my lips, hindi na dapat umabot sa iba.

"Hanggang kailan ba kasi bago ka makatapos sa pag aaral mo?" tanong niya.

"Well, kung hindi ako nagkakamali, 4 years sa college/premed, 1 year post graduate internship, months or even a year for preparation sa board exam, 3-5 years residency, 2-4 years sub specialty or fellowship, at 1-2 years for sub subspecialty." paliwanag ko sa kanya.

And I just smiled when he pouted.

"That's too long. I want to marry you now." sabi niya, at napailing na lang ako.

"I'm still young and I'm not ready for that--"

"I know." he kissed my forehead, "Kaya nga ako nag co-control sa sarili ko, even if I really want to do everything I want on you. Because, I want you to reach your dreams first, before marrying me." he said.

At dahil doon, mas lalo akong napangiti. I'm glad that he know his limitations.

"Medyo matagal rin bago ako makatapos ng pag aaral. And I still want to do all things na gusto ko. Makakapaghintay ka ba?" tanong ko sa kanya.

"Of course." he said, "Finish all your studies, and let me accompany you in every thing that you want to do."

And after that, he kissed me again.

"I love you." he said.

"I love you, too."

I'm so blessed to have a Freed Tan in my life. I'm so lucky. I love you.