Gülümse

11.Bölüm

Almila uyanık kal. Kendi kendime bunu sayıklarken yolda kanlı elbisemle yürümeye çalışıyordum. Ayaklarım bana itaat etmeyip yere düşmeme sebep oluyordu.

Bulut

Batu'nun babasıyla hastaneye doğru gidiyorduk. Almila bulunmuştu ama yaralanmış olmalıydı.

Hastaneye girer girmez ameliyat hanenin önüne geldik. Kızlar ağlıyor bizimkiler de onları sakinleştirmeye çalışıyordu. Ameliyathaneden bir adam çıkınca koşup yanına gittim.

Bulut: A-almila iyi mi? İyileşecek mi?

Doktor: Buraya gelene kadar çok kan kaybetmiş, durumu kritik ve bünyesi çok zayıf.

Bulut: Kan gurubu ne? Ben verebilir miyim?

Doktor: 0 rh-

Bulut: Benim de o, hadi gidelim. Lütfen onu kurtarın.

Doktor: Beni takip et.

Almila

Gözlerimi açınca zifiri karanlık bir yerdeydim. Bir süre etrafa bakınarak yürüdüm. Sonra önümede bir kapı belirdi. Kapıyı açıp içeri girdim. Bir bahçeye çıkmıştım. Küçük bir kız ve çok güzel bir bayan vardı. Yanlarına gidip konuşmalarını dinledim.

Küçük kız: Anne ben de büyüyünce senin kadar güzel olabilir miyim?

Kadın: Olacaksın Almila. Hatta sen daha güzel olacaksın.

Almila mı yeniden her yer karanlık olunca üşümeye başladım. Sanki kanım çekiliyordu.

Bulut

Ameliyathane kapısında beklerken doktor çıktı.

Doktor: Hastamızı... Kaybettik

Hayır mantıklı değil!! O çok güçlü bir kız... Böyle ölemez. Almila lütfen bizi yanlız bırakma. Yere düşüp ağlamaya başladım. Acilin kapısından hemşire çıktı.

Hemşire: hastamız geri hayata bağlandı.

Almila beni duymuştu. Bizim için pes etmeyecekti. Böyle hissediyorum. Doktor ve hemşire içeri girdi ve ben de olduğum yerde ağlamaya devam ettim.

Almila

Karanlıkta yatatken kalın bir ses bana seslendi.

" gel Almila seninle biraz gezelim."

Beni bir kapıdan içeri soktu. Kızlar tuvaletinde Uğrun beni dövüp bayılttığı zamandı. Gözlerim dolarken hayır anlamında kafamı salladım.

Almila: Hayır! Hayat her zaman kötü değildir. Bana bunu yapma.

O sırada sahne değişti ve Alinle arabanın üstünde cimri sevgilimi söylüyorduk.

Kolumdan tuttuğu gibi beni başka odaya sürükledi. 11 yaşında hiç birşey yapmamama rağmen üvey annem beni sandalyeye bağlayıp gidiyordu.

Almila: Sana yenik düşmeyeceğim!!

anında sahne değişti kızların bana gıcıklık yapıp videoya çektiği zamana.

" Yaşamak için bir sebep yok! "

Beni tekrar başka odaya sürükledi.

" Bak çok acı çektin gel benimle."

Babamın beni dövdüğü sahneydi. Hızla sesin sahibine döndüm.

Almila: Yanılıyorsun beni çok seven arkadaşlarım var.

Sahne değişip film izlediğimiz geceye gitti.

Almila: Bulut da var.

Sonra herşey kayboldu ve benim hafızam kapandı.