Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
- - - - - - - - - -
"kusura bakma. bunu açmam gerek jeongguk."
"sorun değil hyung."
jeongguk, gülümseyerek bakışlarını yemeğine çevirdi. gittikleri güzel bir restoranda, akşam yemeği yiyorlardı. sabahın erken saatlerinden beri beraber takılan ikilinin randevusu bitmek üzereydi.
taehyung çalan telefonunu da yanına alıp masadan uzaklaştı ve lavaboya gitti. jeongguk o sırada elindeki kaşıkla yemeğiyle uğraşıyordu. taehyung ile sohbet etmekten, yemeğini yiyememişti. kendini aç hissetmiyordu, taehyung açlığını unutmasına sebep olmuştu.
jeongguk masada kendi kendine oyalanıyorken taehyung, kısa bir süre içinde masaya geri dönmüştü. kaşları çatılmış ve gergin bir ifadeyle. küçük olan meraklı gözlerini taehyung'a çıkarmış ve;
"iyi misin hyung?"
taehyung kısaca başını sallamış ve kalkmaları gerektiği hakkında bir şeyler mırıldanmıştı. küçük olan şaşkınlığını belli edebilecek bir süre bulamamış ve o da sadece mırıldanarak onaylayabilmişti taehyung'u. ikili parayı ödeyip, restorandan çıkmışlardı.
jeongguk, beraber yürüyorlarken bile hala devam eden sessizlikten dolayı fazlasıyla gerilmişti. dudaklarını kemirmeye başlamış, meraktan çatlayacak raddeye gelmişti.
"hyung, cidden. bir şey mi oldu?"
jeongguk daha fazla bekleyemeden, merak içinde sorusunu yöneltmişti esmer gence. taehyung, genç çocuğa kafasını çevirmeden sakince cevapladı.
"hayır. yoruldum biraz."
jeongguk kafasını sallayıp, ellerini ceplerine koydu. taehyung bir cevap alamadığında tekrar konuştu;
"eve gitmek ister misin?"
jeongguk istemiyordu ama taehyung yorulduğu için ona karşı gelmek istemedi. yorulduysa, eve gidip dinlenmeli diye düşündü.
"yorulduysan gidelim hyung."
taehyung da onayladığında, günün başına nazaran finalde oldukça kötü biten buluşma, evlerine gittiklerinde son bulacaktı. ister istemez jeongguk'un morali bu durum karşısında epeyce düşmüştü.
