The Badboy, Cupid & Me [Voltooid/Dutch]

The Badboy Cupid & Me [ 3 ]

Tja, dit is gênant.

De jongens stoppen met praten, en staren mij aan. Ze staren gewoon naar mij.

Ik had de neiging om de leraar wakker te maken.

Op zijn bureau ligt een stapel lege blaadjes, en ik pak er een, en ging op een stoel zitten. De vijf jongens zaten helemaal achterin van de klas op een rij. Nu snap ik wat Gabby bedoelde met dat hun plaatsen gereserveerd waren. Niemand anders kwam dan ook in de Nablijf lokaal.

"Wel, wel, wel... Als we daar onze Franse meisje hebben." Ik herkende die stem meteen; Valentino. "Wat brengt jou naar ons bijna onbewoonbare paradijs?"

Het kostte me even om te realiseren dat hij op antwoord wacht.

"Ik was...umm...te laat...in mijn klas."

Na een moment van stilte, en gestaar van vijf jongens...

... barstte ze in lachen uit.

Ik zat daar maar te zitten in deze stoel. Ik voelde me vernederd over hoe zielig mijn antwoord uit mijn mond kwam. Ik moest eigenlijk zeggen dat ik de leraar uitschold of iets dergelijk.

Valentino veegde een traan uit zijn oog, en grinnikt "Je bent schattig Chloe, heel erg schattig."

Shit, ze weten mijn naam.

"Het is niet leuk om jouw agenda niet meer te hebben he?" Grijnst een van de tweeling.

En dan heb ik het- Zij hebben mijn agenda. Hoe weten ze anders mijn naam?

"Mag ik het alsjeblieft terug?"

"Aww net wanneer ik dacht dat ze niet schattiger kon zijn, zegt ze alsjeblieft."

Ik kijk Valentino aan totdat hij zijn handen voorzichtig in de lucht doet. Net zoals bij politie.

"Stop met het ontwijken van mijn vraag. Mag ik hem terug?"

"Aww geen alsjeblieft dit keer Little C?" Ik kijk hem weer aan. "Wat?! Kijk me niet zo aan, ik heb hem niet."

Ik kijk naar de tweeling. Allebei schudden ze hun hoofd.

Ik kijk naar Dennis, en hij geeft een een schattige glimlach. "Sorry Chloe, ik heb hem niet."

Eindelijk kijkik naar Reece. Sexy, Hot, Gevaarlijke, Badboy Reece. Hij leunt achterover in zijn stoel en zijn sterke gespierde armen, had hij achterop zijn voorhoofd gelegd. Zijn ogen grijpen weer mijn aandacht- God, ze zijn geweldig. En dan zijn haar, het bruine haar zag er nu echt heel zacht uit. Ik moest mezelf echt in de hand houden, anders zou ik het nog gaan aanraken. En dat is heel raar op dit moment.

"Jij hebt mijn boek." Sis ik. Het was niet eens een vraag. Ik wist het gewoon. Maar ik kreeg wel mijn antwoord.

Hij grijnst

~*~

Ik heb echt nooit gedacht dat ik dit zou zeggen maar...

Nablijven was gewoon tof.

De jongens waren echt grappig om te zien, daarom vergat ik mijn papiertje met de reden waarom ik hier zat in te vullen.

Ik moet nu nog 500 woorden opschrijven waarom ik die dingen heb gezegd in de klas. Alles in details.

"Maak je geen zorgen, het boeide hem toch niet." Valentino draait zijn hoofd naar de leraar die nog steeds slaapt.

"Slaapt hij hier altijd als jullie er zijn?"

"Hij is net vader geworden. Dus veel geschreeuw in de nacht- en het is niet het lieve soort kindje als je weet wat ik bedoel." Hij beweegt met zijn wenkbrauwen. Ik rol mijn ogen.

"Je bent een klote jongen."

"Dankje Little C."

We lopen een beetje door de gangen als er ineens een vraag in me opkomt. "Hoe komt het dat niemand van jullie mij al heeft gevraagd of ik jullie wil verklikken of niet?"

"Omdat we weten dat je dat niet wilt."

"Ik stop met lopen. "Wat?"

"Eigenlijk weet Reece het zeker, de andere zijn er toch niet echt zeker van."

"En jij dan? Denk jij dat ik het wil vertellen?"

Valentino lacht. "Neh, ik denk dat je daarvoor teveel van ons houd." Terwijl hij dat zei, wreef hij door mijn haar. Ik sla zijn arm weg, maar het was al te laat- mijn haar leek op iemands haar uit de prehistorie.

Ik voel mijn telefoon trillen in mijn broekzak, en ik ontgrendel hem.

Chloe,

Jouw vader en ik komen laat thuis vandaag, je kan met de bus naar ons nieuwe huis gaan.

Bestel maar voor het eten wat Chinees.

LOL,

Mum.

Ik barst in lachen uit- Mijn moeder denkt nog steeds dat LOL; Lots Of Love betekend.

~*~

Ik heb de bus gemist.

Het werd al een beetje donkerder, desondanks het was nog maar vier uur s'middags was .Grijze wolken trekken voor de zon, en ik zou God zo dankbaar zijn als het niet begon te regenen.

Vergeet niet God, ik ben het hulpje van Cupido.

En dan zie ik de bus bij het verkeerslicht.

Rennen in je school schoen en uniform is niet echt leuk en fijn.

Dat is waarom ik een brede grijns op mijn gezicht had toen de deuren van de bus open gingen toe ik eraan kwam.

Dank u mijn Heer- maar we zijn er nog niet.

Ik bekeek de bus, en het verraste me niet dat er iemand naar mij keek- want ja, ik was aan het hijgen alsof ik een aanval had of iets dergelijk. Ik moet echt fitter worden.

Reece Carter zat in de bus. Hij was degene die me aan zat te staren.

Gênant.

~*~

Het probleem van voorin in een bus zitten is dat je weet dat de mensen achterin de bus je zit aan te staren.

Ik zat precies in die situatie.

Wanneer een oude mevrouw uitstapte, zuchtte ik een zucht van opluchting. De volgende halte moest ik eruit, en dan had ik niet meer last van die gênanteomstandigheden.

Ik moest eruit.

Net als Reece

~*~

Ik loop langs de weg, en ik hoor zijn voetstappen. Ze zijn maar een paar meters van me af. Soms durfde ik me om te draaien, maar wanneer ik dat deed, was hij nog steeds achter me.

Ik liep mijn straat binnen, en Reece liep nog steeds achter me.

What The Fu-

"Volg je me soms?" Vraag ik uiteindelijk, half nieuwsgierig half in de war.

"Dat wil je wel hé."

"Nee, absoluut niet. Je stalkt me gewoon."

"Ik stalk je niet."

Ik rol mijn ogen, en blijf lopen. Wanneer ik eindelijk de poort van mijn huis arriveer, draai ik me om Reece te zien.

"Ha! Ik wist wel dat je me volgde."

Ik had verwacht dat Reece achter me zou zijn.

Maar nee, hij was in de tuin van de buren met een sleutel in zijn hand, en probeerde de deur open te maken. Hij moest lachen en schudde zijn hoofd.

"Ik ben je buurman."

***